Territorial Men Wattpad Novels & Stories

sagot nito at bigla akong hinapit papalapit sa kaniya at bumulong “Never let any men lay their filthy hands on you‚ ako lang may karapatan no’n. Just so you know‚ I’m territorial.” Titig na titig siya sa akin while his right hand’s caressing my cheeks. Those eyes‚ they’re devouring me... my soul. Kami na ngayon ang sumasayaw sa saliw ng musikang kami lang ang nakaaalam. Hindi namin alintana ang slow rock nilang ipinatugtug. “Do I look okay?” Hindi ko alam kung bakit ang mga katagang iyon ang lumabas sa aking bibig.

Hindi ko na lamang naalala pa dahil na rin sa mga nangyari. Ang na sa isipan ko lamang kasi ngayon ay ang umuwi and I never expect this to happen this early! Akala ko, pauuwiin muna ako sa bahay namin pero hindi na pala! I’m sure that he won’t let me go home—oh, well, halata naman ngayon, eh! He won’t let me go home because an Alpha like him is very possessive and territorial. They only want their mate to stay beside them. Nabasa ko sa libro na hindi sila mapapakali kapag hindi nila nakikita o naamoy ang mate nila.

Talagang wala nga siyang pinagbago ni katiting. Anim na taon na ang nakalipas magmula ng huli ko siyang makita ngunit pakiramdam ko ay kahapon lamang kami huling nagkita. Even his built didn't changed. He still has that athletic body. "Sex on the beach." I told the bartender. Kaagad namang tumalima ang bartender. I studied Terrance from head to toe, then moved my gaze to his drink. I cocked my head slightly, and I said, "Aftershock." But Terrance only gave me a brief glance before quickly withdrawing his gaze and sipped at his drink.

sabi niya with a straight face. Napakuyom ang aking kamao dahil sa kanyang pasaring. She was clearly threatening me… or perhaps, giving me a dark warning. Vaughn’s world is nothing but chaos and danger. He is the most formidable mafia boss in the Northern Territory, and men like him attract enemies willing to kill just to claim the throne.

Hindi ka basta makakapasok kahit may pera ka pa, dahil kailangan mo ng status, pangalan, at higit sa lahat—koneksyon. Isang sulyap pa lang sa saradong pinto, ramdam na niya ang bigat ng lugar. Tahimik, pero may tensyon. Parang espasyong hindi ka basta-basta pwedeng lapitan kung wala kang pahintulot. Katabi ng club ay isang bar, sarado pa dahil maaga. Ayon kay Emilio, pag-aari iyon ng kaibigan niyang si Adrian Lopez.

Ilang beses na nag mintis ito sa pagsuot ng sinturon. "Mr. P-petrov. Hindi mo ba alam na masamang mamboso?" Tumaas ang kilay ko. "Hindi mo rin ba alam na masamang magsinungaling? Lalo na sa may-ari ng isla at ng club?" I shook my head. Tinawid ko ang natitirang distansiya namin. Crowding him with my six feet and four inches height. Thanks to the Russian DNA. He gulped. Lalo nitong isiniksik ang sarili sa pader as if the fucking wall can save him from my wrath.

Parang batang bigla akong umayos ng upo dahil sa pagkabigla pero agad nagsalubong ang aking mga kilay na sinalubong ang mga tingin ni lolo. I smirked at him. "Grandpa, where do you think I got these manners? Isn't it from Adam Walker? Your precious, manipulative son na nagmana sa 'yo." Grandpa laughed boisterously. Lalo akong nainis. "After we talk, I'm going to leave. I'll go back to the Philippines," wika ko. "I don't think you will say that after you'll talk to me. Be mature, Atlas! You are nineteen and at your age, you are supposed to have a concrete plan for your life and Devon," tugon ni Grandpa, but his eyes are on his food.

sigaw ng isa sa tauhan ni Torren. Pero hindi ako gumalaw. Hindi ako umatras. Dahil mula sa usok— may mga lalaking lumabas. Hindi council. Hindi government. Mas organized. Mas tahimik. Mas deadly. At sa gitna nila— isang lalaki. Matangkad. Kalma. At may ngiti na parang alam niya ang lahat. Nanlaki ang mga mata ko. “…Impossible.”

“I warned you so many times! Pero hindi ka marunong makinig. Akala mo ba habang buhay kitang ililigtas? You’re 21! You should be building your future, not destroying your name under my last name!” Salvi stared ahead, letting the wind slap her cheeks. Sa unahan, kitang-kita na ang outline ng isla—Isla Guadalupe. Ang tinatawag ng mayayaman na “retreat for the untouchables.” Isa sa mga pinakamamahaling private islands sa Pilipinas. At ang nagmamay-ari? Walang iba kundi si Hector Salvador—ang ninong niya sa binyag. A billionaire. A recluse. A man she hadn’t seen since she was eight. “Ano ba ‘to, exile?” she muttered.

So, papatayin kaya sila ng Corps D'elite? Walang makakapagsabi nito para sigurado. Kaya, si Terrell ay isang nakakatakot na pag-iral sa Central City, at hindi nila siya dapat saktan. Ito rin ang dahilan kung bakit matagal nang ginagawa ni Dexter ang lahat ng gusto niya, ngunit walang naglakas-loob na pigilan siya.