The Choice Mga Nobela at Kwento

MAXINE POV... Sa buhay ay may marami tayong choices na pagpipilian. Mayroon na pwede tayong maging mabuting tao sa kapwa natin at mayroon din na pwede tayong maging masama sa iba. And she choose the second one. Ang akala n'ya na kapag naging katulad s'ya ng kan'yang ama ay madali n'yang makukuha ang mga gusto sa buhay.

Nakangiti ngunit bakas ang pagkapikon sa mukha ni Yvonne. Bahagya akong natawa, umiling-iling pa ako na para bang may nakakatawang sinabi si Yvonne. "First of all, Wynter didn't have any choices, Yvonne. Hindi ko siya pinapili. Ikaw lang kasi ang pagpipilian niya kaya ikaw ang pinili niya. Magkaiba yung ikaw ang pinili sa pagpipilian, sa ikaw ang pinili dahil wala siyang pagpipilian. Do you get what I mean? O baka pati simpleng pagkakaiba ay hindi mo pa makuha.” I savagely remark hit its mark, and Yvonne couldn't hide her irritation any longer. “How dare you!” she exclaimed.

And I was the reason for it. I looked at Adrian. The one who would burn everything to set me free. Then I looked at Julian. The one who would destroy everything just to keep me. Freedom. Or possession. Escape. Or survival. Love. Or control. My voice came out quieter than I expected. “I choose—” Both of them went still. Waiting. Breaking. And then— I made the choice that ruined us. I stepped back. Away from Adrian. The pain in his eyes was immediate. Devastating.

Pagkatapos, naramdaman kong lumingon siya sa akin. Hindi ko siya tiningnan pabalik. Hindi ko kaya. “You always had a choice,” sabi niya, kalmado pa rin. Napailing ako. “Choice?” ulit ko, mas mahina ngayon. “Anong klaseng choice?” “Running,” sagot niya agad. “Or listening.” Napapikit ako nang mariin. “Hindi ‘yon choice,” bulong ko. “Is it not?” tanong niya.

Hindi ako agad sumagot. Pero alam ko na. “She left,” sabi ko. Naningkit ang mata niya. “And?” “And he chose her over the war.” Tahimik. Then she scoffed. “Weak.” Napatingin ako sa kanya. “He’s not weak.” “He gave up power for a woman,” sagot niya. “That’s weakness.” “No,” sabi ko. “That’s choice.” Naglakad siya palapit sa akin.

“Pero pinipili mong manatili rito.” Tumigil ako sa ginagawa. Binalingan ko siya tingin. “Oo, may choice ako. Pero hindi lahat ng choice, maganda. Yung iba, desperado. At kung nasaan ka ngayon, kung anong ginhawa ang meron ka, hindi mo ‘yon nakuha sa pagpili mo. Sa swerte mo ‘yon. Kami? Wala kaming swerte. Araw-araw kaming lumalaban para mabuhay.”

I asked her while driving. “You know, in love… sometimes we look for someone we think we have the same vibes with. Pero actually, it’s better if you two are opposite. Napupunuan mo ang hindi niya kaya, napupunuan niya ang hindi mo kaya. And love is a feeling and a choice, actually…” Napalingon ako kay Cherinna nang sinabi niya ang bagay na iyon. She smiled at me. “It’s a choice because not all the time things will be okay. You can’t expect that things will always be smooth sailing… but it’s your choice if you will stay or not because of that.”

"Life often leaves us with no choice. Kahit ayaw nating gawin, mapipilitan tayo dahil iyon na lang ang tanging pagpipilian. Stop blaming people for their choices dahil hindi natin alam ang totoong kwento sa likod ng bawat desisyon." Third Person's POV "ANG BABABOY NYO! DITO NYO PA TALAGA NAISIP NA GAWIN YANG BAGAY NA YAN! WALA KAYONG KAHIHIYAN!"

INGRID’S POV Nung bata pa ako, may isang madre na nagsabi sa akin na dalawa lang daw ang landas sa buhay, at bawat choice na gagawin mo ay ilalapit ka sa isa sa mga 'yon. Sabi niya, ang mga choice na 'yon ay may kapangyarihang baguhin ang lahat. At sa oras na 'to, naririnig ko ang boses niya na umaalingawngaw sa isip ko.

But if fin choose me, then I will going to choose her too. T o b e c o n t i n u e d. . .