Till Next Time Novels & Stories

pagsusungit ko rito. “Good eve.” wika ni Sir Seb na kararating lang. Tinapunan ko si Tim ng tingin na nagsasabing manahimik na siya. “Good eve, sir.” sabay naming wika ni Tim. Tinanguan niya kaming dalawa pero sa akin nadako ang huling tingin niya. “Tim will stay sa Christmas break. Ikaw? Kailan mo balak umuwi?” “Next Sunday po, sabay sa Christmas break namin” sagot ko rito “excited din po kasi ako na makita na yung pamangkin ko.” hindi maitago ang excitement sa boses ko.

Salamat sa lahat ng pag mamahal na binigay mo, hopefully when we cross paths again, may things work again, padayon my future flight attendant] He finally messaged but this time it was a goodbye message. ....._......

Pero kaya ko nga bang hindi ma-in love kung ngayon palang eh para nang tinatambol ang puso ko? Ang kanyang mga mata ay nanatili nalang nakatingin sa labi ko at lumapit pa siya ng bahagya. Nagyon na ba mangyayari ang first kiss namin?! Kusang pumikit ang mga mata ko at hinihintay ko nalang din na maglapat ang mga labi namin. Ngunit ilang segundo na akong nakangisobat wala parin akong nararamdaman! “Open your eyes now. I won't kiss you until the day of our wedding.” Kumurap-kurap ako pagmulat ng mata ko para lang makita si Zack na nakabalik na pala sa kinauupuan niya kanina.

"Hindi ko akalaing magagawa niya iyon sa 'yo. I trusted him!" *** Next update will be at 10pm

“Fine, if that’s what you want. Wait for me tomorrow, okay? Sasamahan kita. I know some place.” Nakahinga ako ng maluwang sa sagot nito. “Thank you so much, April. Hihintayin kita bukas.” She hummed. “Sure. I’ll hang up muna. My flight has been called. Let’s continue talking tomorrow, okay?” Tumango ako kahit na hindi naman kami magkaharap. “Okay. Bye.” Ako na ang pumutol sa tawag namin. Binaba ko ang aking phone at tumitig sa kawalan. I caressed my tummy and sighed.

Paano niya maangkin na nakasama niya siya? Nang nais lamang na sumpain siya ni Tiffany, isang mensahe ang dumating sa telepono ni Tanya. Sa sandaling iyon, hawak pa rin niya ang telepono sa kanyang kamay. Ito ay isang mensahe mula sa White Moonlight —— Hush. Ang mensahe ay naka-pop up sa screen ng telepono, at ang nilalaman nito ay ipinakita nang malinaw: 'Naisip ko ito. Libre ako sa susunod na linggo. Kung nais mong makipagkita sa akin, maaari kaming kumuha ng isang tasa ng kape.'

Mamayang gabi po ulit ang next update, busy lang. Comment niyo po name niyo para shout out ko kayo sa next chapter. Thank you.

for the next day hindi pa natatapos ang dalawang oras ay natapos ko na rin ang aking mga gawain kaya naman nag-ayos na ako at inimis ang aking mga gamit ng tinginan ko ang orasan ay 10:00 p.m. na pala at wala pa akong kain buti na lang talaga may baon akong tinapay kanina kaya kahit papano ay may laman ang aking tiyan ko. siguro ay magluluto na lang ako ng noodles sa bahay at ayun na pangvang hapunan ko. paalis na sana ako ng opisina ngunit nagulat na lang ako ng may biglang bumukas na pinto. sa harap ng aking table."you're still here" bungad ng taong lumabas sa pintuan its Kenneth the ceo of this company

natutuwa kong sagot. "Kaya nga mars, nami-miss na kita. See you soon, mare." Hindi na nagtagal ang pag-uusap namin ni Tess at nagpaalam na ako sa kanya dahil may naka schedule pa akong tutor ngayon. Sayang din naman ang kikitain ko per hour, p'wede ng panggastos sa bahay. Nakakahiya din naman kung hindi ako aambag kahit konti lang.

Nang marinig kong tawagin niya akong ‘kuya,’ parang may bikig ang lalamunan ko at hindi ako makapagsalita. “Umuwi na kayong dalawa. I’ll be fine. I’ll see you tomorrow.” Tinapik nila ako sa braso at nagpaalam na. They were near the door nang kunin ko ang atensiyon nila. “Thank you . . . for being here.”