Novel & Cerita Time Was Up

Ay wow gulat na gulat? "Of course. Sige na umalis ka na, hmm it's already 11:30, since you're asking permission to me I'll give you a curfew. Hanggang 3:00 ka lang. I know your schedule because you have the same schedule with Chance. 9 ang first sub niyo tom."

Bukas. Heavens' Port. 0100 hour.

Naalimpungatan lang ako ng maramdaman ko ang mahinang pagtapik ni Fayra sa pisngi ko. "Get up na, Mateo. Gusto ko ng umuwi." Bungad nito sa akin, halata ang antok at pagod sa kaniyang boses. Napatingin naman ako sa relo ko. "Shit!" Bangon ko ng wala sa oras ng makitang alas-dies na ng gabi. Napatingin ako kay Fayra na mukhang nagulat ko. Kaagad ko siyang kinabig sa akin. "Bakit ngayon mo lang ako ginising?"

I need a though decision and I also need time to plan! /W.W/

Binuksan niya ang electronic calendar sa tablet. "Starting tomorrow, ikaw na ang bahala sa breakfast, lunch, dinner, schedule coordination, wardrobe preparations, banquet arrangements, at lahat ng personal matters ni Mr. Hawthorne." Huminto siya sandali. Pagkatapos ay tumingin sa oras. "May lakad ako ng six." "Bibigyan kita ng isang oras." "Kapag hindi ka dumating, hindi mo makukuha ang susi." Bahagyang ngumiti si Jam.

“Bakit po?” “Mag-uusap tayo. Sumunod ka sa akin.” napakunot ang noo ko sa sinabi nito. Sa pagkakaalm ko naman ay wala akong nilalabag na rules nitong nakaraan, ah. Bakit kaya? Hindi na ako nagsalita pa at sumunod na lang kay Sir nang lumabas ito. Sunod lang ako nang sunod dito hanggang sa tumigil ito sa tapat ng clinic. Walang pakalat-kalat na estudyante akong nakikita sa labas marahil ay oras din ng klase nila ngayon. “You have 5 days left, Twelixs.” Nagulat ako ng nagsalita si Sir habang nakatalikod.

"Where is kuya--" "He's --out." mabilis niyang tugon. Mukha tuloy siyang defensive. "Out, " Toby checks the time on the wall clock that was hanging on the hallway. " at this time? I mean, it's ten in the evening..' tumaas ang kaniyang kilay.

Sigurado naman na hindi na 'yon mauupuan dahil marami pang bakanteng upuan sa bandang gitna at kabilang dulo. Lumipas ang oras at limang minuto ay out niya na. Nilapitan niya si Lloyd dahil naroroon pa rin ito pero tapos na kumain. "Tapos ka na? Pa-out na ako," ngiting ani niya rito. "Oh, yeah. Here's my credit card and cash for your tip—"

Walang sumagot. "No one allowed to kill every 6 am until 8:59 pm. We will call it angel's time. In that hours you can still live normally. You'll still study. Ayon naman ang purpose ng paaralan na'to. Bonding with others. But when the clock strikes exactly 9 pm the game is on. 9 pm until 5:59 am will be called devil's time. It'll be over exactly 6 am in the morning. If someone tried to kill at angel's time you'll die and even your family outside will die. Mark my words. I'm not joking." Muling tumahimik. I don't know how long the silence enveloped the whole hall. My hands start shaking. My sweats are rolling down from my forehead. I shut my eyes off to calm myself until he spoke again. "If y

Lahat sila ay napatingin sa timer dahil tumunog na ito to warn everyone that they only have ten seconds left. “Ten, nine, eight, seven, six, five, four, three, two, one . . .’ “Time is up!” All the participants raised their hands holding a brush. Wala na silang puwedeng maidagdsg o ayusin kasi tapos na ang oras. May ibang hindi na nga nakatapos, mayroon namang iba na hindi na nakapag-retouch. Napa-oh my na lang ang mga ito nang abutan ng oras.