Till My Heartaches นิยาย & เรื่องราว

“Minsan may pumilit na masira kayo…” Pinunasan ko ang luha sa gilid ng mata ko. Hindi ito para sa heartbreak. Ito’y para sa pagdududa na unti-unting sumisiksik sa puso ko. May nangyaring hindi ko alam. At hindi na ako titigil hangga’t hindi ko nalalaman ang totoo. Pagbaba ko mula sa rooftop, tahimik pa rin ang buong gusali. Madaling araw na. Tahimik… pero hindi mapayapa.

Ang matigas mong puso, di mo alam dahil sayo akoy di makakain di rin makatulog buhat ng iyong lokohin. Hindi ko maiwasang hindi mapa-poker face habang nakasunod ako sa kanya. Bukod sa mali mali ang lyrics niya ay para din siyang alien na pinipilit ang sarili na kumanta. "Chung achoy muying jijibig syanay ji kachulad mo chulad mo nya may pushong bacho." Bumirit pa ito kaya napatakip ako sa bibig ko upang pigilan ang sarili ko na matawa

*Pak* Bigla nya akong hinampas. "ARAAAAY! Bakit mo'ko hinampas" Ma's lalo itong umiyak ng Malakas. "Waaaah Masakit na nga itong puso ko tapos my gana kapang arasin ako." "Di naman kita inaasar, nag alala nga ako sayo dahil sabi mo my sakit ka sa puso." "Ang slow talaga nica, wala akong heart failure sniff sniff" "Sabi mo kanina Masakit mo. Ano ba talaga Debby diretsohin mo na ako."

Sinuot ko muna ang earpods ko bago nagpasyang pumikit habang hinihintay na mapuno ang bus. Bumuga ako ng hangin nang pumailanlang sa tenga ko ang isa sa mga kanta ni Olivia Rodrigo na nasa playlist ko. Hindi naman ako brokenhearted pero ganito ang mga tugtugan ko. Sadyang gusto ko lang ang mga kanta niya. How can I be heartbroken if I don't even know when I truly did love and when to get hurt from heartaches? I failed to recognize those.

Mukhang katapusan ko na talaga! Naramdaman kong may humawak sa kamay ko at hinila ako palayo. Hindi na ako nag abalang tignan kong sino siya lalo na yong dibdib ko sobrang lakas ng kabog. Parang anytime babalik ang sakit ko sa puso ng dahil sa mga pinanggagawa ko. Naiiyak pa ako dahil huli na ako ng dumating, hindi ko na nailigtas pa si Bryce.

Hindi na mapigilan ni Lyra ang panibughong nararamdaman habang nakatingin sa kina Carla at Bradz na sweet na sweet na nagsasayaw sa gitna ng pinaka-dance floor. Nagsasaya ang dalawa habang siya ay tila hinihiwa ng isang matalim na kutsilyo ang dibdib sa labis na sakit na kanyang nararamdaman.

“And I will not let them think you’re owned.” She searched my expression. “And what if I don’t want to be protected?” “Then I stand near you anyway.” Her lips parted slightly. “You’re impossible.” “Yes.” “You’re arrogant.” “Occasionally.” “And you’re serious.” “Always.” Her anger softened into something more complicated. “You don’t do half-measures, do you?” “No.” A long pause. Then— “You realize,” she said quietly, “if this falls apart, it won’t just hurt. It’ll explode.”

Kinuha niya ang isang stick na nasa table saka nakangiting hinarap ako. One has my name, 🎵 the other has my heart 🎵 With one I'll remain, 🎵 that's how my heartaches start 🎵 One has brown eyes, 🎵 the other's eyes are blue 🎵 To one I am tied, 🎵 to the other I am true 🎵 Napailing-iling na lang ako. May sa Jellah din pala to e.

And I'll always love you Deep inside this heart of mine I do love you And I'll always need you And if you ever change your mind I'll still, I will love you I wish you'd never left me but love's a mystery You can break a heart so easily Oh the days and nights reveal how much I feel for you Time has come for me to see how much your love has meant to me Hindi ko maiwasang hindi mapangiti na parang baliw. Parang kinikilig ako sa kanta kaso wala naman akong love life. Ewan ko na lang kasi sa sarili ko nababaliw na yata ako.

His heart sank, a heavy weight settling upon his chest. Each step he took felt like a journey through a desolate landscape, his heartache echoing with every footfall. Room after room, he searched, a silent ache deepening within him. With each unanswered call of her name, his yearning grew stronger, as did his fear that she might truly be gone.