The Last Day Novels & Stories

He means the first month after the school year ends. This whole week is the last week of classes. Ethan has been so busy with things in school. He's one of the campus’ student officer. Ilang araw narin kaming hindi sabay kumain. Si Kendra lang ang lagi kong nakakasama. Kung minsan kasama namin si Kuya Gab but kung hindi papalarin mag-isa lang ako. Nasa loob kami ng classroom ni Kendra, wala pa yung Prof namin para sa last subject for the day. Wala pa din si Ethan. "What's this?" Tanong ni Kendra

Sua, in her last day as college student. Nakatanga ako sa kawalan habang nakatingin sa labas ng kwarto ko. Sa susunod na araw na ang graduation day namin. “Ate, kailan uuwi si kuya Sandro dito? Bakit wala siya kahapon?” napatingin ako kay Blue na bigla nalang pumasok sa loob ng kwarto ko na walang preno-preno.

TIME flies so fast. Hindi ko na namalayan ang paglipas ng oras at araw matapos ang pasko dahil ngayong araw ay December 31 na. Ito na ang huling araw ng taon pati na rin ang huling araw ko ngayon dito sa Nasugbu, Batangas. Humigop ako sa straw ng aking iniinom na mango shake habang inuugoy ko ang duyan gamit lamang ang isang paa ko.

Mas lalo niyang pinagmasdan kung paano siya umiwas. Kung paano siya tumingin sa ibang direksyon kahit alam niyang nandun siya. Kung paano siya umalis bago pa sila magkasalubong. Hanggang sa napailing na lang siya nang bahagya. “She’s really doing this…” bulong niya sa sarili niya, halos hindi marinig. "It's been 4 days and today is their last day, damn." Quinn Scarlett Laurent’s POV

The words settled over me. Heavy. Quiet. Awful. I looked down at my wrist. “I wasn’t trying to.” “I know.” “That doesn’t make it better, does it?” “No.” I laughed weakly. “You’re really bad at comfort.” “I am not comfort.” “Clearly.” For a moment, neither of us spoke. Then I asked the question that had been sitting in my chest since I checked the calendar. “The last day,” I said. “The day the countdown ends.” Death looked at me.

LAST DAY na ng foundation day kaya parang final wave din gaya ng sa plants vs. zombies video game. Dagsa ang mga student sa iba't ibang year level at courses. Saktong Friday. Saturday, Sunday pahinga, last preparations na din for midterms tapos judgment na ng Monday till Thursday. I checked on my phone, to be exact my girlfriend. Wala pa din itong reply sa message ko kaninang morning. WIFEY ❤️

Third Person Point of View Pinunasan ni Gilda ang kanyang luha. Ito na ang huling araw ng burol ng kanyang mga magulang at ililibing na ito ngayon rin. Ayaw niya pang mapawalay dito ngunit wala siyang magagawa dahil kailangan talaga ilibing ang mga patay.

iniabot niya ang bulaklak sa dalaga. "Pwede ka bang yayain lumabas bukas?" tanong ng binata. "Bukas? May lakad kasi ako bukas." tugon niya. "Hmm? Sa mga susunod na araw?" aniya "Di ko lang din alam. Maybe." "Okay lang, marami pa namang susunod na araw eh." ngiting tugon nito. "Jaile, this is my last day." "huh? anong last day? mamamatay ka na ba? may sakit ka?" sunod-sunod na tanong ng binata.

There's something going on in his mind again. "Destination? If you want pwede dito." Sabi niya sabay turo sa dibdib niya kung nasan ang lintek niyang puso, tumaas ang kilay ko at napangiwi, he laughed at my reaction. "Seriously Perfi?" My brows furrowed. "Alright...we're heading to north. At ang magiging last place natin ay sa Polillo Islands, meron kaming beach resort doon." Sabi niya.

Ilang minuto muna akong nagmuni-muni bago tuluyang umalis sa kama at pumasok sa banyo upang maligo. This is the last day of our event and the most exciting part. Hanggang alas-onse ng gabi ang ipinaalam naming end of the event at pinayagan naman kami. Mamayang gabi magaganap ang 'CE-reyna' kaya exicited akong pumasok.