Till Next Time Novels & Stories

"Justine, uuwi ka na? Paano na yung usapan natin?" Napabuga sya ng hangin. "Marami pa namang nexttime. For now, kailangan kong umuwi." Napangiti na lang ako ng peke. Wala naman kasi akong dapat na sabihin pang iba. "Tama. Lasing na rin ako kaya nexttime na lang." Pagsisinungaling ko. Ewan ko ba kung bakit nakati-katihan ko pang itanong yung tungkol sa birthday ni Sir Westly bukas. "Huwag mo na lang awayin, Sir. Bukas aattend kayo ng birthday. Ang pangit naman kung makita kayo ng tao na hindi sweet."

Parang tinanggalan ng hininga. Lumayo ako. Diretso sa pinto. Walang lingon. Pagbukas ko ng pinto, tumigil ako saglit at nagsalita nang hindi humaharap: “Goodbye, Geg.” Hindi “see you soon.” Hindi “next time.” Hindi “sana maging okay ka.” Goodbye — ang tunay na katapusan. At nang maramdaman kong wala na siyang sinabi, lumakad na ako palabas, dala ang ngiti ng isang babaeng hindi na kailanman babalik sa anino ng nakaraan.

"Uh, baka may klase ka pa? Sige na, baka malate ka. We still have next time, right?" Mabilis akong tumango at inangat ang tingin sa kanya. "Y-yeah, of course. We'll see each other next time." Tumango siya at malaking ngumiti. "Of course! I have your number. I can contact you, right?"

Malambing na sabi nito. Napakagat labi naman sya ng wala sa oras. “Okay..” “I need to go now. May pupunta sa main villa para ayusan ka mamaya. I love you, love. Bye.” Paalam nito at pinatay na ang tawag. “I love you t-“

May ilang segundo ng katahimikan bago muling nagsalita ang lalaki: > Stranger: “This isn’t over. We’ll be back… and next time, you won’t like how we knock.” Narinig ko ang mabibigat na yabag papalayo mula sa pinto.

Hindi ko napigilan ang sariling mapangiti habang nakatitig sa simpleng text na iyon. +63098******** 10:30 pm “See you tomorrow.” -A.H ***

Sabay na tayo sa enrollment ha? Astrid: Oo naman, ikaw pa! ME: Okey update mo nalang ako kelan schedule ng enrollment. Astrid: Sure beshie... ingat ka jan ha always!.. ME: You too!.. sige tomorrow nalang ulit. Bye! Goodnight. Astrid: Okay, take care...buti nalang may cellphone ka na, good for you para di natin ma miss ang isat-isa. Bye!.. bukas nalang ulit, Good night!

Tumawa ako habang hinihintay ang reply niya. Hindi naman ako nabigo dahil agarang pumasok iyon sa inbox ko. Idris Elorde: “Goodbye, then. I have no business with you after all.” Umiling ako. Hindi natatanggal ang ngiti sa labi. Alam na alam ng mokong na iyon na hahabulin ko siya ah. “Pagkatapos mo akong dedmahin ng tatlong araw ha.” Atharie Laudato: “7pm sharp, then.”

Marahil sa kaba kaya niya nasabi iyon. “Good. Mamaya mo tanggalin ang piring na iyan kapag wala na ako rito o kaya naman ay kapag pumunta na rito si April,” nakangisi pa na sabi ni Harold at saka nga siya tumayo na. “See you tomorrow Ms. Jillian,” sabi pa niya at saka nga siya naglakad na palabas ng silid na iyon.

Humiga siya sa tabi ko at pinakita ang application. “A Stranger’s Talk?” “Yes! And this application is so cool, Melly. Codenames ang gagamitin mo rito tapos kapag may nakausap ka at hindi mo nagustohan pwede mong tapusin ang conversation ninyo. It says here as well that if you will find someone na makakapagpalagayan mo ng loob pwede kayong mag-usap hangga’t gusto ninyo pero! May isang pero, you can only talk to that person until 3 am. Ang cool, ‘di ba?”