The Strength In Our Scars Epub Novels & Stories

Itinaas ni Scar ang isang kamay, dahan-dahang ibinaba ng dalawang lalaki ang kanilang mga armas. Pinanatili ni Mara ang baril na matatag. "Mga papel, ngayon na." Dahan-dahang inabot ni Scar ang loob ng kanyang dyaket, hinugot ang isang manipis na sobre, inihagis ito sa kanyang paanan. Hindi niya inalis ang tingin sa kanya. "Amina. Kunin mo na."

Hihi nakakatawa yun Scar pramis itapon kita maya palabas ng Earth. Andun pa rin yung awra nyang malamig at titig nyang parang naninisid sa kailaliman ganun. Pero syempre medyo malantod ang kaluluwa ko kaya naman nakipagtitigan na lang ako sa gwapong nilalang na nasa kaliwa ko huhu oh my holy mother of dark chocolates. Ayan na naman yung deep dark chocolatey brown tantalizing eyes nya tapos ewan ko kung namamalikmata lang ba ako pero nakita ko syang ngumiti?? Haha ewan basta parang ganon ehh..

Bumagsak sa lupa si Azro at agad siyang kinalmot ni Sudara sa bandang leeg- agad na umagos ang preskong dugo. “Argh!” sigaw ni Azro sa tindi ng sakit sa kaniyang leeg. Napapapikit siyang pumilipit sa sakit, at nagdarasal na sana’y may milagrong magliligtas sa kaniya. Kinapa kapa niya ang kaniyang isang kamay, nagbabakasakaling may mararamdamang bagay na maaaring magligtas sa kaniyang buhay. Pumaibabaw sa kaniya si Sudara at akma na sana niyang kakalmutin ang mukha ng lalaki, nang makaramdam siya ng malakas na bagay na bumagsak sa kaniyang ulo, na naging sanhi ng kaniyang panghihina sa sakit. Mabilis itong kinuhang oportunidad ni Azro upang makatakas at makalabas ng kagubatan.

The one man who never looked away. The one man who saw beyond her scars. The one man who might just be... everything she needs. But as she rebuilds her life, she discovers a painful truth: Eros may belong to someone else. Will her second chance at life come with a second chance at love? Or will she remain in the shadows-forever hiding behind the wounds of the past? "Scars of the Heart" is a deeply emotional, slow-burning medical romance about healing, hope, and the kind of love that sees through the pain.

sagot niya na nagpabalik sa akin sa wisyo. "That's absurd. FYI, I always depending on the situation when will you forgive or just forget. But our topic is about heavy resoned that hurt you back and forth to hell, so i chose to forget. There's no chance for that thing. Once we hurt it will scars to our soul. Once im really hurt It scars in my soul, how can i forgive that?" nag echo sa loob ng room ang sagot ko. "How would you heal if you just forget it? You cannot live your life to the fullest if theres a dark hole for hatred in your heart."

Paanong ang isang taong walang halaga na tulad niya ay malakas ang loob na magsabi ng mga ganitong salita sa kanila? Nasiraan na ba siya ng bait? "Malakas ang loob mo, ayos iyan, bata. Mukhang kakailanganin mong magpaalam sa mga binti at braso mo!" Mayabang ngumisi si Scarface, itinaas ang bat sa kanyang ulo, handang basagin ang mga binti ni Alex. May malakas na dagundog na sinundan ng pag-crack.

madiin na pahayag ni Mino habang tila hindi pa din napapagod si Calix sa pagtangan sa katawan ng kaniyang kapareha. “We will make this world see that those who are broken inside are the strongest.”

It was as if he saw through the facade, I had carefully constructed, sensing the lingering shadows of my past that still haunted me, despite my attempts to move forward. In that moment, I realized that healing was not a linear journey, but a complex and ongoing process. And as much as I wanted to believe that I had overcome the pain of my past, there were moments when the scars still throbbed with the weight of memory. I met Lucas's gaze with a silent acknowledgment, understanding that his concern came from a place of genuine care and compassion. And as we stood there, silently acknowledging the unspoken truths between us, I knew that I was grateful to have someone like Lucas by my side, som

Kinausap siya ng kaibigang doktor ng sarilinan. Pakiwari niya ay parang lumobo ang utak niya sa natuklasan, naliliyo siya. Hindi na masyadong nag-sink in sa utak niya ang iba pang sinabi ng doktor. ‘11 years old?’ Ibig sabihin, dala-dala na ni Annabelle ang sakit na iyon noong nagkasama sila? Pero hindi man lang ito nagpakita ng kahinaan. Tuloy wala rin siyang alam. Kung kanina ay parang sinilaban ang loob niya, ngayon ay para siyang halamang nalanta. His knees felt weak kaya napaupo siya sa bench.

Ang bawat marahas na pagtulak ni Scar Face ay tila naging isang masuyong sayaw sa aking imahinasyon. Ilang minuto pa ang lumipas, at ang aking mga iyak ng takot ay napalitan ng mga daing ng pagnanasa. "Ahhh... ang sarap... sige pa..." ang kusang lumabas sa aking mga labi. Kahit mahapdi pa rin ang aking pagkababae, ang bawat igkas ng katawan ay nagbibigay na ng kakaibang kiliti na gumagapang sa aking buong pagkatao. Ang nasa isip ko ay si Jeremiah—ang kanyang amoy, ang kanyang init, ang kanyang pagmamahal. Ang sakit ay naging masarap na pasakit. Ang bawat pagbaon ay tila pag-abot sa isang rurok na hindi ko pa nararating kailanman.