Novel & Cerita There's Someone Inside Your House

Sinilip niya muna kong sino ang nasa labas at panay ang pag pindot sa doorbell. Kumunot ang noo niya ng makita ang isang hindi pamilyar na pigura ng tao. Isa itong babae, magandang babae. Nagkakanda haba-haba narin ang leeg nito kakasilip sa loob ng bahay. Muli nitong pinindot ang doorbell. Binuksan ni Ciara ang pinto ng bahay at lumabas.

"cough...cough...What the---?!" From +639*********: Welcome home mon lapin. Awtomatiko naman akong napalingon lingon sa kung saan saan para makita kung may tao ba doon na pinagtritripan ako o baka may camera na dito sa loob ng apartment ko. Pero iisang tao lang ang tumatawag sa akin ng gano'n at dagdag mo pa na nasa mental hospital siya ngayon, so how on earth...

“At kung lalabas ka sa silid na ito, hindi available ang kusina para sayo. Ano ka? Sa tingin mo ako lang ang tao dito? Nais ko din matahimik na ang paligid ko, kaya kung maari lumabas ka sa pamamahay ko.” Ouch. Hindi lang siya ang tao dito sa bahay niya. Ibig lang sabihin, concern talaga siya sa akin. Sa loob ng bahay na ito, hetong silid niya at siya ang sinasabi ba niyang maari kong mapagkatiwalaan?

“Hindi ako makakarating sa bahay sa tamang oras. Naipit ako sa trabaho. Alagaan mo ang sarili mo.” Ibinaba ko ang tawag, handa nang huminto sa pinakamalapit na hotel ngunit may isang bagay na hindi tama. Ang mga larawang iyon… kinuha ang mga ito sa loob ng bahay, ang taong ito ay may access sa loob ng bahay. Sino ang nakakaalam kung ano ang gagawin niya?

Inilabas ko na rin ang baril ko at naging alerto. Nakalock ang gate kaya minabuti kong akyatin. Napakadilim ng lumang bahay. Mukhang wala namang tao. Parang haunted house nga. Kabado pa ako na baka may aso sa loob pero wala naman. Habang naglalakad papasok ay may. Napansin pa akong maliit na bahay sa dulo ng malaking bahay. At nakita kong may ilaw na nagmumula sa loob. Narinig ko ang pag vibrate ng cellphone ko. Si Ariana.

Pareho silang hindi bumitaw hanggang sa buksan ng binata ang pintuan at hilahin siya papasok sa loob. She couldn't stop admiring the incredible beauty of the interior of the house. It was refreshing to look at, and it had a warm, welcoming feel to it. The colors were more vivid and vibrant, and it was more colorful than Jondray's house. The furniture was also a sight to behold. It was modern but still had a classic feel to it. The pieces were crafted with exquisite attention to detail and the fabrics were lush and luxurious. Mia wondered if she'd ever be able to live in a place like this.

Ang bahay na ito ay ang marital home nilang mag-asawa pero may isang Mitch na palaging narito. Sa dining area. Sa living room. Sa tabi ng bintana. Sa bawat sulok, kahit wala si Mitch roon, naroon ang alaala nito, naroon ang presensya dahil lahat ng gusto ni Mitch ay ginawa nito.. Paano magiging empty?

Tahimik ang bahay. Walang maririnig na yabag ng ibang tao. Walang ingay ng kasambahay na naghuhugas ng pinggan, naglilinis ng sahig, o nag-aayos sa paligid. Nakasanayan na kasi niya noon na kahit Linggo, may isa o dalawang kasambahay ang nasa paligid. Pero ngayon, tanging sila lang dalawa ni Lucas ang nasa loob ng malaking bahay.

Tumingala siya at binasa ang nasa taas. Fun house? Masaya kaya dito? Mukhang masaya nga. Pagsilip niya kasi ay nakita niya na maraming tao sa loob. May buong pamilya, may magkasintahan, mapabata man o matanda ay narito. Pumasok siya sa loob. Hindi pa siya nakakapasok sa ganito. Pero sa nakikita niya ay mukhang masaya nga dito.

Kaso may kailangan muna siyang asikasuhin at tapusing problema sa araw na ito. Ngayon ay nasa tapat na siya ng pinto ng isang exclusive condominium unit. Ayon sa tauhan niya ay nasa loob ang taong sinadya pa niyang puntahan sa lugar na ‘to. Kaya naman nagtyaga siyang naghintay kahit nakailang doorbell pa siya. Maya maya pa ay narinig niya ang boses mula sa intercom ng pinto. “Sino yan?”