The Witch Hunter 2 Novels & Stories

Kailangan n'yang mahanap ang mag-ina n'ya sa mas madaling panahon. Kung saka sakali mang maka-alis ito ng bansa ay siguradong liliparin nya ito sa Italya. I'll definitely punish you my little witch. Nakangiting saad ni Hunter sa sarili.

The dry leaves on the ground are now carried by the sudden gust of the wind, blocking Death's sight on his path. Hahakbang na sana pasulong si Death nang maamoy niya ang isang pamilyar na scent. He felt something inside of him, hindi niya napigilang mapaungol dahil sa kakaibang pakiramdam na lumulukob sa kaniyang katawan. His body is heating up, and his inner wolf is reacting very wild. Napatingin siya sa paligid to find the source of the pheromones that's attracting him. Nang wala siyang makita, he found himself entering the forest again, searching for the owner of the scent. Mabilis ang mga ginawang paghakbang ni Death papasok sa kagubatan...

Dahan-dahan itong lumapit sa akin habang nakangisi. “Oh? Look what we have here, a witch hunter,” sambit niya. Patago kong hinawakan ang silver dagger ko. Malakas at hindi pangkaraniwang mangkukulam ang kinakalaban ko. Malamang isa itong elite witch na galing sa maharlikang angkan.

“Mabilis na mapapagaling ng ointment na ‘to ang iba sa mga sugat mo kung saan hindi masyadong malalim. Bukas ng alas dos ng hapon, maghanda ka, ihahatid kita sa lugar ng mga hunters. Pagdating mo ro’n, alam mo na ang gagawin mo.” Isinuot ko na ang damit ko saka tumayo. “Aalis na ‘ko. Kita na lang tayo bukas,” kaswal na pagpapaalam ko. “Siya nga pala….” lalabas na sana ako pero kaagad akong napatigil sa paglalakad. “....May nadiskubre akong isa pang klase ng mahika that could protect you from being tame by the hunters. Ipapakita ko rin sa ‘yo bukas.”

Magkikita naman siguro kami later. “Champagne, Ma’am?” a waiter offered. I smiled at him and took a glass. While sipping my champagne looking around a painting caught my attention. It is a rainbow butterfly coming out from a cocoon. Unti-unti akong lumakad palapit doon at muntik ng mapasigaw nang may mabunggo. “I’m not looking, I’m sorry.” Paumanhin ko sabay check kung natapunan ko ba siya ng hawak na inumin.

Masyado siyang mapagpanggap kaya naduduwal sila. Patuloy na sinabi ni Hunter, “Mga ginoo, wag kayong mag-alala. Nandito ako para lang bumili ng volcanic metal ngayon. Nasira ang kutsilyo ko, at kailangan ko ng bagong kutsilyo, kaya kailangan kong gumawa ng bago gamit ang volcanic metal. Ang isang uncultivated na lalaki na tulad ko ay hindi interesado sa dalawa pang kultural na relics. Maaari mong bilhin ang mga ito at magsaya. Huwag na nating istorbohin ang isa't isa, okay?"

Kitang kita na ang kabilugan ng buwan at ilang minuto nalang ang natira para sa kanilang hudyat. ~Awooooooo Maya maya pa ay tumunog na nga ang kanilang hudyat. Mabilis silang nagpalit ng anyo upang maging isang hayop. Nagiging pusa ang mga witches kapag sila ay nag-anyong hayop. Mukha lang silang normal na pusa pero ang pinagkaiba nila sa mga normal na pusa ay ang kulay ng kanilang mga mata. Nagiging bahag-hari ang mga ito lalo na sa tuwing nakararamdam ng panganib.

O baka iniisip niya na hindi na ako makakauwi pa sa bahay nila. "Siyempre buhay pa ako. Ngunit muntik na akong mapahamak dahil sa isang Dust Wolf na nagtangka ng masama laban sa akin. Nguniy hindi siya nagtagumpay dahil dumating si Alpha Hunter at iniligtas niya ako," pagbabalita ko sa kanya. Biglang namutla ang mukha ni Hillary nang marinig ang pangalan ni Alpha Hunter. Alam kong natatakot at nag-aalala siya na baka alam ni Alpha Hunter ang ginawa niya.

At isang katotohanan ang sumasakal sa utak ko: Kung mapatay ako rito… mag-isa siyang hahabulin ni Hunter. At hindi niya alam kung saan ako. Hindi ko puwedeng hayaan 'yun. Hindi ko siya puwedeng iwan. Umabot ako sa central chamber — isang malaking bilog, puno ng abandoned machinery. May mga crane, cables, debris — controlled chaos. Perfect arena. At doon ko siya hinintay. Hindi nagtagal— CLANG. CLANG. CLANG. The Hunter emerged from the shadows, dragging a malfunctioning leg, pero buo pa rin ang intent.

Gayunpaman, ang apelyidong Hunter ay mas bihira, at kapag ang dalawang pangalan ay binanggit nang magkasama, walang pag-aalinlangan ito. Gaya ng inaasahan, sumagot si Darven, “Si William Rockefeller ay isang martial arts Grandmaster, at isa rin siyang napakalakas na cultivator. Si Susan Hunter ang kanyang nobya, isang tomb raider. Noong nakaraang taon, sa ilalim ng kanilang pamumuno, nagtulungan kami para makapasok sa isang libingan. Ang bagay na hinahanap mo ay wala sa aking mga kamay. Kung gusto mong hanapin iyon, kailangan mong hanapin sila.”