Novel & Cerita Time Was Up

"Gutom ka na ba?" Hindi nya tiningnan ang kaibigan at basta umiling lang sya. Bagkus patuloy ang pagtakbo ng kanyang mapag-larong isip. He only looked up to check the time. 2:05 PM Three minutes pa at tapos na ang break time nila. Malapit na syang mag-perform. Kailangan muling pasayahin at patawanin ang mga tao.

Ito ang peace ni Billie. Ang burner phone na hawak niya ay nagpapakita ng countdown timer: 7:15:32. Pitong oras at labinlimang minuto ang natitira bago ang itinakdang oras—T-minus 12 hours mula nang ipadala niya ang silent transmission kay Billie. Sa loob ng panahong iyon, ang Lazarus ay patuloy na maghahanap sa Austria, habang si Billie ay lumilipad sa kalawakan patungong Geneva. Ang lahat ay nakasalalay sa pagiging flawless ng timing na ito.

Pagkatapos na matagumpay niya na nagawa ito, ang plataporma ay muling tumaas at bumalik sa dati----na sahig ng silid. Nakalabas na ang apat na ngayon ay magaan na ang loob. May isang minuto pa ang natitira sa timer at lahat sila ay naghintay, pagkatapos ay nawala ito kaagad nung sampung segundo na lang ang natitira. "MISSION FULFILLED", lumitaw sa kisame makalipas ang ilang sandali. Sinamaan ng tingin ni Ahrio si Zayden at hinarap ito sabay sinakal niya ng husto sa galit.

Agaw atensyon ko sa ginagawa niya. “Yes?” sagot niyang hindi pa nakatingin sakin. “Hindi ka pa po uuwi?” tanong ko sa kaniya. “Siguro mga 6 uuwi ako.” Hala pati si Sir hindi na namalayan yung oras. Eh kanina pa lumipas ang 6 eh. “Pero Sir alas syete na po.” Sambit ko at sinipat niya naman ang orasan niya sa wrist niya.

“Sabihin mo sa akin. Anong oras na ngayon?” Tumingin si Alex sa orasan. “Alas otso na. Anong problema? Near-sighted ka ba? Kaya ba hindi ka makakita ng malinaw?” Bang! Hinampas ni Tucker ang kanyang palad sa mesa. “Sa tingin ko, ikaw yung bulag. Alas otso ba? Malinaw na isang minuto na makalipas ang alas otso. Anong sinabi ko? Sinabi ko na nandito na kayo dapat ng alas-otso. Tapos mahuhuli ang dating ninyo ng isang minuto!”

Sh*t! "Could you please shut up? Don't you know what time it is right now?" "Kailangan ko pa bang ulitin ang sinasabi ko, Gabriel Donovan? Sa pagkakaalala ko, pinaubaya ka na ni Don Hernard sa akin. Why don't you get up,and begin cleaning up your mess? I don't have time to waste waiting for you. You have fifteen minutes."

Sa pagkakataong ito ay pupunta siya rito nang walang kabuluhan. Sa pag-iisip tungkol dito, nalungkot si William. Mabilis na lumipas ang 15 minutes. Hawak ng host ang mikropono, ngumisi, at sinabing, “Okay, time’s up. I guess lahat ay nasulyapan ang buong menu, kaya malamang na alam niyo na kung ano ang gusto mong i-bid ngayong gabi. “So, huwag na nating pag-usapan. Opisyal na magsisimula ang auction ngayon!

Wala namang magagawa ang mga ito dahil sa panibagong rules na binuo ni Crassus. Sa kakafocus ni Raine sa trabaho ay hindi niya namalayan ang oras. Napatingin siya sa kanyang selpon na nasa kanyang bulsa. Tumunog kasi ang ringing tone niya. Paghugot niya rito ay saka niya pa lang nalaman na pasado alas onse na nang umaga. Napatingin din siya sa wall clock. Napakurap siya dahil hindi niya inaasahan ang mabilis na pagtakbo ng oras.

sabi ni Tita na tulad namin ay may luha sa mga mata at dahan dahang tinanggal ang life support nito. Napapikit ako ng marinig ko ang isang matinis na tunog tanda ng wala ng buhay ang asawa ko. Wala na talaga ng tuluyan si Atasha. “Time of death 7:18 PM.” ' good-bye Wife. Until we meet again ' ***

Instant noodles, Instant jowa at pagkatapos Instant din yung sakit dahil sa break-up. Come on, guys. Gumising tayo sa realidad.. Wag tayong magpaniwala sa mga bagay-bagay na mabilis ang umpisa tapos aasahan mong walang katapusan na ang dulo. Ang lahat ng bagay na mabilis nangyayari ay mabilis ding nawawala at natatapos. That's the essence of time. Kung hindi ka handang hintayin yung tamang panahon para sayo, masasaktan ka lang. Kung mainipin ka pa sa kabayo, baka buong buhay mo pagdaanan mo ay kalbaryo.