Till Next Time Novels & Stories

"Justine, uuwi ka na? Paano na yung usapan natin?" Napabuga sya ng hangin. "Marami pa namang nexttime. For now, kailangan kong umuwi." Napangiti na lang ako ng peke. Wala naman kasi akong dapat na sabihin pang iba. "Tama. Lasing na rin ako kaya nexttime na lang." Pagsisinungaling ko. Ewan ko ba kung bakit nakati-katihan ko pang itanong yung tungkol sa birthday ni Sir Westly bukas. "Huwag mo na lang awayin, Sir. Bukas aattend kayo ng birthday. Ang pangit naman kung makita kayo ng tao na hindi sweet."

napaawang ang labi ko sa sinabi niya. Bukas agad?! Ngumiti siya ng malapad sa akin " pwedi ba?" Tumikhim ako bago magsalita " S-Sige" Mapapaoplan linis bahay ata ako ng di oras! Alangan namang tanggihan ko! " See you tomorrow then..Thank you for your time" Napaawang ulit ang labi ko nang halikan niya ako sa pisnge. " Bye for now" " B-Bye.." hulog na hulog na nga ata ako.

simpleng sagot neto at matapos noon ay ibinaba na ang telepono. Kung ang ibang tao siguro ang makakarinig ng sinabi nya ay sasabihin nila na next time bibisita sila o di kaya’y hihingi ng pasensya dahil hindi makabisita, ngunit hindi nila tulad ni Cairan. But still, he appreciated it.

" Sabi Niya Dito habang bumabyahe Sila. " Ano yon?" " Pwede nang next time mag Sabi ka naman ng advance para di Yung tulad kanina natataranta Ako." nakayukong Sabi Niya. Ngumisi naman ito nang pagkalapad lapad. " Yes! I'm glad there's still next time." masayang wika nito. " No Hindi ganun ibig Kong — " pinutol na nito Ang sasabihin niya.

Parang tinanggalan ng hininga. Lumayo ako. Diretso sa pinto. Walang lingon. Pagbukas ko ng pinto, tumigil ako saglit at nagsalita nang hindi humaharap: “Goodbye, Geg.” Hindi “see you soon.” Hindi “next time.” Hindi “sana maging okay ka.” Goodbye — ang tunay na katapusan. At nang maramdaman kong wala na siyang sinabi, lumakad na ako palabas, dala ang ngiti ng isang babaeng hindi na kailanman babalik sa anino ng nakaraan.

"Uh, baka may klase ka pa? Sige na, baka malate ka. We still have next time, right?" Mabilis akong tumango at inangat ang tingin sa kanya. "Y-yeah, of course. We'll see each other next time." Tumango siya at malaking ngumiti. "Of course! I have your number. I can contact you, right?"

iyong attention span ko napaka limited lang sa isang tao. "Next time tayong tatlo noh? Kapag nagkasundo sundo tayo sa time!" "Sure! Sabihan mo siya tutal close naman kayo." "Oo, sige na...dito na kami. Bye, Aqee!" Nginitian ko lang siya at tumango.

Sabay na tayo sa enrollment ha? Astrid: Oo naman, ikaw pa! ME: Okey update mo nalang ako kelan schedule ng enrollment. Astrid: Sure beshie... ingat ka jan ha always!.. ME: You too!.. sige tomorrow nalang ulit. Bye! Goodnight. Astrid: Okay, take care...buti nalang may cellphone ka na, good for you para di natin ma miss ang isat-isa. Bye!.. bukas nalang ulit, Good night!

Tumawa ako habang hinihintay ang reply niya. Hindi naman ako nabigo dahil agarang pumasok iyon sa inbox ko. Idris Elorde: “Goodbye, then. I have no business with you after all.” Umiling ako. Hindi natatanggal ang ngiti sa labi. Alam na alam ng mokong na iyon na hahabulin ko siya ah. “Pagkatapos mo akong dedmahin ng tatlong araw ha.” Atharie Laudato: “7pm sharp, then.”

I need a though decision and I also need time to plan! /W.W/