The Last Wish Book の小説・ストーリー

How I wish this dream would never end. "Trixia..."

“Kung ganoon, tara, tuparin na agad natin ang last wish ni Lola Avi?” “Last wish?” Nagtaka tuloy si Ravi. “Oo, hiniling niya sa akin na bago raw siya tuluyang mawala sa mundong ito ay gusto niya munang makita ang magiging apo sa tuhod sa ating dalawa.” “Talaga? Sinabi niya ‘yon?” “Oo, at mukhang seryoso siya doon.” “So, ano, game ka ba?” “Pilitin mo muna ako,” panunukso ko sa kaniya.

aniya saka ako binigyan ng piso at sinenyasan na humiling bago ihulog ang piso. Sana dumating yung araw na mahalin na ako ni mommy bilang anak niya. Sana mahalin niya ako kagaya ng pagmamahal niya kay Macy. Pagkatapos nun ay hinulog ko na ang piso. "Anong hiniling mo?" tanong niya sa akin. Hindi naman sinabing bawal ishare ang wish kaya sinabi ko nalang din sa kaniya. "Sana mahalin na ako ng nanay ko." sabi ko saka tumawa ng bahagya. "Sana itong wishing well ang tumupad nun."

“And I wonder why you had to leave me…” “Why did it have to end so soon?” Napakunot ang noo ko. “What did I do to make you change your mind completely?” “Tsk. Nakalimutan na niya lahat ng ginawa niya?” naiiling kong bulong, pilit pinipigilan ang init ng ulo. Pero nang mabasa ko ang huling linya, tila may kumurot sa puso ko: “When I thought this love would never end… but if this love’s not ours to have, I’ll let it go with your goodbye.”

Kaso, hindi, e. Andito ako, kaharap ang matanda, pati na rin ang papel na ibinigay niya sa akin kanina. He explained everything written on it, but none of it matters if that one condition isn’t met. “I’m sorry, hija,” mahinahong sambit nito. He sighed again. “But this is your mother’s last wish. Kailangan mong sundin ito.” Yeah, right. Last wish my ass. I gritted my teeth.

Ramdam ko ang kaniyang lungkot tungkol doon. I wish it would be that easy. I wish everything was fine. I wish I was not sick. Paano ba humiling para sa isang bagay na alam mong imposibleng mangyari. Ang mamuhay kasama ang taong pinakamamahal ko... with our little bean. Kahit gaano mo pa gustong lumaban, kung ang tadhana na mismo ang hindi sumasang-ayon, ano pa bang silbi ng lahat?

“Tsk.” @Death Wish

Pero wala pa rin akong naiintindihan sa binabasa ko. Napako ang tingin ko sa libro, 'yung Holoserica. Kinuha ko 'yon at binuksan ang last page. Wala pa rin, Dear me pa rin ang meron. Bumuntong hininga ako and was about to close the book. Nanlaki ang mata ko dahil sa nakikita ko ngayon. Hindi putol ang message! Nakatiklop lang pala ang last page! "Arrgh!"

"Oo, bakit? Pero, pinabasa niya sa akin ay limang libro, apat lang ang nakita ko sa library." "That's because I stole it." Mas lalong kumunot ang noo ni Ahleya sa narinig. "B-Bakit?" "It contains all the information about all the alphas and you're the second of the last person na ayaw ko mabasa iyon." "Second of the last? Sino naman 'yung pinaka-last?" "Si Shielou." Gusto magtanong ni Ahleya kung bakit at kung ano ang laman ng libro na iyon pero pinigilan niya ang sarili niya.

And all I want is to survive, to wake up and to keep on fighting kahit na napakahirap na ng sitwasyon ko ngayon. Nakakaiyak lalo na kung napasok sa isipan ko na mamamatay ako, maiiwanan ko ang mga anak ko at higit sa lahat ay hindi ko matutupad ang buong pamilya na pinangako ko sa sarili ko. I want to see my whole family, to reunite and become happy. That is my only wish, dahil wala naman na akong dapat na hilingin pa, kung hindi ang mabuo ang aking pamilya.