Novel & Cerita Telephone Conversation

Tila nagkaroon ng lihim na pag-unawa ang dalawa bilang mag- asawa na nagsama sa loob ng maraming taon. Alas nuwebe na ng gabi nang tumunog ang telepono ni Avery. Ito ay isang video call. Hindi na niya ito pinansin at diretsong ibinaba ang tawag. Gayunpaman, tumawag muli ang kabilang partido. Kaya naman, huminga ng malalim si Avery at tinanggap ang video call. Ito ay isang video conference call mula sa pamamahala ng kumpanya. Matapos tanggapin ang tawag, tatlong mukha ang lumabas sa screen.

Kasalukuyan siyang nag-aayos ng mga papeles nang tumunog ang telepono. Sinagot iyon ng assistant niya. "Ma'am Dahlia, a certain Celine Manuel po gusto po kayong makausap." "Ah okay pakitransfer mo na lang sa line ko. Thank you," sagot niya at umayos sa pagkakaupo at inabot ang landline. "Hello?" aniya

Isang beses tumunog ang telepono, pagkatapos ay mabagal na sinagot. Sinagot niya ang telepono ngunit walang sinabi. Tahimik sa kabilang linya. Mahigpit na kinapitan ni Audrielle ang telepono hindi niya alam ang sasabihin. Sa sandaling ito, narinig ang malalim at magnetic na boses ng lalaki, "Kung hindi ka magsasalita, ibababa ko na ang telepono." Malapit na siyang ibaba.

Walang nangahas na huminga nang malakas. Sa gitna ng nakakabinging katahimikan, biglang tumunog ang personal na telepono ni Alejandro sa ibabaw ng mesa. Unknown Number. Mabilis pa sa kidlat na hinablot ni Alejandro ang telepono at pinindot ang answer, agad din itong inilagay sa speakerphone. Sumenyas siya sa IT specialist na i-trace ang tawag. "Sino 'to?" malamig at nanginginig sa galit na tanong ni Alejandro.

Daming kaartehan talaga. Pagod na pagod ako habang nililigpit ang gamit ko nang biglang tumunog ulit ang telepono sa table ko. Alas syete na ng gabi, may hahabol pa rin ng trabaho. Napabuntong-hininga nalang ako bago ito sagutin. [Ma'am Arellano, someone wants to talk to you.] Sabi ng nasa information desk. "May I know about his concern? Is he not in the list?" Balik-tanong ko rito.

Habang isinusuot ang kanyang sapatos, kaswal na binuksan ni Francine ang speakerphone ng kanyang telepono at nakalimutan itong patayin. Dahil dito, malinaw na narinig sa buong paligid ang mga huling salita ni Alexa. Namula at napahigpit ang hawak niya sa telepono at mabilis itong ibinaba ang tawag.

Narinig ko minsan na may kausap ito sa telepono at yun ang pinag-usapan nila na bawal akong lumabas. Hindi ko rin kasi makausap si nanay ng matagal dahil limitado lang ang oras ko pati pa ang pwede kong sabihin. Kapag kausap ko ang nanay hindi ako pwedeng magtagalog dahil yun ang usapan namin. Dapat nag-eenglish ako para maintindihan ako ni Mrs Belanger. Katabi ko siya habang kausap ko si nanay. Sinubukan kong magtagalog minsan pero mabilis niyang pinatay ang telepono. Kung hindi pa ako nakiusap at nagmakaawa sa kanya na tumawag ulit hindi ko na makakausap ulit si nanay.

"Agad-agad po, Sir." Natapos ang tawag. Inilagay ni Calvin ang kanyang telepono sa mesa nang medyo mas malakas kaysa sa karaniwan. Ang kanyang mga daliri ay dahan-dahang tumuktok sa ibabaw ng kahoy, isa, dalawa, tsaka huminto. Sa kanyang dibdib, ang galit na nahaluan ng balisa ay nagsimulang lumaki.

Sinabi nito na may gustong makipagkita sa kanya. Maikli ang mensahe. Diretso, at malamig. Walang lambing, walang pag-aalala... Parang isa lamang pormal na abiso mula sa isang estranghero. Matagal niya iyong tinitigan pagkatapos ay idinapa niya ang telepono sa ibabaw ng mesa. Ngunit makalipas ang ilang saglit, tila may bumigat sa kanyang dibdib. Muli niyang kinuha ang receiver ng internal line ng ospital at pinindot ang tawag sa security desk.

"Thankyou." "Pero paano kung kailangan nating makipag-usap sa isa't isa, may magagamit ba na mga lihim na telepono para makapag-usap tayo habang umiiwas sa isa't isa? Hindi ko alam kung hanggang saan at kailan ko kakayanin ito," pag-amin mo.