Telephone Conversation Novels & Stories

Nang marinig ang tono ng tawag, hindi sinasadyang inayos ni Hiraya, ang kanyang damit. Matapos ang mahabang panahon, sa wakas ay sumagot na ang video call, at ang malalim na boses ng lalaki ay narinig mula sa screen. “Lola, may nangyari bang masama bakit ka tumatawag ng ganito katagal?” Kakaiba ang boses ni Kaelix. Noong nakaraan, ang kanilang mga usapan sa telepono ay napakabrief, kaya hindi niya masyadong maunawaan kung mayroon bang kakaiba, ngunit ngayon ay halata na.

Kunot-noong tiningnan niya pa ang hawak bago iyon ibinalik sa lalagyanan. The caller was a male. She has no idea who it was dahil bago niya napagsino ang boses nito ay ibinaba na nito ang telepono na tila nagmamadali. Ni hindi nga yata umabot ng dalawang segundo ng ito'y nagsalita. Ni hindi na siya nito binigyan ng pagkakataong mag hello. Because the moment she lifted the telephone, he immediately talk and gave her warning. In one full rush sentence. Ngunit hindi lang iyon, ang ipinagtataka niya ng labis ay ng maisip na tila alam ng caller na siya agad ang sasagot sa telepono.

Author's Pov: (One Month Later) Umalingawngaw ang malakas na tunog ng telepono sa buong silid matapos ang mahabang palitan ng usapan ng mga board members dahilan para pansamantalang madistorbo ang isa sa mga pinakaimportanteng meeting ni Waylen.

How about you? Sa halip na mensahe ang matanggap, tumunog ang kanyang cellphone — tawag na mismo galing sa kanya. A sigh of relief escaped from her lips as soon as she heard his voice from the other line. Nagkaroon sila ng pagkakataong makapag‑usap nang mahaba habang pareho silang may oras. They even talked before and after bed. Ngunit nang sumapit na ang kinaumagahan, mensahe na lamang ang kaniyang natatanggap — at matagal‑tagal pa bago sumagot.

Ito na ang huling tulak na kailangan niya upang tuluyang iwanan ang kaniyang lumang buhay. Itinaas niya ang kaniyang cellphone at tinipa ang mga numero mula sa card. Lumakad siya patungo sa isang mas tahimik na bahagi ng kalsada habang naghihintay sa bawat ring ng telepono. Sumasabay ang kaba ng kaniyang dibdib sa bawat tunog na lumalabas sa speaker. Pagkatapos ng tatlong ring, isang pormal at malamig na boses ng isang lalaki ang sumagot sa kabilang linya. "Mendez Global Holdings, Executive Office. How can I help you?"

Kinabukasan, nagising sila sa ingay ng telepono ni Tyler. hindi ito tumitigil sa pag-ring. *]:pointer-events-auto scroll-mt-[calc(var(--header-height)+min(200px,max(70px,20svh)))]" dir="auto" data-turn-id="request-WEB:e582b03d-9964-4b37-9558-ec0040f06119-0" data-testid="conversation-turn-2" data-scroll-anchor="true" data-turn="assistant">

Mayamaya pa ay nag beep na naman ang cell phone ko. "You don't have to be with your phone every time you want to ask me something. You can talk to me normally. Sagot ko lang naman ang dadaan sa ganitong paraan." And yeah, it was him again. "Talk to you normally? Paano, normal ba sa tingin mo ang ganitong structure ng face to face communication? Gusto mo, mag hire ako ng English Communications teacher para maituro ulit sa iyo ang tungkol sa 'normal communication' ng dalawang taong magkaharap lang at pareho namang able magsalita?" ratsada ko.

bulong ko dito sabay ng magaan na halik Selos na Selos ako ng marinig kong may kausap nya sa telepono at sinabing miss na miss na nya eto, kinakain ng panibugho ang sistema nya. Nagdadabog akong pumasok sa silid namin ng mag ring ang aking telepono. JEFF CALLING... “Hello, anong update?” “Sir kailangan nating magkita” “Sige magkita tayo sa opisina”

Tumunog ang kanyang telepono. "Hello!" Inabot ni Althea ang telepono upang sagutin ito. "Nasa bahay ka ba?" Ang boses ng lalaki sa mikropono ay malalim at mayaman, na nagdulot ng bahagyang pag-uga sa mga eardrum ni Althea. Alam ni Althea na hindi maganda na hindi siya dumating sa kanilang usapan ngayon, ngunit wala siyang magawa kundi hindi siya imbitahan sa hapunan.

"Huwag kang sumimangot, nagmumukha kang itik!" Hinampas ko agad siya sa dibdib. Malakas naman itong tumawa. Walang pakialam sa paligid kung may nakakarinig o wala. Pasaway na lalaki eh. "The person you are talking right now is currently unattended. Please don't talk to the person again," seryoso kong sagot na ginaya pa ang boses ng tagapagsalita sa cellphone. Humagalpak naman ito ng tawa. Buhay na buhay ang tawa niya at nakakadala. Kaya lang ayokong tumawa.