There Is No Game Novels & Stories

Yun bang ngising nanghahamon. Bigla naman kumislap ang mga mata ni Chase and a smirk formed on his lips at umabante naman ito. "You'll regret this." Ngising saad na ni Chase sa akin. This game has no bet kaya mabuti na lang dahil walang mawawala o madadagdag matalo man o manalo. Hinubad ko na ang avaitor ko pati ang sumbrero at inilapag yun sa bench. I am bit uncomfortable dahil sa suot ko pero keri pa rin ito.

"Don't worry, hindi ka niya sasaktan dahil alam niya kung ano ang mangyayari once she touched you" Bulong nito at tumango ako paulit ulit. Sana nga lang ay hindi. Ng magsimula na ang party ay tabi kaming umupo ni Silvia sa pinaka harap habang nakaupo din si Cidny sa lap ko. Hindi kami nag focus sa message na sinabi nila kase busy kaming dalawa maglaro ng Call Of Duty, hindi ko alam kung anong klaseng game ito kase ang alam kolang ay Mobile Legends.

It is not on his appearance at all! "Can we change the game?" Tanong ko pa. Parang gusto ko ng umatras ngayon pa lang, because this freaking game will end us both kissing! For pete's sake, makakatagal ba ako sa halik ng taong ito? Ngayon pa lang, parang kinakapusan na ako ng hininga. Umiling naman ito. "You already agreed with the game without asking what the game is all about.. tss, you should ask first." Saad pa nito na mukhang naasar pa.

Tumango lang ako kahit hindi naman ito nakikita ni Sandro dahil nakatalikod pa rin ito sa akin. Pero napaisip ako, ano ba talaga ang pinaplano ni Sandro? Kahit kami nina Exael at Dexter… walang alam sa mga susunod niyang galaw. The chess game was still on play… naka-hold lang ito, no one is moving the chess pieces. That's why the victor was still not declared. Wala pang nakakapagsambit ng salitang "checkmate". Akala namin noon, it will be Gary Fontanilla but then the game changed almost a year ago.

Gulat na tanong ni Samuel at mas lalo niyang nilapit ang mukha niya sa mukha ko. "Uh yes—" "Wala siyang alam na kahit anong online games dahil book is life siya. Pag-F* nga hindi niya ginagawa eh, 'yan pa kaya?" Hindi natuloy ang isasagot ko dahil si Erie na ang sumagot no'n para sa akin. "Weh? Kahit ano wala?" Muling usisa ni Lyndon. "Wala nga sabi," si Erie muli ang sumagot.

sigaw ni Amira. “Shut up, Amira,” mariing sabi ni Adrian. “Let her go, Adrian,” sabi ko, mababa ngunit mabigat ang boses. Ngumiti siya. Parehong ngiti na hindi nagbago kahit matapos siyang “mamatay.” “I missed this,” sagot niya. “You and me… facing each other.” “Hindi ito laro.” “Everything is a game,” sagot niya. “At ako ang nananalo.”

Gustong patunayan ni Deiah sa ama na kaya niyang gampanan ang bagay na ni minsan ay hindi ipinagkatiwala noon sa kaniyang ina kahit pa sabihing may ambag ang ina niya sa kayamanang meron sila ngayon. "Nana, this is not a game, hindi basta bastang laro ang usaping business. Hindi ito isang video game na pwede mong pasukin kapag boring na ang buhay mo at irestart na lang anytime ang laro kapag natalo ka. You don't even know how to do the business. Wala kang experience." Diing saad nito sa kaniya habang tinititigan si Deiah.

nakangisi pa nitong sabi. "Kapag nahulaan ko ay may premyo ba?" hamon ko naman. "Libre ka sa GaMa CS sa loob ng isang taon." Nailing naman ako. Wala talagang alam sa laro ang isang ito. Palaging talo. "Sure ka?" paninigurado ko pa. "Oo naman. At kapag natalo ka, ano naman ang magiging premyo ko?"

"Alright. How about your engagement with Architect Montenegro? How is it, Akemi?" Now, it was my turn to let out a heavy sigh. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin nasasabi ang tungkol dito kay Marl. Alam ko, maiintindihan niya ako kung bakit ko gagawin ang lahat na ito. Nag-aalala lang ako na baka magduda siya sa pabago-bago ng desisyon ko. Well, I will do anything just to secure my spot in winning this game. Because this is my game. Ako lang dapat ang mananalo laban sa kanila.

Ngayon na nga lang umuwi hindi naman mahagilap. Umiling ako. Ano ngayon kung wala siya? Naghalungkat na ako sa bag ko at kinuha ang phone ko. Walang email at wala ring messages. Chineck ko ang discord... Yung ginawa kong server napaka-lively! Kahit hindi nila kilala ang isa't-isa, para silang mga bata kung magdaldalan, nagpapa-music, naglalaro at kung ano pa. Mas lalo na ang may mga edad na sumusubok sa kung ano man ang merong features sa discord.