Novel & Cerita Teachers Quotes From Students

Yun bang parang bitin at magke-crave ka pa na makita ang buong ngiti niya. Nahinto ako sa pagtitig sa kanya nang marinig ko ang boses ng isang estudyanteng babae sa di kalayuan. “Sir, kahit hindi ka magturo, inspired na kami!” Nagsitawanan at palakpakan ang iba pang mga estudyante. Napangiti lang si Gray sa narinig at bahagyang umiling at nagsimulang buksan ang mga slides. May narinig akong nagbulungan sa likuran ko.

Ito ang unang beses na maririnig ito ni Ruth mula sa kanya. "Gusto kong maging guro na makakaunawa sa mga estudyante niya kahit pa hindi maganda ang pinapakita nila sa eskwelahan." Hindi nakikita ni Ruth ang mukha ngayon ni Tina, pero ramdam niya sa mga tinig ito ang lungkot habang nagsasalita. Alam ni Ruth ang mga estudyanteng sinasabi nito ay silang dalawa. Lagi silang nahuhuli sa paaralan kaya lagi silang namumura ng mga guro.

dad asked the same question "Yes mom and dad!! I said while smiling at them Umakyat na kami ng stage at naririnig ko parin ang sigawan ng dalawa kong kaibigang para icheer ako pero kung makasigaw akala mo wala ng bukas. Napakamot nalang ako sa aking ulo. Wooohhh bestfriend ko yan!!!! Wohhhhh kaibigan ko yan!!!! Hiyawan ng dalawa niyang kaibigan... My speech... First of all I would like to thank all of my professors first, if not for your good teaching and perseverance I will not get a high grades or wisdom from you and my other classmates who graduated also because of your teaching and perseverance and the belief that we can achieve our dreams as long as we believe in what we can do. And of

Pabulong na sabi ni Tanch kaya napatawa ako at tumango tango. Nagsimula na ang klase. Nakikinig lang kami kasi puro discussion lang naman at may surprise quiz pero nasagutan ko naman lahat. Nakangiti kong pinasa sa teacher ang papel na sinagutan ko. Studyante na ulit ako. Mahirap pero masaya kasing mag aral. Ito din ang sinabi ni Kuya sa akin, mahalaga ang merong kaalaman kasi iyon lang ang kayamanan na madadala ko habang buhay.

Huminga ako ng malalim, malakas ang kalabog ng dibdib ko. Pinagmasdan ko ang mga taong nanonood sa akin. Ngumiti ako bilang pagsalubong sa mga tingin nila "Here we are. Every student may have a different situation. Every student and teacher give their best to become the best, or the better?" Inilibot ko ang paningin ko sa mga estudyanteng katulad ko na suot ang kani-kanilang mga toga.

“Di ba baka masabihan tayong bad influence?” Sumagot ang isa sa mga estudyante, “Eh di bad with purpose, Ma’am.” Nakangiti pa rin siya hanggang makarating sa faculty room. Pagbukas ng pinto, lahat ng co-teachers tahimik. Nang makalapit siya sa mesa niya, may maliit na post-it na nakadikit sa laptop: “You’ve always been more than your title. Welcome back.” Pagdating ng gabi, magkasabay silang nakaupo ni Zion sa couch, pagod, pero magaan ang pakiramdam.

Nakita ko ang malalaking butil ng luha ko na nahulog sa semento. "For goodness sake wipe your tears. I'm a teacher in this university Miss. I'm trying my best to be a good example to my students, but because of you napapahiya ako sa mga studyante ko. Ngayon umiiyak ka? Anong gusto mong isipin ng mga estudyante ko ha? Ilang beses ko ba kailangan sabihin sa yong tigilan mo ang pagpunta dito? Tigilan mo ang pangungulit sa akin. Bakit ba di ka nakakaintindi?"

They drain not just my money, but also my mind and my soul. "I hope your research for this school year is better than your former research. Remember that you are all graduating students." She lectured as if we are too forgetful to not remember about our research last year. "That's all for today, dismissed." Our subject teacher stood up then she walked out of the room which made everyone loud again. "Goodbye ma'am!" Pahabol na bati ng mga kaklase ko but they did not even receive any response from the teacher.

"Let's just talk later." Saktong pumasok ang isang Professor kaya bumalik na ito sa kanyang upuan.Mukhang terror ang teacher na ito dahil lahat ng estudyante ay tumahimik at nagsi-ayos ng upo.Dumako sa akin ang tingin nito. "Eya, just like what I've told you. I want to fulfill Lena's last wish." Narinig niya ang paghugot ng marahas na buntong-hininga ng kaibigan. Tila hindi nito nagustuhan ang naging sagot niya.

Para tuloy akong may sakit kung iwasan nila. Pati na rin ang aking mga fellow professor lalo na ang mga kaibigan ko eh pansin na pansin iyon. Madalas nga nilang sabihin sa akin na "huwag mong ibunton sa mga estudyante mo ang katangahan mong ginawa. Desisyon mo yan kaya panindigan mo." Sabi nila sa akin