The Last Day Mga Nobela at Kwento

I also added laughing emoji at the end of my sentence. She didn't reply. She just bumped the last message she sent. Me: The one on red t-shirt was Kristal, the house owner. The one on white shirt was Kai. And the last one was Aika. — Day 5 in Cebu... Me: What are you doing? Are you in class?

Pinuno namin ng pagmamahalan ang lugar na iyon, kung saan sandali naming kinalimutan ang lahat ng aming problema, worries, regrets, and all those time that we're apart, the cold season is now over. Mayamaya pa ay nagmulat siya ng paningin saka ngumiti nang makitang nakatingin ako sa kaniya. "Good morning." She softly saids as her soft hands touch my face. "G-good morning, my wife." I claim to say it while kissing her forehead. I know that it's the right time to move on forward. "It's our last day here..." Tumango siya sa sinabi ko. "I can't wait to see Beatriz, Flinn."

Chapter 217 Lumipas ang mga linggo. Last day na namin dito sa Singapore kaya sinulit naming ang huling araw dahil mamayang hapon ay fight na namin pabalik sa Pinas. Maaga kaming gumising ni Brandon para sulitin ang huling araw namin dito sa Singapore. Sa loob ng mga linggong nagdaan, napuntahan na namin halos lahat ng magagandang tanawin—mula sa Marina Bay Sands, Sentosa, hanggang sa sikat na hawker centers para tikman ang kanilang masasarap na pagkain. Pero ngayong huling araw, gusto lang naming mag-relax at damhin ang huling sulyap sa bansang ito bago bumalik sa Pilipinas.

TWELVE LIMMUEL Sa sobrang pagod sa activities ng bawat team. Ito na ang last day para sa team building at nakapag desisyon ng bawat isa na sulitin ang araw sa paglangoy at iba pa. Halos lahat ay makikita mo sa dagat. Iba't ibang team ang nag uumpisa ng dumating dala ang sari sariling pagkain. Magkaka boodle fight kasi mamaya kaya mas maigi mas marami.

Saad nito saka pinaharap at bigla na lang niya akong hinalikan. Tumigil lang siya nang maramdamang nauubusan na ako ng hininga. Bigla niya akong niyakap na para bang ayaw niya na akong pakawalan pa. "I love you, Isabella." ----- Last day. Huling araw na ngayon sa camping at bukas na bukas ng umaga ay uuwi na kami. Katatapos lang namin ngayon magtanghalian at hindi ko rin inaasahan na pupunta dito ngayon si Blair.

Maghu-hudyat na ng una naming subject ngayong huling araw ng linggo na ito. Maaga ang uwian namin mamaya. Tinext ako ni Gizzy kahapon na wala kaming isang subject ngayon, at huling subject namin iyon. Hindi ko makakasabay si Xerxes sa pauwi, mabuti niyon. Iniiwasan ko pa rin naman siya.

"Siguraduhin mo lang na pwede tayong makadaan diyan." "Yes, sir. Isa pa pala, mas mabuting gabi tayo pupuslit sa ika-apat na araw dahil narinig kong may gagawin raw silang piyesta. Kaya, posibleng lahat ng mga tauhan nila ay mananatili sa loob ng hide-out nila. Sa oras na 'to magkakaroon tayo nang pagkakataon na pusok." "Ok, be careful."

she says as she hugs them. (NEWS REPORT: The tribe of werewolves has been finally defeated. Nobody ends up making it and they are all killed by our tribe, the humans. The war between the werewolves and humans are now finish.) Samara became interested in the news after hearing it. She keep looking at the screen in the television and she knows something is wrong with this news. "Honey, turn off the television; we need to take pictures," her mother instructed her. She rushes up to her and hugs her tightly, her mom laugh at her because of this.

Napayuko ako saka pilit na pinipigilan ang nagbabadya na namang mga luha ko. "Mahirap, pero kailangan nating tanggapin. Staying with her until her last day is the least thing we can do for her. Let's not dissapoint her for the last time," pigil hikbi kong sabi. Patuloy lang naman sa pag-iyak si Dahliah. "Her last words were 'I love you's' for us. Kahit nasa bingit na siya ng kamatayan, ang mga taong mahal niya pa rin ang iniisip niya. She really is the kindest and the coolest person I've ever known." Pait akong napangiti. How could the world be cruel to a person like Fatima na walang ibang pinakita kundi kabutihan?

it was so painful. "A-Amber—" I cut him off. "Clyde, Let's enjoy our last day..." patango tango kong sabi and I smiled. "Amber.." "Even just for the last time, Let's pretend that we're together." Naramdaman kong nagiinit ang gilid ng mga mata ko kaya pinunasan ko ito agad, I smiled at him and he nodded. Even just for the last time, I want to pretend that we're happy. I want to feel his hug bago siya mapunta sa bisig ng iba.. I want to touch his face bago siya mawala..