Tinanggap Novels & Stories

sigaw ko. May ilang sandali din akong nakikipaglaban sa aking nararamdaman, nang mapadako ang aking mga mata sa aking cellphone. May isang anyo na lumitaw sa aking isipan. Si Greg De Castro! Mabilis na kinuha ko iyon at tinawagan agad ito. “Is your offer still open?” agad kong tanong pagkasabi nito ng hello sa kabilang linya.

Hindi interesado. “Tse!” PING! Hindi na naman siya magkandaugaga kung paano bubuksan ang message sa cellphone niyang isu-swipe lang naman. From: Tyler 👍 Napanganga siya bago nasapo ang noo. Nag-abala pa ngang mag-reply, e thumbs up lang naman. Napu-frustrate na siya. Ayaw niyang magmukhang atat makipag-usap dito but wasn't she? Gusto naman talaga niya itong makausap kahit via text man lang.

Kabanata 7 Thank --- Nakakainis! Ano ba ang ini expect ko? Tanggapin niya itong pagkain na niluto ko? Grabe ang ugali. Hindi ko kaya! Wow ha? Nakakainis! Naiirita ako sa kaniya. Sana mabulunan siya kung ano mang kina kain niya ngayon! Nag-effort pa ako? Tas hindi niya tatanggapin? Anong tao iyan? Tao pa kaya iyan? Nakakainis! Grabe! Pulang pula na ang mukha ko sa sobrang Inis.

JANIYA'S P. O. V BUONG ARAW KONG HININTAY ANG REPLY NI STRIKE PERO NI "LIKE" AY WALA MAN LANG AKONG NATANGGAP. Imbis tuloy na maging masaya ako 100% ay naging 50-50 pa dahil panlulumo ko na wala akong natanggap na sagot mula kay Strike. Ayoko na rin namang hintayin siya dahil mukhang magkakatotoo ang sabi ni Mamay na gagabihin na naman siya ng uwi. Alas diyes na kasi ng gabi, hindi ko pa rin naririnig ang pamilyar na tunog ng paborito niyang sasakyan.

VANILLA Tanghaling tapat nang may pumaradang sasakyan sa tapat ng gate ng bahay. Dali-dali siyang lumabas at kaagad namang iniabot ng isang babae ang isang paper bag na siyang kaagad niya namang tinangap. Nag thank you pa nga siya pero wala siyang narinig na kahit na anong salita mula dito. Umalis na din naman kaagad ito eh kaya pumasok na din siya sa loob ng bahay

sagot niya "Bro mauna kana umuwe explain mo nalang kay Tito ah" nakangiting bilin neto sa kanya Napatingin siya dito at sumagot "Sige" sagot niya Dumiretso na siya sa kanyang kotse at pumasok na doon nakita niya ang dalawa na nag hihintay ng masasakyan nakaramdam siya ng inis sa kanyang nakita kung kaya pinaandar na niya ang kanyang kotse

Nang tumunog ang phone niya, napatingin siya ro’n. “Nakikita mo ‘yong red button? Decline button ‘yan, para kung sakaling ayaw mong sagutin ang tawag ng isang tao or kapag busy ka at hindi puwedeng makipag-usap, ‘yan ang pipindutin mo. Itong green naman ang accept button. ‘Yan ang pipindutin mo para sagutin ang tawag. Now, subukan mong sagutin ‘yong tawag.” Nag-aalangan man, pero sinunod niya pa rin ako. Pinindot niya ‘yong kulay green at tinutok sa tainga niya. “Hello?”

Tumigil siya sa harap ng main screen na kakabukas lang, kung saan malinaw pa ring nakadisplay ang mensahe. Condition met. Access granted. Hindi siya ngumiti. Hindi rin siya nagpakita ng kahit anong reaksyon na puwedeng tawaging tagumpay. Kung may nararamdaman man siya, hindi iyon lalabas sa mukha niya.

Ngunit bago pa man ito tuluyang lumabas ay muli itong nagsalita. "Siyangapala, kindly check your phone? Kasi parang panay ang pagsesend mo ng mensahe kagabi eh. Hindi ko na rin nabasa at hindi ko alam kung sinong pinadalhan mo dahil naging malabo na rin kasi ang paningin ko. Aalis na ako bff. Byeeee." Mariing tugon ni Tanya kaya nanlaki ang mga mata ko. Agad kong kinuha ang aparatung nakapatong sa babasaging center table saka kinakabahang hinalungkat ang mensahe sa chatbox.

tumango tango ako "K-Kung galit ka saakin-puwede mo'kong saktan,o kaya parusahan mo'ko,Tatanggapin ko lahat ng galit mo..Okay lang saakin kung paghihintayin mo rin ako...Lahat Hendrix gagawin ko" "Just please..take me back" Nakita ko ang pagawang ng bibig niya, nabitawan niya rin ang bote ng alak na hindi ko napansin na hawak-hawak niya pala. "Hendrix..Mahal na mahal kita!"