Novel & Cerita There's Someone Inside Your House

Nakakahiya naman na nakikitira na lang siya, hindi pa siya marunong gumawa ng gawaing bahay. Nasa kalagitnaan siya ng paglilinis ng biglang tumunog ang doorbell ng bahay. Napalingon siya sa pinto at napakunot ang noo. Sino naman kaya iyon? May bisita ba si Ambrose na darating? Wala naman kasi itong sinabi

Nakamasid lang si Hudge habang pinagmamasdan ang pulubing dinala niya sa kaniyang bahay. Makikita ang paghanga sa mga mata ng babaeng pulubi habang inililibot ang paningin sa loob ng kaniyang malaking bahay.

sagot nito saka mabilis na humakbang patalikod para pumasok na sa bahay. Nanatili akong nakatayo sa kinatatayuan ko kaya taas kilay itong tumingin saakin. "Will you help me go inside my house, my Private Doctor?"

“You don't need to do anything, Shayne. Darating ang caretaker nitong condo mamaya at maglilinis dito at para maglaba na rin.” “M-May babae ba sa loob kaya ayaw mo ako papasukin? Kaya ka ba tinanghali ng gising?” “W-What?” Nautal tuloy siya. Bahagya pa itong sumilip sa loob ng silid. Nakaawang kasi ng bahagya ang pinto. “Walang babae sa loob. Ikaw lang ang babae sa loob ng bahay na ito.” Now he sounds so defensive.

Para bang may halimaw na sumalakay sa tahanan nila, at ngayon ay pinupunit isa-isa ang bawat sulok ng kanilang katahimikan. Pilit na hinahalughog nga ng mga pumasok na lalaki ang loob ng bahay. Naririnig niya ang pagbagsak ng mga gamit, ang ingay ng mga yabag, at minsan pa’y tila mga bulong na may halong pagmumura.

Hindi nila alam kung sino at ilan ang tao sa loob. Mukhang walang ibang tao doon kaya nagpatuloy sila sa pagpasok. Sa likod ng bahay sila dumaan para hindi makakuha ng atensyon. Tamang-tama naman dahil may dalang susi si Tito Toto.

Tahimik na takot na baka sa isang iglap, paggising ko wala na naman sila. Ang bahay ay tahimik, pero hindi ibig na walang tao dahil may mga kasambahay akong sanay gumalaw nang hindi naririnig, may private chef na naghahanda ng almusal sa ibaba, may seguridad sa labas na palaging alerto. Pero kahit gaano pa kaayos ang lahat sa paligid ko, may bahagi sa akin na hindi kailanman naging payapa simula noong umalis ang mag-ina ko.

Baka magtaka pa si Xionus. Should I tell him about this? O siya din ang may pakana nito. He once gave me a threat about Zel, di malabong ulitin niya yung ginawa niya noon. Nakasarado lahat ng bintana, imposible namang makapasok sila sa loob ng condo nang di alam ni Xionus. He's the owner of the house only his friends or someone he know could go inside. I started to doubt his innocence. I'm really hoping that it's not him.

Ayaw niyang makita ang mukha ng mga tao sa loob ng bahay ang pag-alala ng mga ito sa kanya. Ganoon kase ang kanilang nararamdaman sa tuwing uuwi si Nenita galing sa kanilang bahay. Kaya ayaw niyang bigyan ng alalahanin ang mga ito. Alam kase niya na mang usisa ang mga ito at baka masabi niya ng biglaan ang naisip niyang desisyon kanina. “Is there anyone inside?” isang baritonong boses ang pumukaw sa malalim niyang iniisip.

Isa-isang pumasok sa isip ko ang mga taong nasa loob ng bahay na iyon. Lauren, Olivia, Harper, Eve, and Ate Mariana. Obviously, may mga problema din sila ngayon. Lahat ay may pinagdaraanan. Kung iisipin ay napakalungkot ng bahay. Sa tuwing pagmamasdan ko ito ngayon ay hindi ko maiwasang makaramdam ng awa. Maybe, trying to keep 6 strangers in one place everyday is not the best idea nor a good one.