Tattoo Waves Japanese Mga Nobela at Kwento

pabulong na tanong ni Jairus nang tuluyan na nilang masarado ang pinto. Sobrang tahimik sa loob ng kwarto. "The heck..." simula ni Jairus nang tuluyan silang makalapit sa natutulog na dalaga, "tama ka nga, sobrang ganda niya." Parehas lang silang nakatitig sa dalaga, para itong anghel na natutulog. May nakalagay na oxygen mask sa bibig niya. Nalinis na rin ang mga sugat sa mukha niya pati sa mga braso niyang nakalitaw. Napansin ni Sandro ang letter A na tattoo ng dalaga sa wrist sa kaliwang kamay niya. May mga bandage siya do'n pati na rin sa kaliwang parte ng noo niya.

At biglang nagpakita sa napakalawak na screen ang isang japanese anime opening. Tumayo sa gitna ng track field ang isang prime minister. Suot ay isang puting toxido na may kulay pulang rosas sa kaliwang dibdib. Nagsimula na ang kanta. Isang Thai-Russian ang kumakanta ng isang japanese song. Tatlong screen ang makikita sa gitna ng track field. Makikita sa unang screen ang japanese anime series opening. Sa ikalawang monitor naman ay makikita ang flag ng Japan. At ang pangatlo ay ang singer na Prime minister. Katabi ng prime minister ang napakalaking torch na umaapoy. Simbolo iyun ng pagbubukas ng palaro.

Sinundan niya ng dila niya ang mga marka sa balat nito—ang mga linya ng tattoo na tila nagsasalaysay ng mga kasalanang nitong itinatago. Ang dila ni Zamara’y dumaan doon, mabagal, parang gustong alalahanin ang bawat sugat at alaala. Hindi na kailangang magsalita. Ang bawat galaw nila ay parang wika ng mga damdaming matagal nang ikinulong. Doon siya napahinto, marahang dumampi ang labi niya sa isang guhit ng tinta, sinusundan iyon ng banayad na pagdila.

Workers move in synchronized chaos, their voices blending with the sound of heavy machinery and crashing waves. I remained stoic, standing from a distance, silently observing the steady flow of business. Despite the commotion, my gaze drifted to the sea. The cold breeze and waves seemed to welcome me, their rhythmic motion giving me an odd sense of longing—like an invitation to dive into those captivating, pristine blue waters. "Ms. Isabelle!" Napalingon ako nang marinig ang sigaw ni Viviana mula sa malayo.

May dugo syang Filipino pero definitely Japanese ang kultura na sinusundan nya, based on the tattoos on his body. Hindi ko alam kung nakita na ba ang mga ito ni Kataleia kasi kahit isang beses ay wala syang nababanggit sa akin. O baka nakita na rin nya, hindi nya lang sinabi kasi hindi naman ako interesadong malaman. Or I'm hoping not, because that could only mean nakapaghubad na si Seiji sa harapan nya, my jaws clenched at the thought. Una palang iba na ang impression ko sa kanya, lalo lang tumindi ito ngayong nakita ko na at namasdang maigi ang mga matitingkad na burda nya sa katawan.

saad ni Aki na parang nagsisimula na mapikon sa mga kapatid niya. Isa-isa nilang kaming binati sa pagkakabalikan namin ni Aki kaya naging masaya ang simpleng salu-salo noong gabing iyon. “I always thought that waves are too destructive and can sink my boat,” mataman ko siyang tinignan sa mga mata habang sinasabi niya iyon. “But I realize that I just have to follow its current. That I just have to follow your waves to understand you... that I just have to jump out of my boat to feel your calmness,” bulong niya sa tenga ko.

Tattoo at kahit alam kong hindi kami ligtas ngayon ay hindi ako natatakot dahil kasama ko na ang siya. Hanggang sa parehong mga natigilan ang mga naroon nang may marinig kami na tunog ng elekopter. Napatingin ako sa labas dahil sobrang hangin at mga nagtakbuhan ang iba habang mga nakatakip sa mukha ang iba dahil sa lakas nang hangin. Halos muntikan na akong madala pero kumapit ako ng husto kay Mr. Tattoo at may inabot siya na doon na makapal na tali at kinabit niya ang nasa dulo no'n.

He loves doing that. "Yes, they're all from Papa," he said, pointing to some of the scars on his body. They weren't very visible, but up close, you could see them. He has a scar on his eyebrow, but it looks good on him. "This one," Ross lifted his shirt slightly and showed me his side. There was a minimal yet clearly visible scar covered with a Japanese character tattoo vertically. "He did this when he was drunk." I reached out and gently touched his side. "It means freedom," he said. "We always dreamed of having a freedom."

Ngumiti si Harold sa akin at tumalikod. And there. Nakita ko ang tattoo niya. Ang ngiting nakaplaster sa labi ko kanina ay unti-unting nawala. ‘Mali ba ‘ko?” tanong ko sa sarili habang nanghihina at kinakabahang napapaatras habang nakatingin sa dalawang Koi tattoo sa likuran niya. ‘It’s a Koi… Yin Yang… At hindi buwan ang tattoo sa likuran niya.’

Bakit nae-excite siyang makatabi ito habang magkayakap sila sa pagtulog. As he shrugged off his inner long sleeve, the soft fabric slipped down his arms, revealing the chiseled expanse of his back. The warm glow of the lamp danced across his skin, accentuating the ridges of muscle and the intricate patterns of the tattoo that wrapped around his shoulder blade. Scars, etched like whispers of a storied past, marred the smooth skin, but instead of detracting from his appeal, they seemed to add depth to his rugged allure, a testament to battles fought and endured. His very presence seemed to fill the room, his raw masculinity drawing her in with an almost palpable force, making her breath catch