Till Next Time Novels & Stories

“I'll treat you next time.” Ngumisi ito. “May next time pa?” I chuckled and shrugged off my shoulders. “I don't know? The world is small, Wyatt. Maybe we'll see each other coincidentally next time.” He nodded and agreed. Saktong may tumawag sa kanyang telepono kaya't nagpaalam na ito. But before leaving, he exchanged numbers with me. Napailing na lang ako sa kanya at humugot ng malalim na hininga. Tumayo na ako dala ang aking purse at phone.

Muntik na kaming mag-away sa Mall kanina buti nalang naiwasan ko tapos may bago na namang pag-aawayan. "Sinasabi ko lang na sasabihin ko sayo IF bibisitahin ako ulit. Wala akong sinasabi na nag-aantay ako. Iba ka rin mag-isip eh.", explain ko kasi kung hahayaan ko lang siya ay gagawa 'yan ng sarili niyang interpretasyon sa sinabi ko. "Sabi mo, 'I'll tell you next time', walang IF kanina tapos ngayon may IF na?"

Just another command na parang utos ng hari. Matagal kong tinitigan ‘yung screen, ‘yung dibdib ko kumikirot sa tahimik na inis. ‘Yung dinner last week pa lang, parang test na — at hindi ko alam kung pumasa ba ako o hindi. Pero ngayon? Another round? No. Tinype ko agad: > I’ll send it instead. Send. Before I could change my mind. Five minutes later, nag-reply.

mabilis kong sagot. “Sa akin lang naman, I don’t want the both of you to regret something pagdating ng araw. Be it, the things you have done or the things you haven’t. Either way, I want you to always think all the thing you’ll do before making an action. Be selfless and look for the bigger picture” mariing saad ni tita sa amin.

iyong attention span ko napaka limited lang sa isang tao. "Next time tayong tatlo noh? Kapag nagkasundo sundo tayo sa time!" "Sure! Sabihan mo siya tutal close naman kayo." "Oo, sige na...dito na kami. Bye, Aqee!" Nginitian ko lang siya at tumango.

simpleng sagot neto at matapos noon ay ibinaba na ang telepono. Kung ang ibang tao siguro ang makakarinig ng sinabi nya ay sasabihin nila na next time bibisita sila o di kaya’y hihingi ng pasensya dahil hindi makabisita, ngunit hindi nila tulad ni Cairan. But still, he appreciated it.

“This has nothing to do with six years ago.” “Everything about you has something to do with six years ago.” “That's your problem.” Tumalikod siya, “I'm leaving.” “Althea.” Huminto siya. “Tomorrow. Seven-thirty.” “Eight.” “Seven-thirty.” “Eight.” “Seven forty-five.”

Saad ko. " sorry besh ah. Pero marami talaga akong ginagawa eh. Pwede bang next time nalang. ". Saad nito. Iwan ko ba Hindi naman ito katulad dati. Minsan nga araw araw kaming mag kita at lagi rin akong pumupunta Sa condo nya. " Ah siege besh! Next time nalang bye,". Kunwaring nag tatampo ako. Pero nailayo ko nalang ang cellphone ko dahil binabaan ako.

“That’s enough.” Ngumiti ako, mahina. Hinalikan niya ang noo ko. “Good night.” “Good night.” Papalayo siya, tinawag ko. “Larkin.” Lumapit siya. “Hmm?” Tiningnan ko siya. “Next time… sabihin mo agad.” Tumango siya. “I will.” Lumakad siya palayo. Sinara ko ang p***o. Kinagabihan, nakahiga ako sa kama. Binuksan ko ulit ang phone.

hamon ko. "Woah! Chill ka lang." "O kailan nga?" "Maybe next week. May out of town event akong pupuntahan." "Okay. Tati." "Tati?" maang na tanong niya. "Thank you." paglilinaw ko. "I see…save mo na ‘tong number ko. Just keep your line open so we could keep in touch." "Oo na. Babu!"