Novel & Cerita Thank You For Having Me Meaning

Sabi ni Alizha na mas ikinangiti ko dahil sumangayon silang lahat. “Thank you guys! So aasahan ko na ang lahat ay magpapaganda at mag papagwapo okay?! Syempre hindi mawawala ang traditional na nagaganap kapag anniversary kaya mag eenjoy kayo for sure! That's all thank you!”

“And you know how much I love you.” Minsan pang hinaplos ang puso niya. Pakiramdam niya ay para siyang nauubusan ng hangin sa baga niya at naroong kinakapos siya ng hininga. Ngunit sa pagtingin niya kay Fien, ito ang muling magbibigay ng buhay sa kanya. Hindi niya napigilan ang sarili na pisilin ang baba nito. “Thank you for loving me. Mahal na mahal kita.”

"Hindi namin 'to ginawa para paiyakin ka, we want you to be happy. At gusto kong maramdaman mo na special ka sa amin, at sa akin." "Yes po Ma'am. That's right. This is our way of saying thank you sa pagtitiis niyo sa amin, for staying with us kahit na pasaway kami, and our way of saying sorry sa mga nagawa naming mali sa inyo," wika ni Daphne. Mas lalo naman akong naiyak sa sinabi niya. At nang muli nila akong yakapin, naramdaman ko ang sincerity nila.

Mahaba niyang wika na nagpaantig naman sa damdamin ko. "Van... Thank you for always being there and I appreciate everything that you've done for me." Maliit akong ngumiti at hinawakan ang kaniyang kamay na nasa lamesa. "Pero hindi mo ako responsibilidad. Kaya ko naman at kinakaya ko naman." Dagdag kong sabi.

"Bakit, love?" "Thank you dahil sasamahan mo ako papunta sa Isla. Tapos ngayon pumunta tayo dito. Thank you for all your efforts. I'm really blessed to have you in life. Sana hindi ka magbago. Sana hindi mo ako saktan. Kasi hindi ko alam kung kakayanin ko ba na wala ka."

THANK YOU FOR COMING UNTIL THE END! THANK YOU, THANK YOU FROM THE BOTTOM OF MY HEART. SPREAD LOVE AND KINDNESS! ADÍOS! [< ʕ´•ᴥ•̥`ʔ ʕ´•ᴥ•̥`ʔ ʕ´•ᴥ•̥`ʔ ʕ´•ᴥ•̥`ʔ ʕ´•ᴥ•̥`ʔ ʕ´•ᴥ•̥`ʔ ʕ´•ᴥ•̥`ʔ >]

Hope you understand me po. Lovelots. And thank you po for supporting me and my stories. Your support means a lot for me po. <3 <3

Ang tanging nagawa ko nalang ay ang tumango "Thank you for letting me go." Naging basag ang boses ko habang nagsasalita. Tumingin ako kay sakanya at ngumiti ng pilit. "Salamat at humihingi din ako ng tawad sa nagawa ng mga magulang ko."

mahabang saad nito na kinangiti ko ng malawak. "Sige thank you" aniya. "Thank you for what?" anito. "Thank you dito sa teddy bear na gift mo alam mo bang gustong-gusto ko itong bilihin kada pupunta ako sa mall sa bayan pero wala akong budget at thank you sa gastas at bread at thank you sa pagka--- Uhhmm" hindi ko natapos ang pagsasalita ko ng bigla akong siniil ng halik ni jude.

“Pero I like it.” Hinawakan niya ang kamay ko sa ibabaw ng mesa. “Thank you, Zach… for everything. For bringing me here… for always making me feel special.” Tiningnan ko siya, mas malapad ang ngiti ko. “You don’t have to thank me. Being with you is enough… masaya na ako basta nandiyan ka lang at masaya din.” Silence surrounded us for a moment, but it wasn’t awkward—it was as if time had paused just for the two of us.