The Exit Novels & Stories

Makakaya ko 'ton mag-isa! Gumapang ako nang mahinahon. Sa isip-isip ko ay kailangan kong makalapit sa exit. Doon ko na iisipin kung paano tumayo at pigilan ang panginig nang kalamnan. Dapat kong isipin ang mga pangarap ko. Kung pagtahak nga lang sa exit ay pahirapan ako, ano pa ang pagtakbo na tatawirin ang karagatan?

Mas iniisip niya kung makakalabas ba sina Charlotte at Candice, pati na rin ang obgyne doctor niya kung sakaling tumakas ang mga ito. Nasa mismong bukana kasi sila ng pintuan. Inilinga niya ang paningin at nakita ang exit area, nasa ikalawang palapag iyon, kung saan may exit door, at isang hanging stairs. Naginhawaan si Romary dahil alam niyang makakalabas ang tatlong babae sa mismong exit door na iyon. Sumenyas siya sa mga pulis para malaman ang mismong direksyon, mabuti naman at madali nila itong na-gets. At buti na rin dahil mga bobo ang mga lalaking kriminal.

Muli itong napabuga ng hangin. "Tsk! Mabuti na lang at bewang lang niya yung nakita kanina." tumango siya bilang pagsang-ayon. "Exit mo na." Saad nito na ikinatingin niya. "What?" Ngumuso ito sa monitor. "Exit mo na yung kwarto ni Sept para maka-alis na tayo." tumaas ang kilay niya. "Bakit ako?" "Bakit hindi?" "Bakit hindi ikaw?"

agad niyang sagot. Nang maayos na ang plano nila, nagsimulang maghanap si Silas ng paraan para makalabas. Sa pagtingin niya sa paligid, nakita niya ang isang safety exit sa likod ng amusement park. Kung hindi siya nagkakamali, papunta iyon sa hagdan na pataas ng hotel.

"Secure all exits. Huwag hayaang makatakas si Velasco." Kinilabutan ako. "Paano tayo lalabas kung lahat ng daan nakaharang na?" Ngumiti si Dominic, pero hindi iyon ngiti ng isang taong natatakot. "Then we create our own exit." Bago ko pa maintindihan ang ibig niyang sabihin, hinila niya ako palayo sa pinto at kinuha ang baril mula sa natumbang lalaki. Isang mabilis na putok ang umalingawngaw sa lock ng pinto.

“Ang lahat ng pinto ay naka-lock! Ang tanging paraan para buksan ang main exit ay ang retinal code ni Maria at ang heart rate ni Augusto… na patay na!” Biglang pumasok si Julian sa chamber, hingal na hingal. “Hindi pa patay ang matanda! Pero malapit na! Dinala siya ng mga tauhan ni Teodoro sa exit point. Maria, kailangan nating makarating doon ngayon din!”

sagot ni Vanessa. Paglabas niya sa exit ay agad niyang nakita ang placard. Napakalaki nito. Matingkad na pula ang background. At nakasulat sa neon yellow na letra ang kanyang pangalan. Imposibleng hindi iyon mapansin. Napababa tuloy siya ng kanyang sun hat at naglakad palapit. May isang maliit na pigura na nakatayo sa ilalim ng placard.

Habang si Carly naman ay tila wala pa rin imik na kumakain ng cake niya. Sa isip isip ng binata, noong nakita niya ito kanina na tila paakyat ng silid, inisip na niyang mabuti kung saan niya pa nakita o nakilala ang babaeng ito dahil tila napakapamilyar. Ah, tama! Siya yung nasa fire exit. Tila pagalala pa ni Calvin habang umiinom ng tsaa niya at hindi namamalayang nakatitig na pala siya sa dalaga.

bulong niya saka patakbong nagtungo sa exit area. Mabilis ang naging kilos niya kaya't ilang sandali pa ay nakababa na siya sa unang palapag. Kaya't sa main back exit area naman ang tinungo. Kailangan niyang makalabas bago pa siya tuluyang matusta. "Thank you, Lord. Safety pa rito...!"

Bahagya. Madilim. “I am.” At sa paraan ng tingin niya— Alam kong hindi lang kalaban ang tinutukoy niya. Isang malakas na pagsabog ang yumanig sa buong lugar. Napaatras kami pareho. Bumagsak ang kisame sa kabilang bahagi. “Exit’s blocked,” sabi ko. “Then we make one,” sagot niya. Typical. Tumakbo kami sa corridor.