Time Is Fleeting Novels & Stories

Memories after memories are keep on flashing after my eyes. I know that what I was reminiscing right now are the things that I'd been praying to experience again--memories I have with him, with Michael. But fate was just too cruel to me, it was as if telling me that I need to stop grasping something that keeps on slipping away. If I just can return the time, I would with all my heart. I gaped my mouth open. I was too overwhelm by my surrounding, and my mind wasn't helping.

Ang matamis na kaligayahan namin ay naibigay na ngayon. Don't rush everything. Just trust the timing of your life.

Kabanata 21 Kinabukasan ay napagdesisyonan kong maglakad papasok. Actually, masama pa rin ang loob sa akin ng parents ko dahil hindi raw ako nagpaalam no’ng umalis ako. Kaya hindi ko na naabutan si Mom nang magising ako. *Flashback*

“Time is free, but it’s priceless. You can’t own it, but you can use it. You can’t keep it, but you can spend it. Once you’ve lost it, you can never get it back.” — Harvey MacKay "Hello... is anyone here?" "Can someone hear me?"

segunda niya. "I'm not getting younger anymore at habang tumatagal mas kumokunti ang oras ko sa mundong ito kaya gusto kong magka-apo sa tuhod bago ako mawala," seryosong sabi ni lola Florencia.

May nag-tip daw kasi at nagbigay ng ebidensya. Is it Claude? I hurriedly replied back and said that I am going as soon as possible. And when I said as soon as possible, that means now. Hindi na ako puwedeng maghintay pa. I need to take an action. Inubos ko lamang ang tinapay at kape ko bago ako muling umakyat sa kuwarto ko para maligo at mag-ayos. Hindi ko nga alam kung ligo pa bang matatawag ang ginawa ko dahil napakabilis kong nakapag-ayos. I felt like the time is chasing me and I need to hurry.

Mukhang positibo naman niyang tinaggap ang lahat and Sapphire can't help but admiring him for that. "Life is too short, Sap. May mga bagay na mawawala nalang bigla kahit hindi mo pa na-eenjoy. We should've learn how to value time and chance, kasi may mga bagay na once in a lifetime mo lang makakamtan. Kapag nilipad na’to ng hangin palayo dalawang bagay nalang 'yan, it's either ikaw ang magdedesisyon para sa susunod na mangyayari or fate will butt in on the story."

tugon ko pero umiling si Larry na ikinakunot ng aking noo. "Sabi ni Phaleos ay 'di dapat pinapabagal ang oras sa mahabang panahon. Maaaring makaapekto ito sa normal na takbo ng oras dito sa ating mundo,"katwiran ni Larry. "Pero may magagawa pa tayo, maglalakbay tayo papuntang hinaharap, at doon natin isasagawa ang plano. Basta't huwag tayong magpakita do'n sa ating katawan sa hinaharap, dahil mag dudulot ito ng malaking pagbabago sa oras at espasyo ng mundo,"

narinig ko siyang tumawa ng mahina. “Advice ko na lang sayo na tawagan mo na ngayon pa lang. Time is gold Attorney, of all people alam mo na hindi natin hawak ang oras natin.” She said before returning to her table na malapit lang din naman sa akin. She’s right though. Time is gold. Bawat segundo, minuto, o oras ay mahalaga. We wil never know what might come if we act to things late.

Hindi ko na lamang siya inintindi at tumingin na rin sa labas ng bintana, pinagmamasdan ang bawat bilis na kilos ng mga tao na akala mo may humahabol sa kanila. Yeah right, this is life. We're living in by fast-forward. May laging hinahabol na oras. Deadlines, due date, and responsibilities na akala mo ang 24 hours ng isang araw ay parang 8 hours lang dahil sa bilis na paglisan ng oras. Napabuntong hininga na lamang ako.