Novel & Cerita The Last Five Years

It's been five years pero mukhang hindi pa din nakakamove-on si Atlas sa babaeng iyon. Minsan napapaisip ako kung ano ba ginawa ng babaeng iyon kay Atlas at kung bakit hanggang ngayon hindi siya makalimutan nito.

Chapter 110 FIVE YEARS, five years na ang lumipas naging masaganang ang aming pamumuhay, malayo sa gulo at naging tahimik. Mula noong pinagkatiwala ni Dad ang blackbook sa akin ay naging maayos ang takbo sa aking buhay.

Baka siguro, isipin niya rin nababaliw na ako. It's been five years, Ivan... Hindi mo pa rin ako pinapalaya.

Mga five years na siguro itong model ng phone na 'to. Na-curious at napraning na naman ako kaya pinakialaman ko 'to, hanggang sa makita ko ang mga sent messages niya. Nawindang ako nang makita ang mga malalaswa niyang text messages. My mind became foggy that I couldn't even think straight. Sobrang daming messages. At talagang hindi man lang niya binura. One year mahigit na ang mga last messages dito. Sinasabi niya na miss na daw niya ang ginagawa nila ng babae. How he miss her riding his cock.

"Five years ago?" I asked Liam, feeling a wave of confusion wash over me. My brow furrowed as I looked into his face, trying to grasp what he just said. It was a strange phrase to hear, especially since I hadn’t thought about that time in ages. The last five years felt blurry and disconnected like pieces of a puzzle.

"Gano'n pala, ma'am. Pero mabait ang Sir Calvin na nakilala ko kaya gulat na gulat ako kanina nang sampalin ka niya. Porket ba nawala ang alaala ng isang tao ay magiging iba na ang ugali nito? So, in his past five years ay ganiyan talaga siya? Nananakit ng babae?" Hindi naman naka-sagot si Althea sa sinabing iyon ni Tina.

“Enough! I told to shut up!” Hindi na sumagot si Julian. Habang ako… para akong bingsakan ng langit sa sinabi niya. Hindi ko alma, ano ba talaga ang nararamdaman ko kay Kikay ngayon! Ang alam ko lang, hinding-hindi ko siya mapapatawad. Five years ago… Naalala ko pa ang araw na iyon na parang kahapon lang nangyari.

"Yes, five years ago. Nag-resign ako no'ng na-preggy ako ng isa sa mga kliyente kong si Mr. Z." TO BE CONTINUED.

Subalit, mukhang sinasadya nitong hindi sagutin ang tawag niya. Magdadalawang linggo na ang nakalipas simula nang huli silang magkita at napapalapit na rin ang pasko at bagong taon. Kaya naman mas sinisikap niyang ipaalala kay Fifth ang kanilang mga memories dalawa last year. Kung saan sila nagsimula. "Hello, tita? Kamusta po?" Bakit po hindi sinasagot ni Fifth ang tawag ko?" tanong niya sa ina ni Fifth nang sagutin nito ang kaniyang tawag.

"Bakit totoo naman ah! Ilang taon na ang lumipas pero ayaw mo pa rin umuwi dun sa atin. Ibig sabihin lang nun, hindi ka pa nakaka move on." Lalo akong umismid sa kanya. "Excuse me lang pinsan ha? Huli ka na sa balita. Five years na ang lumipas. Tsaka naging kami ba? Hindi naman diba? Kayo lang yung nag-a-assume. Isa pa ang tagal na nun, nineteen kupong kupong pa." Yeah it's been a while. Five years passed. Parang kailan lang yung may paiyak iyak ako pero yes limang taon ko na siyang iniyakan. Joke!