Novel & Cerita The Cabin

Camp Houses Natapos na namin na ayusin ang mga gamit namin. Ang Camp House Rig ay parang appartment type at ang tawag ng bawat rooms ay cabin. Nasa taas lahat ng rooms, may room number din bawat pintuan. Nasa pinaka dulo ako, which ang nag-iisa na pintuan.

Hindi ko na napigilang itanong. Tumigil ito at pumihit sa akin parahap. Her eyes squinted a bit, and her brows twitched as if I was said something she didn't like. "Natutulog sa isa sa mga cabin dito. Para malaman mo hindi ito cruise ship. Isa itong cargo, hindi ganoon karami ang silid dito at ang tanging maayos-ayos na silid ay ito." Mataas na ang tono ng boses nito nang magsalita sa akin.

Muntik din sila mahuling nag dogstyle sa hagdan ng mansyon ng Smith at sa parking area ng paaralan ni Zeus. Doon naisip ni Zeus na kailangan nila ng sariling espasyo. Isang lugar na walang mata, walang boses, walang pangalan. Kaya ipinagawa niya ang cabin malayo sa siyudad, malayo sa gulo, malayo sa mundong humuhusga. Doon sila nagtatagpo, palihim, tahimik, parang magnanakaw ng oras at damdamin. They were just sneaking out to be wrapped in each other’s arms, stealing moments that felt like forever.

“Mga alas sais tayo umakyat ng bundok para maliwanag. Sa ngayon ay pumasok muna kayo.” Nginitian ko ang lalaking kausap ni Blaze. Hinawakan naman ni Blaze ang kamay ko habang papasok kami sa isang kubo. Ibinaba ni Blaze ang sukbit niyang backpack na hindi kalakihan saka naupo sa tabi ko. “May cabin sa itaas ng bundok, nasa patag na bahagi at sobrang ganda ng view doon. Siguradong magugustuhan niyo, lalo na ng misis mo, sir.”

Paano kung may panganib? Naputol ang kanyang pag-iisip nang makita ang isang luma at abandonadong cabin na gawa sa kawayan. Maliit lang ito at parang halos hindi makahawak ng dalawang tao. Walang bakas ng buhay sa loob, walang kuryente o init na nagmumula sa loob. Humakbang si Francine patungo sa cabin, ngunit hinawakan siya ni Azure sa braso. "Huwag kang pumasok diyan," babala niya, mahina at apurado ang boses.

Ang mga cabin ay estilong nipa hut pero kapag pumasok sa loob ay moderno ang lahat ng mga kagamitan. Hindi ko maiwasang mapangiti. Tila lahat ng pangamba, pag-aalinlangan at bigat ng nararamdaman ay awtomatikong nawala dahil sa ganda ng lugar. "We'll just see each other tomorrow. Magpahinga ka ngayong araw o hindi kaya'y maglibot-libot ka dahil bukas na bukas din ay magsisimula na ang training mo," Ate Chantal said before heading out to my cabin.

"Huh? Sorry, what do you mean about my cabin?" "Hala si ma'am. 'Yung lagi niyo pong tinutuluyan kapag nagpupunta po kayo ni sir Cupid. Lagi niya pong inuutos na weekly po linisan ang cabin na iyon, in case daw po na bumisita kayo kahit daw po imposible. Doon po ba kayo tutuloy ma'am?"

Sa di kalayuan kitang kita nila ang malaking lawa na lalong nagpaganda ng view. “Ma’am this way po,” Tumango silang dalawa at sumunod sa lalaking nag assist sa kanila. Malaki din ang resort, private resort ito kaya para lang itong isang villa na maraming nga cabin na pwedeng tuluyan. Kada Cabin mayroong kaniya kaniyang pool at view sa kanilang pwesto. Ang Cabin naman gawa sa mamahaling klase ng kahoy at naka korte ang mga ito na isang tent ngunit pag pasok sa loob ay malaki.

Ang malambot na glow ng recessed lighting ay nagbibigay ng mainit na ambiance sa buong interior, na lumilikha ng isang kapaligiran ng pagiging sopistikado at katahimikan. Pinalamutian ng eleganteng wood paneling ang mga dingding, na kinukumpleto ng mga accent ng pinakintab na metal at mainam na likhang sining, na nagdaragdag ng kakaibang pagpino sa espasyo. Ang cabin ay maluwag at may tamang kasangkapan, na may sapat na silid para sa pagpapahinga at kasiyahan sa panahon ng paglalakbay.

I shook my head. We were staying inside a family cabin – hindi ko alam kung kay Mazikeen ba iyon o doon sa isang pinsan pa nila Kairos. Basta malapit lang iyon sa cabin ng pamilya nila. The kids were too happy about the place.