Time Was Up Mga Nobela at Kwento

Sinilip ko ang orasang pambisig ko, I sigh when I saw the time. 13:30 PM Magsisimula na pala ang kasal nila, and that's exactly 15:00 in military time. Napangiti ako ng may pait at pagkabigo. Even I'm not waiting, but still, my heart starts feeling disappointed. Ni text message o miscall ay wala akong natanggap na kahit isa man lang galing sa kanya.

sigaw ni Tim. Nahihiya talaga ako, napakaseryoso naman niya sa panonood. Hindi ko namalayan ang oras na napansin kong lagpas alas onse na pala at ilang minuto pa para mag-byahe. Kabilin-bilinan pa naman ni Mommy na hindi ako lalagpas sa alas dose, daig ko pa si Cinderella. Tumayo na ako mula sa pagkaupo ko at kinuha ang jacket ko sa gilid, "Tim, uuwi na ako. May curfew na ibinilin si mommy. sa'kin e. Malapit na mag-alas dose."

Pinaikot ko muna ang tatlong magnetic rings sa aking mga daliring puno ng alikabok at amoy semento, habang kinakagat ang tip ng toothpick. The clock ticks faster than yesterday. Hindi mo talaga mamalayan ang oras dahil nakakalibang panoorin at bilangin ang mga tao sa baba ng building hanggang sa halos lahat ng ilaw ay namamatay isa-isa. I checked my tiny scurfa diver watch, and guess what? The time is, 0000 meaning in the civilian time conversion table it says, 'it's time to kill!" Excitement and adrenaline starts to consume my veins.

Matinding sikat ng araw na tumatagos sa salamin na bintana ang siyang gumising kay Jaxton. Umupo ito mula sa pagkakahiga niya at kinuha ang kanyang telepono mula sa side table. His eyes widened upon seeing the time. It’s thirty minutes before 10. Mahuhuli na siya sa major subject niya. Padabog nitong inalis ang kumot na nakabalot sa hita niya at akmang tatayo ng biglang hinila siya pabalik sa pagkakahiga ng babaeng kasama niya.

Makalipas ang isang oras, unti-unting tumigil ang ulan. Tumingin si Maureen sa oras. Halos alas diyes na ng gabi. She shouted in a soft voice, "Hubby, pasado alas diyes na, kailangan ko nang umuwi..." Si Zeus ay magsisimula na naman ng bagong round, paano ito papayag na pauwiin siya?

With sullen faces, as though disappointed in something, they nodded their heads no simultaneously. "Unfortunately, nope, seryoso kami Snow" "Time is running." Hannah raised her watch, "Now 19 minutes and thirty seconds." Sabi nya, I looked at her dumbfoundedly. She smirked, "Twenty-nine seconds, Twenty-eight seconds, Twenty-seven se-" "You're kidding!" I jumped from my bed. "All of you, leave now! Kailangan kong magbihis!"

Kahit na ayoko mang aminin, alam kong hindi nagbibiro si Uno sa sinabi nito, hindi ko sinabi sa kanya na may kakambal ako kaya alam kong pinaghandaan niya talaga ang araw na 'to. "Anong oras na, Zuck?" Tanong ko sa nanginginig na boses, sa pagkakataong ito ay malawak ang ngisi sa mga labi ni Uno habang pinapanood akong unti-unting kinakain ng kaba at takot. "It's already 11:27." Tugon ni Zuck habang nakatingin sa Louis Vuitton watch na nakakabit sa kanyang kamay.

"Saan ka nanggaling sa loob ng dalawang oras mong lunch break? Bakit ngayon ka lang bumalik?" tanong nito. Tiningnan ni Elara ang oras sa ibabang bahagi ng kanyang computer. "Late na ba ako?" "Kung nahuli ka pa kahit isang segundo, late ka na sana. Mas tumpak pa ang pag-oras mo sa point card kaysa kay Mang Juan na daig pa ang orasan sa pagka-on time," biro ni Kyle.

Defeat "Tumalon ka pa! May itataas pa ba iyang talon mo?! Tangina!" tumingin naman ako sa gawi nila Ethel at Summy. "Walang oras para mag pahinga! Hila! The fuck?! With fucking force!" "Master time out muna! Hindi na ko makahinga eh!" reklamo ni Summy bago umupo. Anong time out? Wala nga siyang ginawa kundi ang uminom ng tubig at umupo kung kunwari hindi ako nakatingin.

Ang daming nangyayari sa pagitan namin, mga nasabi, at mas maraming hindi pa. “Time,” bulong ko. Pero sa isip ko, alam kong wala kaming kasiguraduhan. May expiration date ang deal namin. Parang nabasa niya ang iniisip ko. “Time is what we make of it. Walang fixed rules dito… sa atin.” Napatango ako. “I guess so.” Ngumiti siya, parang satisfied. Hinila niya ako para sa isang mas malalim na halik. Pagkatapos, bumulong siya: