The Housemaid Book นิยาย & เรื่องราว

“Bilang personal maid ni ma’am Merida, nasaksihan ko po lahat ng nangyari sa buhay niya sa Rendova mansion. Ako lang po ang tanging maid na kaagapay niya sa lahat dahil lahat po ng tao sa bahay ay kalaban niya.” “Tinuring po siya ng mga in-laws niya na alipin. Kapag wala si sir Evos, ginagawa siyang maid ni ma’am Hazie. Si ma’am Merida taga-punas ng sahig, taga-hugas ng plato at taga-pamalengke. Siya rin ang taga-sara ng gate tuwing gabi. Siya rin ang taga-sagot ng mga assignment ni Lisa at Luke at siya rin ang taga-linis ng pool kapag magpaparty si ma’am Evangeline sa bahay. Kung tratuhin nila si ma’am Merida ay parang alila nila.” Tumingin si Vivi sa akin at nakita kong umiyak siya.

Kung gagawin ito ni Henry, ito ay katulad ng pagmamayabang ng kanilang kayamanan para sa kanya. Isang housemaid sa Tremont Estate ang biglang lumapit upang batiin sila, "Madam, may nagpadala ng isang bagay sayo at sinasabi na para sayo ito." Nagtataka si Arianne kung kanino ito nagmula, "Ano ito? Alam mo ba kung sino ang nagpadala nito?" Umiling ang housemaid, "Hindi ko alam, hindi ko pa siya nakikita dati. Sa tingin ko sulat ito."

Nang makapasok ako sa kusina ay nilapag ko sa counter ang blazer at naghanap ng tray. We only have three maids here, one gardener and two guards na nakatambay sa labas ng habay. Ayaw daw kasi ni mama ng maraming tao sa bahay na kahit saan siya tumingin ay may tao. The mansion is the only place she find peaceful. Naiintindihan ko naman siya. Business is quite stressful.

Pero sa bawat dampi ng basahan sa marmol, may kirot sa lalamunan niya. Kakapit siya para kay Tatay. Habang nakaluhod siya, may narinig siyang mahinang tawa mula sa dulo ng hallway. Napalingon siya. May babaeng papalapit, suot ang eleganteng dress kahit nasa bahay. Mahaba ang buhok, glossy, at may aura ng taong hindi kailanman pinagpawisan sa trabaho. Sa likod nito, dalawang kasambahay ang sumusunod, bitbit ang maliit na tray.

Hindi nito hinintay ang sagot nya at muli itong nagsalita. "We have rules in this household. My wife and Aling Marta handle the payroll. And as far as I know, the policy is no advances for those who haven't reached a year. If I give you one, the other maids will line up at my door tomorrow with their own sob stories."

Reyes ang magiging trabaho ko sa loob ng mansion. Hindi naman pala ganoon kakomplikado ang mga gawain, pero hindi rin biro ang dami ng responsibilidad ko. Bilang nag-iisang maid, ako ang bahala sa pangkalahatang kalinisan ng buong mansion mula sa mga silid na pinapayagan akong pasukin, hanggang sa living room, dining hall, library, kusina, hallways, at iba pang bahagi ng bahay. Ako rin ang mag-aayos ng mga gamit, maglilinis ng mga bintana, maglalaba ng damit ni sir Sebastian at maglalaba ng sarili kong mga damit tuwing nakatakdang araw, at sisiguraduhing maayos ang lahat.

Napakamot ako sa aking ulo, nag-iisip ng kung ano ang puwedeng idahilan. Biglang bumukas ang pinto saka iniluwal nito si Manang Ditet, ang mayordoma ng pamamahay ni Sir Fernando. "Mag-impake ka na, Ann. Ililipat ka sa kabilang mansyon ni Sir Fernando," saad niya. Ah, ito ba ang dinahilan ni Sir Fernando para makaalis ako rito? Galing niya mag-isip. Masarap na nga, mayaman at higit sa lahat matalino.

Mabilis na sinuyod ng tingin niya ang mukha ko. Then, to my surprise, the tiniest hint of amusement touched her mouth. “Follow me.” I did. Mas ridiculous pa ang loob ng mansion kaysa sa labas nito. Marble floors. High ceilings. Art na siguradong mas mahal pa sa kotse ko. Everything was immaculate. Too immaculate. The kind of house where every sound echoed. The kind of house that made you feel watched even when you were alone.

Agad siyang umiling para iwaksi iyon sa isipan. Sumisipol si Ryan habang pababa ng hagdan. Dmiretso siya sa kusina at nagtingin ng makakain. Paglabas niya, napahinto siya at unti-unting sumilay ang ngisi nang may makita. “New maid?” tanong niya pagkalapit. May isang babae sa living area, base sa uniporme, katulong siya ng mansyon.

Ibibigay ko sa kaniya ang mansion. And also bibigyan ko rin siya ng pangkabuhayan to start a new life. Para kahit magkalayo kami hindi siya mabo-boring. But I think boring isn't problem at all to Lola Florentina, dahil sa apo niyang wala yata madalas sa sarili nito. At speaking of that young woman... I saw her... Nanunuod ito ng tv. Damn! Bakit siya nakabukakang nakaupo?