Telephone Conversation の小説・ストーリー

Tumawag agad si Calvin ay nakuha niya ang missed call notification. Ipinaliwanag niya na ang dahilan kung bakit hindi siya nag-pick up ay dahil nasa isang meeting siya at naka-silent ang kanyang telepono.

Even a grade schooler can do this. "Next week pa dahil—" biglang tumunog naman ang kanyang desk telephone. "Sandali lang." paalam nito sa akin bago niya ito sinagot. "HR department, Martha Speaking—yes—I see—alright—bye." Yun ang narinig ko sa kanya habang tumitigil ito para makinig sa kabilang linya.

Isang maikling tunog lang ang lumabas sa ilong ni Bella. Napakunot ang noo niya pagkababa ng telepono. Kung trabaho ang pag-uusapan, pwede naman silang mag-usap tuwing may meetings o kapag nagkakasabay sa sasakyan. Kailangan ba talaga ng Cloudtalk? Hindi naman siya sekretarya nito, at walang dahilan para maging available siya sa lalaki nang real-time. Ayaw niyang mag-add.

"Hello. May I speak to the prime minister of Japan?" "I'm sorry sir. But we will not entertain any call for this week. The prime minister is busy. Have a wonderful day." Isang monotonous tone na lang ang narinig ni Philip. Tila isang recorded audio na lang ang kaniyang narinig dahil sa sampong beses niyang tumawag ay paulit-ulit na iyun ang sinasabi mula sa kabilang linya. Pinagpapalo ni Philip ang telepono ng hotel room. "Bakit ang hirap mong kausapin."

Ngunit mabilis din niya iyong itinago, tinakpan ng malamig na maskara ng katahimikan. At sa malumanay ngunit matatag na tinig, sumagot siya, “Kung ganyan lamang din ang sasabihin mo, wala nang saysay ang ating pag-uusap. Ibababa ko na ang telepono.”

Masiyado na siyang matanda para sa ganitong bagay. Makalipas ng ilang sandali ang tumunog ang corded telephone sa bahay. Nagtaas ng kilay si Dalton at mayabang na sumulyap kay Manang Tasing. "See? She'll call," saad niya at napangiti. Siya mismo ang sumagot. Magsasalita na sana si Dalton nang marinig niya ang isang boses ng lalaki sa kabilang linya.

Ilang saglit na katahimikan ang namayani sa kabilang linya, tanging ang tunog lamang ng kan’yang paghinga ang maririnig. “Sa tingin mo tatawagan niya si Sean?” Itinapat ni Evelyn ang telepono sa kan’yang tainga, sinisiguradong konektado pa rin ang kaniyang tawag. “Hoy, ano na? Magsalita ka!” Napasigaw siya dahil ni isang salita ay wala man lang siyang natanggap sa lalaki.

Kaso ang pag-uusap nilang magpinsan sa telepono ay pinutol ng isa pang mainitin ang ulo. "Lolo! Lolo! There's a long distance call from Massachusetts. The caller said that he needs to talk to you. He is still on the telephone," pukaw ni Qeb Zachary sa abuelong nakikipag-usap sa personal phone. "Okay, apo ko. Go and tell him to wait for a while. I'll end up first my call with your Grandma Whitney." Binalingan ni Ginoong Clyde ang apo na halatang hindi na naman mapakali. Ganoon pa man ay mas pinili niyang idaan sa magandang usapan.

Grellen's POV 5:30 PM "Durless Residence. Good afternoon!" pambungad ko hawak ang household telephone na nasa salas. "I'd like to speak to Barbara. ASAP." KIlala ko ang boses na ito. Kinalma ko ang aking sarili at piniling kausapin siya with due respect. "I'm sorry, Madam Durless can't come to the phone right now. But hey, I have good news to share with you so clear your damn ears and listen to me very carefully."