The Stranger By The Beach 소설 & 이야기

“Ayos lang ako, Girl. Gusto ko lang naman na mapag-isa. Huwag kang mag-alala at uuwi ako ng ligtas.” With that, Ate Marissa left, but I’m still not convinced with what she said. I couldn’t help but to feel worried about that, so I immediately ran after her, but I was being bumped which made me groan in pain. “Attento, perché vorrei ancora tutto quello che avevi, Bitch.” the stranger whispered just enough for me to hear it, and then she went to the waves of the people passing by.

Bahagya kong hinawi ang kurtina at tumambad sa akin ang malawak na karagatan na natatakpan ng dilim ng gabi. Soft lights lined the shore, casting golden reflections over the gentle waves. From where I stood, I could make out small groups of people down at the beach. May mga nagkukuwentuhan, may mga nagtatawanan, at may mga tahimik na nagmamasid lang sa dagat habang sinasagap ang malamig na simoy ng hangin. Tumalikod na ako at muli sanang babalik sa kama nang biglang bumukas ang pinto. Pumasok si Justin kasunod ang isang bellboy na may tulak-tulak na tray.

May bathub, shower area at higit sa lahat may badey ang inodoro. “Ang perfect naman ng mansyon na ito,” naibulalas ko. Mukhang tama ang desisyon ko na paunlakan ang invitation ng strange Uncle ko na si Zino Scyte Mendres. Dahil ngayon pa lang ay nag-e-enjoy na ako…

I couldn't see his features, but I could feel his eyes burning with the same fire that was consuming me. "Look at them," the stranger—Atticus Valderama—whispered into my ear. His voice was no longer annoyed. It was shattered, yet dangerous. Like a loaded gun. "Don't you dare close your eyes. Watch them." And so, held up by the arms of a billionaire stranger, I forced myself to watch my husband destroy my life.

Parang napakabigat nito. Hindi dahil sa papel. Kundi dahil sa katotohanang dala nito. Napahawak ako sa noo ko. Muling bumalik sa isip ko ang isla. Ang bagyo. Ang unang pagkakataong tinawag niya akong Mister Stranger. Ang mga gabing magkatabi kaming nakatingin sa dagat. Ang una naming halik. At ang gabing nangako akong hindi ko siya sasaktan.

Nag-order ng black coffee, walang asukal. Pagtingin niya sa akin... grey eyes. Tumigil ang mundo ko. Hindi ko alam kung tatakbo ako papalapit... o tatago sa ilalim ng counter. Kasi yung estranghero mula nung gabi na yun... bumalik..parang ito ..parang sya ngunit di ako sigurado.

The day na nalaman niya ang tungkol sa last will and testament ng ama, nalaman din niyang binenta ng mag-inang Sonia at Vivian ang townhouse at beach resort na minana ng mga ito. Hindi rin lingid sa kaalaman niya na maging ang pamana sa kanya ni Papa Cesar na limang kotse ay naibenta na ang tatlo ni Sonia. At kung gugustuhin niya, pwede niya itong sampahan ng kasong ‘Criminal mischief’. Buenavista Beach Resort–this was a small beach resort with ten cottages. Malayo sa mga naghihilerang beach resort sa Gilligan Island. Ito ang sinayang ni Mama Sonia.

Siguro bagong kasal ang may-ari ng bulaklak na 'to. Leah walked back to the shore and sat on the sand. Nakaharap siya sa ngayon ay papalubog nang araw. Hawak pa rin niya ang bulaklak. Sunset really had a sad effect on people. Habang nakatingin siya doon, naalala niya si Mama Nikola at ang kabaitan nito. Ang pagdala sa kanya ni Achilles sa Singapore, ang p********k nila ni Achilles sa silid niya na lingid sa kaalaman ng kanyang mga magulang, at ang bakasyon nila sa Greece. Those were her memorable moments with Achilles. It made her heart ached now that they were not in good terms.

Mabait naman si Michelle dahil nag-book ito ng room para sa kan’ya. Kaya lang, dahil sa kalasingan, sa maling kuwarto siya pumasok. Humiga siya sa maling kama, at ngayon ay n*******d na habang nasa ilalim ng isang misteryosong lalaki. Hindi na maalala ni Bella kung ilang beses siyang inangkin ng lalaki. Pakiramdam niya ay paulit-ulit siyang hinuhulog sa lupa para lang dalhin sa langit.

Paglabas ng kotse, naglakad siya as beach habang hinahanap ang mga bata. Karaniwan na maraming tao sa beach, ngunit ito ay tahimik at walang tao ngayon. Walang streetlight sa beach, sa bawat hakbang, balisang tumibok ang puso ni Luna, ang narinig niya lang ay ang mga mahinang alon at ang mga paglipad ng seagull.