Maikling Tula Tungkol Sa Pandemya 소설 & 이야기

Habang kumakain ng agahan ay taimtim naman niyang tinitingnan ang algorithm mechanism ng AI na kaniyang pinag-aralan. Nang tanghaling iyon, ilang mahalagang balita naman ang bumungad sa cellphone ni Mikaela tungkol sa centennial celebration ng Phantom University. Kaagad niyang sinipat ang date at naalala na ang araw na iyon ay ang naturang kaarawan ng Phantom University. Nag-browse pa siya ng nag-browse at nakita niya na puro hot searches about Phantom University Centennial Celebration.

Paano kung hindi maiiwasan ay magkaroon ng pandemiya? Paano ang mga tao? Sino ang magbibigay ng medikal na atensyon sa kanila? May mga artikulo akong nababasa patungkol sa isang virus na siyang kumakalat na ngayon sa mga karatig bansa. Mukhang reliable naman ang sources kaya sa ngayon ay isa iyon sa paghahandaan namin ng Hospital ko. Ang Pandemya. Ang siyang kikitil sa maraming buhay kapag hindi naagapan.

Marami ang naapektuhan ng dumating ang isang malawakang pandemya. Tuluyang nanatili si Sandra at ang kanyang staff sa Brazil. Halos dalawang taon din bago lumuwag ang sitwasyon maging sa paliparan. Magtatatlong taon na si Alexi ng bumalik ang ama sa Pilipinas.

"Masusunod po ma'am." In-on ni Rebecca ang telebisyon, at bumungad sa kanya ang mga sari't saring mga balita patungkol sa covid at sa panibagong virus na kumakalat. Nahabag siya sa mga kabi-kabilang mga paghihirap sa mga ilang Pilipino na nawawalan ng hanap-buhay at wala nang makakain.

pagtatanong nila sa akin kaagad akong umiling sa kanila. "Hindi related sa covid, lola pero may pagkaka-pareho sila sa sintomas ng bagong virus na kumakalat dito ang tinatamaan lahat ng uri nang nilalang nakatira dito sa Australia mabuti na lang kaagad na pinasara ng goverment ang lahat ng paliparan papasok at papalabas ng bansa kaya hindi ito kumalat sa buong mundo." kwento ko naman kaagad sa kanilang dalawa miss ko na sila nang sobra. Umiiyak silang dalawa sa harapan ko at sinabi ko na mag-iingat sila sa Pilipinas dahil malayo ako sa kanila ngayon.

singit ni Major Sorrentino. “Tama.” Napatangu-tango si Rigor. “At mukhang ang pinupuntirya ng sindikatong iyon ay mga opisyal ng mga makapangyarihang bansa upang doon lumaganap ang infection nang sa ganoon ay magkaroon ng pandemic at makontrol nila ang buong mundo lalo na kung sila ang nagmamay-ari ng antidote kung meron man.”

"Mukhang malala 'to te at mukhang may kinalaman kay Dr. Alcantara tung nangyayari at parang may rebelasyon na magaganap ngayon." ---------- Read.Vote.Comment © michiekelss

Mukhang may alam din ang mga ito sa nangyayari sa kanya ngayon. “Bakit?” usisa niya sa mga ito. “May nakakatawa ba?” “Wala naman, sir.” Si Leon ang sumagot. “Naisip ko lang kasi. Love and weddings are spreading. Hindi nga lang kasing-bilis ng virus.” Tumayo si LA. “Kasalanan mo `to, hayop ka!” Nagtangka na umiwas si Leon pero nahawakan niya ang damit nito.

Pero, ngayon ay tungkol na ito sa mga Alien na lumulusob dito sa aming mundo. Tahimik ang buong paligid na mistulang 'ghost town' walang masiyadong tao na pakalatkalat. Ang School year ay tinigil muna dahil sa Alien Outbreak. Madilim ang ang kaulapan na tila ba'y may darating na delubyo. Gumuguhit ang mga hibla ng kidlat sa madilim na kaulapan kasabay ng malalakas na kulog.

Malambing niyang sabi na medyo nagpakalma sa akin. Pero nagdadalawang isip niyang dinagdag, "Kaya lang, dahil sa pandemic, ang negosyo ay hindi ganun kaganda. Atsaka, kailangan nating magipon para sa bahay, na hindi mura. Kaya kahit maliit na kasal ay medyo mahirap..." "Naiintindihan ko," Sabi ko. Hindi ako unreasonable. Alam kong iniisip na niya ang kinabukasan namin sa ipon sa bahay. Hindi ko kayang balewalain iyon.