Throughout The Night Novels & Stories

Pagkahiga niya, tinakpan niya ang kanyang mukha gamit ang kumot, pilit pinipigil ang sariling gumulong sa kaba. Ang "good night" na iyon ay punong-puno ng pang-aakit, ang malalim na tono nito ay tila isang balahibong humaplos sa kanyang tainga at nagawang mag-iwan ito ng kiliting hindi niya maipaliwanag. Sa gabing iyon, hindi na maalala ni Evan kung paano siya nakatulog.

Pagkasabi nya non ay iginaya nya ako sa kasama at mabilis na siniil ako ng mainit na halik na agad na nag painit pa lalo sa aking katawan at iginaya nya ako pahiga hanggang sa naramdaman ko ang malambot na bagay na tumama sa likod ko. Napaungol ako ng lumapat ang kaniyang kamay sa aking dibdib at bahagyang pinisil iyon. Napahawak ako sa matipuno nitong mga braso habang ang isang kamay nito ay naglakbay pababa saaking kaselan. "Your my tonight Amore" He huskily said. "Yes" I said and nodded "Say it Amore, I want to hear you" Saad nya habang hinalikan ang aking tainga

ungol nagsama na ang init at lamig ng tubig sa katawan namin. “You know what? No'ng gabi.” Dinig kong sabi niya habang patuloy niyang nilalaro ang perlas ko at ang ut*ng ko na naninigas na. “Hindi mo ako pinatulog.” “H-hindi kita maintindihan.” sagot ko.

Mabilis nitong nabuksan ang main gate at malalaki ang hakbang na tinahak nito ang pintuan. Napalunok siya. "Jayden, don't tell me you are serious about this. Comeon, it's already past 2am. Lahat sila tulog na, guguluhin mo pa? Pwede naman nating pagusapan mamaya..." Suhestiyon niya upang malihis ang atensiyon

Sa wakas, mapapagamot ko na si inay. Minulat ni Caelus ang mga mata, nahaplos ko ang sintido ko ng bahagyang kumirot iyon. “What happened last night?” Bulong ko. Malabo pa ang isipan ko pero ng luminaw iyon napabaling ako sa tabi ko pero wala na akong katabi sa kama. Bumangon ako at marahas na inalis ang kumot, wala na nga ang babaeng nakaniig ko kagabi, ako na lang ang narito sa kama. Napansin ko ang dugong bumahid sa bed sheet.

Gusto niya akong isama sa tuktok ng bundok at do’n niya ididiklara ang pagha-hunt. Ngayon ay nakalabas na kami at na sa kagubatan kami. Mayroong malawak na field dito at halos lahat ay nandito. We are all looking up at the sky and watched how the full moon comes out and shines brightly. Nasinagan kaming lahat ng maliwanag na buwan and everyone feels and enjoy how bright the full moon is tonight. Now, I heard howls from everywhere before everyone transformed into a werewolf and howl in the middle of the night.

“Ayaw mo talagang matulog?” “Ayaw ko nga.” “Magbabantay ka buong gabi?” “Sure.” “Sige. Ako na lang ang matutulog. Inaantok na ako, eh.” Wala siyang nagawa kundi pagmasdan ito nang pumasok ito sa tent at isara ang zipper niyon. Wise. You got away tonight but there are still many nights to come.

Ngunit sa tono ng pananalita ng lalaki, wala sa bokabularyo nito ang salitang pahinga. “This night is the night that you will never rest, Sweetheart.” Inihiga siya nito sa kama at nagsimula na namang mag-apoy ang paligid.

“Sa effort. Sa sipag. Sa mga araw na hindi niyo sinukuan kahit mahirap.” Tumingin siya sa paligid—sa mga mukhang pagod pero masaya, sa mga mata na puno ng alaala ng overtime, ng deadlines, ng pagkakamali, at ng mga maliit na tagumpay na minsan lang nila napagdiwang. “Tonight,” dugtong niya, may bahagyang diin, “is your night.” May mga napangiti. May napasigaw ng mahina.

Ngayon, dahil tapos na kumain ay mag-wa-wine naman kami. Sa gilid namin ay tanaw ko ang nagtataasan mga buildings at abalang mga daan kahit gabi na. Even at night, people are still busy. The stars are visible because of the clear night sky. It shines brightly like a city lights. Than even with the darkness, the stars serves as light. “Maia, try the wine. It's your favorite,” agaw na pansin sa akin ni Tristan nang makaalis na ang waiter.