Thought For The Day About Life Mga Nobela at Kwento

putol ko nang magsalita si ate na huminga muna ako tuloy-tuloy ang pagsasalita ko. "Ang nasa isipan nila kasi ang pinapakialaman nila ang buhay nila at hindi buhay ng idolo nila, ate hindi nila ito buhay at sarili—na dapat pakialaman buhay natin 'to hindi sa kanila tao rin tayo at nang kapwa celebrity natin, ano—tao rin tayo at may sariling pag-iisip na dapat gawin sa buhay natin hindi nila dapat pakialaman ang buhay natin kung ano man ang gusto nating gawin." sabi ko ulit sa ate ko.

Bakit nga ba kikitilin mo ang buhay mo kung alam mong di magiging huli ang lahat habang may hininga pa? Kaya please lang, avoid niyo po ang mga suicidal thoughts. Ni minsan hindi yan ang magandang sagot sa mga problemang hinaharap natin. Gawa ka na lang ng panibagong paraan. Or move on. Ganoon lang kasimple. Wag gawing kritikal ng dahil lang magpapakamatay ka. Imagine, kapag patay ka na, wala ka nang magagawa para ayusin ang bagay-bagay sa paligid mo.

Hindi ako makapaniwala parang wala siyang emosyon, habang ako unti-unti nang nalulunod sa bigat ng sitwasyon. “How can you say that so easily?” Parang hindi niya naiisip na buhay naming dalawa ang pinag-uusapan. “This is a situation,” sagot niya. “And situations are solved.” “Hindi lahat kailangang i-solve!” mabilis kong saad. “Some things are felt. Some things are alive. Life is not a business!” Pagkatapos kong sabihin iyon, ako mismo natahimik. Kasi kahit anong sabihin ko… hindi nawawala yung katotohanan.

Maybe if the crowd didn't wailed they may forget that they are still infront of them! Don’t lose your heart and hope when things don’t work out because for sure something better is waiting for you as you deserve the best. Don’t dwell in past. Don’t daydream of future. Now is the time. Now is the life to enjoy. Live a happy and healthy life.

“Mana sa’yo.” “Hindi ah!” “Paano ‘di? Pareho kayong matapang. Parehong hindi nagpapatalo.” Ngumiti ako. “At parehong matigas ang ulo.” Ang mga araw namin ngayon ay ganito — simple pero puno. May gising sa madaling araw, may pagod sa tanghali, pero may halakhak sa pagitan ng lahat. Minsan naiisip ko, baka ito talaga ‘yung tinatawag nilang second life.

#MTDC70: Final Chapter Pt. 1 “Life is the most precious gift our Almighty has ever given to us. We should treasure every single minute of our lives for our time only happens once. We should cherish whatever life has to offer us. Not all people can be given a second chance…”

In right time. But the right time for us is over... and the destiny play our lives deceitfully. -AndyThoughts-

Hindi natin alam na dahil sa mga akala na iyan kaya tayo napapahamak, kaya tayo minamalas. Dapat lagi tayong positibo sa buhay. Madapa ka man, subukan mong muling bumangon. Ang buhay nga raw ng tao sabi ng matatanda ay parang gulong, minsan kang nasa taas, minsan nasa baba. Paulit-ulit lang. Maging matatag at tignan lamang ang magagandang nangyayari sa ating buhay. Parang libro lang yan, everyday's a new chapter of your life. I-enjoy mo lang ang bawat pahina ng iyong buhay.

Pero may kakaibang gaan sa pagiging ordinaryo nito. May batang dumaan na tumatawa habang tumatakbo papunta sa ina nito. May mag-asawang nagtatalo nang mahina tungkol sa brand ng tinapay. May matandang tahimik lang na pumipili ng prutas. At habang pinagmamasdan ni Lea ang paligid, may realization siyang dumaan sa isip niya— ganito pala ang buhay kapag hindi mo na sinusubukang gawing “important” ang bawat araw.

I didn’t know I would be able to move on. My family was correct when they said that what happened is not the end of the world. It’s not the end for me as long as I’m alive. As long as I wake up because every day has something new to offer. I felt like I was going to be trapped for the rest of my life but I found the escape.