Till My Heartaches Novels & Stories

mariin kong pahayag habang ang pighati sa aking puso ay tuluyan nang sumabog, isang emosyon na matagal kong itinago dahil sa hirap ng buhay. Nabitawan ako ni Drake, ang kanyang cold na ekspresyon ay muling bumalik ngunit makikita mo ang matinding sakit sa kanyang mga mata, isang emosyon ng isang lalaking untouchable na biglang binalewala ng babaeng nag-iisa niyang minahal sa kabila ng marangyang buhay na meron siya. Ang aking pighati ay naging matinding pader, at ang ideya na muli kaming magkasama ay tila isang malupit na parusa na hindi ko kayang harapin dahil sa takot na baka sa huli ay si Noah ang mawala sa akin.

The pain of waiting for him, hoping against hope, had taken its toll on me. "Kung siguro nasusukat lang ang heartache siguro andun na ako sa maximum level," I continued, tears streaming down my face. It felt like my heart had reached its breaking point, unable to bear the weight of unrequited love any longer. I had been holding on for so long, hoping that things would change, but it seemed like I had reached my limit.

Sa lakas ng pagkakatama niya sa ulo ng dalaga ay bigla siya nakaramdam ng panghihilo at nawalan ng balanse sa sarili dahilan para matumba siya. Sa pagkakatumba niyang iyon ay naisama niya ang dalaga at nadaganan pa niya ito sa pagkakabagsak. Pero nasalo din naman niya kaagad ang ulo nito gamit ang isa niyang kamay kaya hindi malubhang nabagok ang ulo niya sa sahig. Laking gulat nilang dalawa nang biglang bumukas ang pintuan at bumungad sa kanilang paningin ang ilang mga katrabaho nila, kabilang na roon ang dalawa niyang kaibigan na sina Hendrix at Kath.

Biglang nahagip ng pandinig niya ang musika na inawit ni Ella Mae Saison. I was afraid this time would come I wasn’t prepared to face this kind of hurting from within I have learned to live my life beside you Maybe I’ll just dream of you tonight And if into my dream you come and touch me once again I’ll just keep on dreaming ‘Til my heartaches end . . .

Pero dinig ko ang pagbuntong hininga niya, ng pumasok na ito sa driver's seat. Ipinikit ko, ang mga mata ko. Para hindi na ulit tumulo ang mga luha ko ngunit kahit anong gawin ko, umalpas pa rin yun. As I wiped my tears, dinig ko ang tugtog sa stereo na lalong nagpabigat sa nararamdaman ko ngayon. Parang dinurunog ang puso ko sa bawat linyang kinakanta ni Chris Walker sa awitin niyang. How do you heal a broken heart.

Humikbi ako nang humikbi habang tinatakpan ang aking mukha at bibig gamit ang comforter. I am so tired of crying, I am so tired of everything that I just wanted to cry it all. Sana, sana ibuhos ko lang pag-iyak ay maayos na. But even though I cry it all, I will still not be okay. I endured this pain in my heart my whole life. I carried this pain with me my whole life. When will I be healed? I’m tired.

🎵 I thought that I've been hurt before But no one's ever left me quite this sore Your words cut deeper than a knife Now I need someone to breathe me back to life Got a feeling that I'm going under But I know that I'll make it out alive If I quit calling you my lover Move on You watch me bleed until I can't breathe I'm shaking falling onto my knees And now that I'm without your kisses I'll be needing stitches I'm tripping over myself Aching begging you to come help And now that I'm without your kisses I'll be needing stitches Just like a moth drawn to a flame

Tuluyan na akong napahagulgol. "Ang sakit!" D***g ko sa kanila. Alam ko naman na masyado pa silang mga bata para maintindihan ang tungkol sa heartache pero dahil sila lang ang pamilya ko, alam kong naiintindihan nila ang nararamdaman ko. Ang tagal kong inasam na makakilala ng tao na tatanggapin ako at mamahalin ng buo.

he whispered that made my heart beats faster as I stifle the tear at the side of my eyes. Hindi ko alam kung ano pang pwede kong maramdaman habang yakap nila akong dalawa. Na para bang para sa akin ayos na itong lahat. Ayos nang yakap nila ako at magbibigay sila ng init sa puso ko. Na lahat ng sakit at pagdududang naramdaman ko noon, ay napawi na ngayon dahil dito. Dahil sa kanila. I felt my heart ache . . . but because of happiness.

Walang masasabi ang dilim ng gabing ito sa dilim na hinatid ng mundo sa kanya. Tuluyan na nga niyang tinahak ang daan palabas ng subdivision. Sa huling pagkakataon ay tumulo ang luha niya. Sinisiguro niya na ito na ang huling pagkakataon na iiyak siya dahil sa sakit, lungkot, at galit. Hindi na siya iiyak pa sa mga taong hindi siya nanaising iyakan din. Not anymore. "Baby..." Her weary heart stopped when she heard the voice of the person who can break her heart into pieces, and the same person who can also give a remedy to it.