The Lake House Novels & Stories

Tinawid nila ang damuhan hanggang sa makarating sa isang maliit na lake kung saan may isang wooden house. Columbian-style ang disenyo ng bahay. May mga bintanang may kristal na salamin, open-air ang hagdan papunta sa ikalawang palapag at yari sa de-kalidad na kahoy ang mga rehas. Naalala tuloy ni Skylar ang mga enchanted tales, tila may duwendeng biglang lalabas mula rito. Pinagmasdan niya ang maliit na bahay, tila namamangha. Tahimik at malayo ito sa ingay ng lungsod, para bang isang lugar kung saan mawawala ang lahat ng gulo sa mundo.

“I wanna retire and stay in Ontario and enjoy the view of the lake there from my cabin.” Para itong nangangarap. Kumikislap ang mga mata habang nagsasalita. Siguro may lake house ito at paniguardong maganda. Bigla niyang na-miss ang Wawa. Kada umaga kasi, ang malawak na lake ang natatanaw niya sa paggising. Siguro ganoon ang nararamdaman ni Mr. Robinson. Gumuhit ang manipis na ngiti sa mga labi niya. “I guess, magugustuhan mo ang Canada, Ana.”

Pagkatapos ng tatlong minuto nilang paglalayag narating din nila ang pakay nila. It was an island lake in Winnipesaukee, New Hampshire. Iyon ang sabi sa ni Aries na nabanggit nito kanina bago nila tunguhin ang lugar. The lake was something looks like dead. O mas tamang sabihin na hindi magandang paliguan. Although malinis naman iyon kaya nga lang hindi talaga magandang idea na maligo doon. There's a two storey house that is triangular in shape and there's a floating dock used for sunbathing.

Mabuti na lang at naisip nito iyon kasi hindi man lang niya maiisip umalis ng bahay para lang magsulat. Or kung maisip man niya, hindi siya gagalaw hangga’t may magtulak sa kanya. She didn’t like leaving the house. Ermitanya kasi siya. Legit. She liked the Tagaytay house, kasi nakarating na siya roon at nakita niyang pribado ang lugar dahil sa klase ng pagkakapwesto niyon sa loob ng residential resort na location. Mayayaman ang mga nakatira sa na bakasyunan lang ang lugar. If she didn’t want to see anyone, she only had to avoid the clubhouse. Most importantly, the back of the house had a garden that faced Taal Lake kaya kung naroon siya sa likod, she could pretend there were no neighbors.

Sa bahaging walang madaanang residential villa kundi mga garden, playground, a wide manmade pond at park na may malaking pavilion. Hindi na siya magugulat kung mahigpit ang patakaran sa lugar na iyon. Iyon siguro ang dahilan kaya hindi ito pumuputok sa publiko. Kahit naman kung siya ang nakatira roon ay pihadong ipagdadamot din niya ang lugar. At hindi nagtagal ay nakarating na sila sa lakeside cabin na tinutukoy ni Wolf. And another flaky shit! It's a one thousand and five hundred square feet A-frame luxury cabin. Nasa labas pa lamang sila ng hanggang bewang na wooden fens nito ay naaamoy na niya ang relaxing at cozy na interior ng cabin ni Wolf.

ani Luke habang lumalakad papasok. Humahanga naman si Trisha sa ganda ng bahay. Sa katulad niyang lumaking mahirap ay isang palasyo na nga ito para sa kaniya. Parang isang mansiyon na rin dahil sa laki nito. May 2nd floor pa ito na kung saan nandoon ang anim na kuwarto. Sa baba ay nakalaking bulwagan na sinadya dahil pwedeng pag dausan ng kahit na anong okasyon. At sa tuwing gabi ay may sayawan o ballroom na nagaganap doon kaya libang na libang ang mga bakasyunita doon. May bar sa unahan at napakalaking salas sa kabila. Sa labas naman ay napaka lawak na bakuran na may pool sa pinaka gitna. Napapanganga si Trisha sa sobrang ganda ng bahay. Mayroon ding restaurant sa likurang bahagi ng pool na

Hindi ko napigilang sumulagt sayo dahil gusto kong sabihin sayo na pagkaalis s aLake District, nakita ko talaga ang guesthouse kung saan nagstay si Charles. Nasa daan ito pagkaalis ng Lake District, isang century old house, isang tipikal na english country cottage, sobrang ganda. Gusto ko talagang mag take ng pictures para ipakita sayo; sigurado akong magugustuhan mo rin. Punong-puno ito ng napakaraming antiques, na gusto mo rin. At hindi lang iyon, napakarami ring paintings na nakasabit sa dingding, ang iba ay collection ng landlord na ipinasa niya na sa generations, ang iba naman ay mga regalo galing sa mga turista.

"Khiana, I want you to know that tonight was fantastic. Would you be interested in going for a walk?" "Walk?" "Yeah... There's a small lake behind La Vie. It's one of their attractions here." I gave a little nod while simultaneously experiencing feelings of both nervousness and excitement. For some reason, excited to go ako makita ang lake na tinutukoy niya. Sinabi niya sa akin na may ilang tao na binibisita talaga iyon at hindi madilim doon. The owner of La Vie made sure that people would enjoy the lake even in the evening. As we stepped out into the street after leaving the restaurant, we took in the pleasant feeling of the evening wind.

Medyo safe pa siya ngayon sa gawain dahil unang araw niya kaya mag-o-observe pa siya. Matapos nila sa loob ng bahay ay dinala siya ni Manang Lucile sa likod ng mansiyon. May malawak kasing farm sa likod ng mansiyon medyo may kalayuan kaya kailangan nilang sumakay sa traktora. Malaki iyon at magara. Hindi halatang pang farm lang. Pinagmaneho naman sila nung driver niyon. Inilibot siya ni Manang Lucile sa mga pananim nila sa hacienda. Maraming mga punong kahoy na nakahilera. Mayroon din naman na mga fruit bearing trees tulad ng mangga, avocado, lansones, atis, grapes, halos lahat nang prutas ay mayroon dito. Tuwang-tuwa at amaze na amaze pa nga si Bethany sa nakikita niya. This is the first ti

Dahil hindi naman naka-lock iyon, kusa na niyang binuksan iyon at dire-diretsong pumasok sa loob ng bakuran ng bahay. Napahanga siya sa magandang landscape na namamalas niya. Ngayon lang din niya nakita ang sariling swimming pool ang bahay ni Lukas. Masasabing galing talaga ito sa mayamang pamilya. Malayong-malayo sa beach house niyang pag-aaari.