Novel & Cerita Teachers Quotes From Students

"Ayan ka na naman besh ha, masyado mo na yatang binibigyan ng ibang kahulugan ang mga kilos ni Huxley. Adviser niya lang ako. No more no less." "Basta, beshie. Malakas ang kutob ko," giit nito. "Bahala ka na nga dyan sa mga iniisip mo. H'wag mo lang 'yang mabanggit sa kahit na sino at baka sabihin pang lumalandi ako sa isang estudyante. Alam mo naman ang patakaran dito sa school. Strictly no teacher-student romantic relationship."

si Sam. "Oo, I really love teaching here kaya heto at nagtuturo pa rin ako rito. Grabe, bigla ko tuloy naisip na ang tanda ko na pala. Kapwa-guro ko na rin ang dating makukulit kong estudyante," biro niya pa at lumingon sa akin. Mabilis kong iniwas ang tingin ko at huminga nang malalim. This isn't the time para maging duwag ka, Ginnie. Kung kaya niyang umarte na parang maayos lang ang lahat, dapat kaya mo rin.

Halos matumba na naman ako sa lakas ng impact nila, mabuti na lang at to the rescue kaagad si Easton sa aking likod. “No running in the hallway!” Maawtoridad niyang sigaw sa mga estudyante. Nag-sorry naman sila habang patuloy pa ring silang tumatakbo palayo papunta roon sa restricted area kung saan ako nanggaling kanina. “Bilis! Bilis!” “Bakit? Ano bang meron?! Kakain ko lang tapos pinapatakbo niyo ako.” “Nahuli na raw ‘yong huling teacher na nakikipag-relasyon sa estudyante.”

Iba ang tingin nila compared no'ng first day ko rito. Inilibot ko ang aking tingin sa buong paligid. Anong meron? Bakit gano'n sila makatingin sa akin? Mayamaya, natigilan ako nang marinig ang pinag-uusapan ng mga estudyante na nakasalubong ko. "Ang galing niya. Akalain mo 'yon nagawa niyang pantayan ang score ni Zaito." "Tama ka. Hindi ko nga lubos maisip na matalino pala siya."

“Marami pa rin tayong estudyante dito kahit walang moral! "Ang mga mag aaral ngayon ay hindi ganap na hindi magagapi, ngunit maaari nilang palakasin ang kanilang mga katawan!” “Ibinuhos namin ang aming isip at kaluluwa sa pagtuturo sa mga estudyante! Wala kang karapatang punahin ang aming mga kakayahan at tagumpay!” Isang malamig na ngiti ang pinakawalan ng matipunong instructor.

Ang pakilala niya naman. "Avril kilala mo na ba yung professor natin sa Chem?" Ang tanong niya sa akin. "Hindi pa eh, pero ang sabi ng ibang mga students ay terror daw masyado yang si Ma'am. Walang patawad sa students niya. Hindi daw pwede pakiusapan. Kung ano ang nakuha mong grado sa kanya iyon talaga walang special project" pagkukwento ko dito.

"Ay oo naman, siyempre pabor na pabor sa 'yo, Castillo, makakapagdaldal ka ba naman nonstop 'e 'no?" Nagtawanan ang mga mag-aaral ko na siyang ikinangiti ko na lang para makasabay sa kanila. Ito lang ang maganda dito, hindi ka mapapahawak sa sarili mong tinuturuan, siyempre may mga katulad nila na mas gustong walang teacher kahit pa sa susunod na linggo na ang examination para sa finals ng first semester. Pero siyempre hindi dapat araw arawin lalo na't isa akong guro at ang hangarin ko ay magkaroon sila ng interest sa subject ko. Pasalamat na nga lang ako at maganda ang resulta ng evaluation ko 'e.

They nodded in unison. “Let’s go?” pag-aaya ko kay Levin ngunit hindi ako nito pinansin at nauna na sa ‘king tumalikod. Bastos talagang bata ‘yon! Pero kahit ganon ay hindi ‘yon sapat na dahilan para pabayaan ko siya. My students are like my own childrens for me. “Levin is that true? Ikaw raw ang nauna sa away? Based on these two children you punched them without reason,” sambit ng head mistress namin na si Mrs. Garcia. To be honest I don’t like the tone of her voice, it sounds accusing.

sagot ko at uminom naman ako ng hot chocolate. Natawa naman ito sa ginamit kong salita ng huli. “Ako naman dahil na inspired ako sa dati kong teacher noong nasa 7th grade ako. Nag luto siya one time para sa aming ng klase niya and I’m amazed kaya bata pa lang ako nag aaral na ako mag luto, kahit sunog ang iba..” sabay tawa nito matapos mag kwento. Natawa naman din ako at sumagot. “Ako din unang saing ko sunog pa,” sagot ko kaya nag tawanan kaming dalawa.

Pero ayoko na lang aminin. “Tumigil ka na nga Charie,” pinilit kong seryosohin ang tono ko kahit napapangiti ako. “Ayusin mo na ‘yang mga piniprint mo at bumalik ka na sa room mo. Baka may nag-aaway na naman sa mga estudyante mo.” “Oy! Kinikilig! Nakita nyo mga bata? Kinikilig si teacher nyo oh!” At dinamay pa talaga ang mga estudyante ko sa kalokohan niya.