The Stranger By The Beach 소설 & 이야기

Subalit mas humanga lang sila sa isinagot nito. "Grandma, sabi po ni Mommy ay inseparable kaming dalawa. Kaya't sa kaniya po ako sasama. May little brother po ako, Grandma. Ngunit kailanman ay hindi ako gusto. Mas mahal pa nga nila ang stranger kaysa kay Mommy." Magalang nitong pagkukuwento.

“Paano ko mamahalin ang taong estranghero para sa akin? Kung nagustuhan ko man siya ay si Nik iyon na inakala kong mabuting tao at hindi sa Nikola na nakilala ko. Remember, Jane, I married a stranger! Hindi ko siya kilala at wala akong kahit anong alam sa pagkatao niya!” Hindi ko napigilang mapalakas ang boses dahilan para pati ang mga tauhang kumakain ay napatingin na sa amin dahil mukhang nagtatalo na kami ng kaibigan ko. Tumingin si Jane sa mga tuhan ko at tauhan niya saka ngumiti. “Mag-aartista yata itong kaibigan ko at feel na feel iyong pinanood na movie pati pangalan ko nabanggit pa habang nagkekwento,” sabi niya.

Before he could think of anything, he was already running towards the shore, to where the woman who was frantically calling for help, but none responded. “Diyos ko! Iyong alaga ko! Tulongan n’yo iyong alaga ko!” Umiiyak ito at nagmamakawa. “Parang awa n’yo na!” She was asking those strangers in the beach, pero kahit isa ay walang tumulong, parang na-shock din ang mga ito sa lakas ng boses ng babae. Nawala sa isip ni Jackson na kailangan niya pa lang magtago at baka makita siya ni Bree. Ang tanging nasa sa isip niya ay iligtas kung sino man ang nalulunod sa dagat.

At dahil sa tumatakbo ngayon sa isip ko muli na namang bumabalik sa paninikip ang dibdib ko, muli ko na namang nararamdaman ang sakit, ang sakit ng katotohanan na kay Anton talaga siya nakalaan at nababagay. Aahon na sana ako ng may kamay na humuli sa aking braso, sa lalim ng iniisip ko sa ilalim ng tubig ay hindi ko na namalayan ang ginawang paglapit sa akin ng isang babae na hindi ko naaninag ang mukha dahil sa aking pagkabigla at pagkataranta..sabay kaming umahon at doon ko lamang nasilayan ang ganda ng nilalang na siyang nakahawak sa akin, ang lawak ng ngiti nito sa akin na tila ba masaya itong nakahuli ng isang uri ng isda sa ilalim ng tubig... wow she's so beautiful but i thought this

Amoy kahoy, mamahaling whisky, at malamig na hangin mula sa air conditioner ang bumungad sa kanya. "Kung sino ka man..." Isang malalim at malamig na boses ang sumira sa katahimikan. "...mali ang kwarto na pinasok mo." Napatalon sa gulat si Althea, may tao pala. Hindi niya agad makita ang mukha nitp dahil nakatayo ito sa may bintana, nakatalikod, habang hawak ang isang baso. "S-sir..." nanginginig niyang sabi. "Tulungan niyo po ako may humahabol po sa akin. Pakiusap... kahit ilang minuto lang. Pagkatapos, aalis na ako."

Bigla kasing nanayo ang balahibo niya sa kanyang batok. Noon lang din na-realize ng dalaga na madilim pala ang parteng 'yon ng beach. Walang beach lights at malayo pa sa karamihan. Ang weird naman ng taste ni Sir Zack, isip-isip ni Calley nang maalalang ganoon din kadilim doon nang una silang magkaharap ng lalaki. "What are you doing here, woman? You're a trespasser..."

We continue walking through the direction of the ocean. Sometimes the beach is as hot as the microwave just turned off after heating a big, red, spicy sauce. The beach is as quiet as the library with people doing exams. The sun will smile at them if they smile at it. Maybe animals, such as crabs, dolphins or seagull’s may start talking with him as his best friends talking very constantly about his best sport.

Napangisi siya, "Hindi iyon bola. I met a lot of girls, but you were the only one who stood up. The eighteen-year-old stranger lady that my Lolo brought is my destiny. I waited for you, and I am glad I did because I am the happiest man alive." Kunwari siya nitong inirapan, "Shut up ka na. Ako kaya pinaka-masaya, My aber," pang-aasar nito. Ngumiti lang siya at pinatakan ng h*lik ang noo nito. Nagkatitigan sila at ito mismo ang umabot sa mga labi niya para sa isang malalim na h*lik. He knows that there's more that will come into their lives, but right now, what matters is that they are both happy with what they have and with the family they have built.

tanong ni Kosuri kaya lalo akong natataranta. "Sa ilalim ng kama ka magtago." sabi niya at dali-dali naman akong pumunta sa ilalim ng kanyang kama samantalang sumalampak siya sa kanyang kama na parang natutulog. "Pasok!" sigaw ni stranger at nararamdaman ko na ang pagbukas ng pinto at pagpasok niya samantalang paa niya lang na nakasuot ng mataas na red heels ang nakikita ko.

Mahal ko si kiel pero hanggang don lang. "before i leave this place and go, pwede bang humiling ako? kahit isang hiling." kumikirot ang puso ko. Nanatili ako nakayuko habang sunod sunod sa umagos ang luha ko. Sumisikip ang dibdib, hinihigop ng hangin ang lakas ko. Bumagsak ang balikat. "umalis kau sa buhay ko. I want u out of my life. From now on, u are stranger to me MR.MRS PEREZ and MR. VALERIAN......