Novel & Cerita The Strength In Our Scars Epub

Na kahit anong pulot ko sa mga nabasag na piraso ng pagkatao ko, hindi ito muling mabubuo at lalo pang nadudurog. No matter how hard I try to be tough, I'll always end up failing like a fragile glass. I'm not strong. Magmukha man akong malakas sa harapan ng lahat, alam Niya kung gaano ako kahina kapag kaharap ko ang sarili ko. Kaya bakit ganito? What is His reason for putting me in this bloody battlefield?

Tuluyan nang pumatak ang luha ni Karolina. "People always say that a woman becomes less because she's been through so much. But I think the opposite." Mahina itong ngumiti. "Every scar you carry, lahat ng luhang iniyak mo, bawat sakripisyong tiniis mo, at lahat ng pinagdaanan mo, Karolina, they didn't make you worth less. They made you stronger. They made you kinder. They made you the incredible woman sitting right in front of me." Marahan niyang pinisil ang kamay nito.

"M-masakit ba" "I'm perfectly fine sweetie" napapikit ako ng halikan ako nito sa noo. Sa kabila ng hirap at kahit ilang beses pa man mapunta ang buhay nya sa binggit ng kamatayan ay kami pa rin ang inaalala nya. And without any hesitation I trace his scars and start to kiss it. "Ahhh sweetie" I adore his scars because it was the sign of his braveness. As I lick and trace his scars I start to remove the buckle of his belt. He didn't stop me from doing that.

Ang sakit ng kanyang nakaraan ay magiging kanyang lakas—isang lakas na magiging sagot sa lahat ng pagtanggi at paglayo. Hindi na siya ang dating naiwang Champagne,na mapagmahal,mabait at matabang asawa ni Stephan na kinahihiya niya, na hindi nakahanap ng lakas upang magpatuloy. Siya ay si Sugar, at sa bawat hakbang niya, ang mundo ng kanyang mga kalaban ay unti-unting maghihirap. At sa kanyang huling tagumpay, hindi na niya alintana kung paano siya makakamtan ito.

At mukhang malabo na dahil sa trabaho niya. At para bang ang gaan gaan niya. He's lifting her with ease. At ramdam ni Aiah ang lahat ng tinatagong lakas ng asawa. Rodrigo is fit, with lean muscles, and never an ounce of stubborn fat! Naiyamot siya ng bahagya. "Ah, hindi," aniya nang maibaba siya nito sa harap ng sasakyan. "Wala iyan sa napagusapan..."

Hindi madali ang mga pagsubok sa daan. Kaya naman pinatago ang librong ito because we noticed that many people were dying because of the desire to seek power sa mundong hindi naman namin sigurado kung totoo talaga. Before, I never dared to read this book. Siguro ay hindi naman ako interesado rito noon. Hindi ko akalain na ganito pala ang laman nito. It could really draw a person's interest. Sino ba naman ang hindi mabubulag sa mga posibilidad nandito? And, of course, people love to take risks. Kahit pa walang kasiguraduhan ay handa silang sumubok.

Bahagya nang naging malumanay ang boses niya. Tatalikuran na niya ito nang magsalita si Gavin. "I dreamed of Clara. In my dream, she kept on asking me for help. She's crying in that dark forest, alone. She's running. . .running from the people who hurt her. She was running with all her might. She kept on calling my name. And after a second, I heard a loud bang. It was coming from a gun. . .and I woke up breathing heavily. Wala akong nagawa sa pagkawala niya. Wala akong nagawa kundi ang umiyak nang umiyak habang hawak-hawak ang walang buhay na katawan niya. Nabuhay muli ang sakit, Jacobe. Bumalik ulit ang lahat. Bumalik ang sugat na akala ko ay nagamot na. . .pero hindi pa pala."

Sobra siyang nasaktan dahil sa mga pangyayaring iyon na halos isisi niya pa noon kay Jossa. Somehow, he suffered a lot because of his so much love for her. But strange, that despite being hurt because of Jossa, Lemuel couldn't deny the fact that it was only her... only Jossa could heal his scarred heart... THE END

Sa murang edad nito ay napakalawak ng pag-iisip nito at hindi mahirap umintindi sa sitwasyon na ipinagpasalamat ko ng malaki sa Panginoon. Scarlet is a God’s gift. She will always be a living remembrance of my beautiful mistake.Nadapa man ako at nagkamali sa aking mga desisyon sa buhay ay binigyan ako ng Panginoon ng pagkakataon na bumangon muli at matuto sa aking kahinaan. This is my second life and every breath I take now is a proof of God’s grace. “Hush now, Mom… you are not pretty as me na… sige ka papangit ka na niyan…

“But truth leaves scars. And I’ll make sure those scars turn into graves.” Napadiin ang pagpindot ko ng keyboard. Ang lalim ng tinig niya’y tila sumpa, banta, at pangako na magbabalik ng dugo. At sa mga salitang iyon, alam kong magsisimula na ang mas malupit na laban. Matagal namang may ganito na kaya palaging mahigit ang kanyang security at ngayong taon, mayroon na namang gustong magtangka sa kanyang buhay.