The Mysterious Class Novels & Stories

ika ni ate Roda habang hawak hawak ang inumin. Nag cheer kaming lahat habang pinalibutan ang bote at hinihintay kung sino ang unang ituturo nito. Halos magtalunan kami ng huminto ito sa harap ng katabi ni ate Clara. Hindi ko memorize ang pangalan nito dahil sa tuwing papasok kami ng training area wala ng labas labas pa. Kung sino lang ang nanduon na nagtuturo sa amin yun lang ang alam ko. "Ako ang magtatanong...quiettttt..." ani Isay na mukhang tinatamaan na rin ng alak dahil madaldal na rin siya.

Ang karaniwang maingay na lugar ay mas lalo pang naging magulo dahil sa sunod sunod na bulungan, sigawan, at mga usapang puno ng kuryosidad. Pakiramdam ko ay parang may malaking pangyayaring naghihintay na mangyari anumang oras. Katabi ko ngayon ang mga kaklase ko mula sa Class E at katulad ng karamihan ay nagtataka rin sila kung bakit bigla kaming pinatawag lahat dito. "Anong meron kaya noh?" tanong ng isa kong kaklase habang nakatingin sa entablado.

Hindi ko alam kong na-meet ko ang strange Uncle ko. Dahil doon ay lalo akong napaiyak. “You don’t have to worry, hindi ka namin pababayaan ng mga kapatid ko,” tahasang sagot ni Maken. Mga kapatid. Ibig sabihin ang dalawang nakasiping ko rin ay kadugo rin niya? Para akong tutunawin sa kinaroroonan ko. Ano bang klaseng kahihiyan ang ginawa ko, at sa pamamahay pa talaga ako ni Uncle Zite ako nagkalat!

“Nagtataka lang naman ako, Teacher Almira... lagi mo kasing sinasabi at idinadaan sa salita na ang Class A ay isang klase ng mga basura at walang kwenta. Pero kung ganoon nga, anong uri naman ng klase ang Class B na taun-taon ay natatalo at napapahiya sa harap ng Class A?” Nagsimula nang magtalo at magbangayan ang mga punong-guro ng dalawang pinakamahusay at pangunahing klase sa buong paaralan. Ang ibang mga guro at tagapamahala ay nakatayo lamang at nakikinig, takot na takot makialam o sumingit sa usapan ng dalawa. Dahil sa totoo lang... ano naman bang kinalaman nila sa labanan ng mga higante at makapangyarihang iyon?

“Sa lagay mo ngayon, mukhang himala na nga na buhay ka pa.” Napatawa na lang ako. “Grabe naman ‘yon.” “Pasalamat talaga,” sabi ni Diane. “At least,” dagdag ni Miza, “medyo makakahinga tayo.” --- Hindi pa nagsisimula ang klase pero halos puno na ang room. Maingay, magulo, at parang walang balak tumahimik ang lahat—typical na Sabado vibes sa St. Margarett College. Nasa likod kami nakapwesto nila Miza, Diane, at Shane, abala sa kung anu-anong kwentuhan habang hinihintay ang prof.

Tanong ko na ikinalaki ng mata n'ya, narinig ko din itong suminghap bago ako hinawakan sa braso. She roam her eyes around and notice the couple of eyes staring at us. Nasasabi kong nabibilang lang ang estudyante sa silid ng Royal Elites Section. And Royal Elites Section has a two class, the class one and class two. Gayunpaman, sa dalawang class na iyon nabibilang ang mga 'Noble Magic Users' kasama na doon ang Royal Elites, kaya piling tao lang ang nakakapasok dito at pahirapan pa. Napabalik ako sa kasalukuyan nang marinig ang mga binubulong ng kaklase namin. I unintentionally look at them, only to found out the disgust and destestation on their eyes they're giving me and Zarxia.

sigaw ko habang nakaturo sakanya habang naglalakad palapit sakanya Sakin napunta ang nagtataka nilang tingin lalo na ang headmistress. Pinanliitan niya ako ng mata "At sino ka naman?"taas kilay niyang tanong "Hindi na mahalaga yun.."matigas kong sagot saka tumingin sa madla "Itong taong toh ay mandaraya!"sigaw ko upang madinig nilang lahat habang nakaturo sa headmistress. Namayani ang bulong-bulungan dahil sa pangyayaring iyon "Nakita ko mismo sa loob ng building of power, konektado sila sa mga killers na nilagay nila dito sa siyudad na toh!"tumingin ako sa headmistress na may halong galit sa mga mata "Hindi ka patas samin kaya hindi din kami magiging patas sayo!"

CHAPTER 45: STRANGER As the bell rang, the classes started. Katulad ng ibang araw ay normal lang ito para sa mga karaniwang estudyante. Pero hindi sa mga estudyanteng puro tsismis ang ipinunta sa eskwelahan. Hindi, definitely not, never. Sa klase kung nasaan ang mga pinakamagugulo at pinakapasaway. May kalakalan na nagaganap.

Mukhang may binabalak na iba! He slowly lowered down his face. Akmang papatakan na siya siya nito ng halik nang bigla siyang umiwas. She saw how his body stilled in his crouching position. Natawa siya sa loob-loob niya. Sino ka ngayon, Magnus Laurent? Wala kang halik! Pa’no ba naman kasi! Narinig na niyang kumukulo ang niluluto niyang all-time favorite nitong Sinigang.

may paniniguro sa boses ni Lance. Tumango lang si Faye at ngumiti. Agad nang umalis si Lance at tinungo ang emergency exit. Pinilit niyang bumangon at umupo sa kamang kinahihigaan niya. Inabot niya sa side table ang bag na nabasa ng ulan kanina. Nakita niya sa loob noon ang puting panyo. Kinuha nia iyon at napansin niyang sa gilid nito ay may maliliit na burdang mga letra na J.M. Maaaring ito ang initial ng pangalan ng taong sumalo sa kaniya. Dasal ni Faye na sana ay makapagpasalamat siya dito at sana magkrus muli ang landas nila. “Ang lalaking iyon na may suot ng itim na leather shoes, ang tunay kong Superhero,” nabulong ni Faye sa sarili habang hawak-hawak ang panyong puti.