Tonight I Can Write The Saddest Lines นิยาย & เรื่องราว

"Anong bakit?" "Bakit po ako ang magsusulat sa Paradise Resort?" Naguguluhang tanong pa rin ni Joan sa sarili. "Dahil ikaw si Joanne Mercado." Kumunot ang noo niya. "Dahil sa pangalan ko?" "Dahil magaling ka." Pagtatama nito sa kanya. "Kaya, huwag ka na mag-overthink pa. Ang importante, ikaw ang Gusto kong magsulat sa Paradise Resort. At ito na rin ang pagkakataon mo para mas mapatunayan mo ang iyong sarili."

Fan talaga ako ng beauty ni Liza. Pero to be honest, sobrang sad ko ngayon. I'm just diverting myself para makalimot ako kahit papaano sa pinagdadaanan ko ngayon pero hindi naman kasi gano'n kadali 'yon. Masayahin akong tao, palaging nakatawa na para bang walang problema sa buhay. Pero porque ba gan'to ako hindi na ko umiiyak o nasasaktan? Magaling lang siguro akong ma-pretend tuwing malungkot ako but not all the time I can handle the pain that I feel. Bakit kailangan paulit-ulit niya akong saktan? May mali ba sa'kin? Nagkulang ba 'ko kaya niya ko ginaganito?

sambit pa niya habang tinitingnan ang sulat-kamay niya. I feel I'm drowning in the rain, I feel I'm draining at all, No one cares, no one love me anymore, I am just a nobody, nothing special, Nothing more. Iyon ang first stanza ng sinusulat niya. Ramdam niya na may pinagdadaanan siya that time. Mayamaya ay tiningnan niya ang kasunod na pahina at doo'y nabasa ang buhay na mayroon siya noon. Ito ang madalas na scenario niya sa Las Vegas. Mga sulat niyang tila quotes at mga bagay-bagay na nakikita niya.

To bring you paradise, I could have failed because imperfect I was found; from a wrong cup I could have sipped, for that I wished to be free from all that I lacked. It all I did because I couldn't withstand to see you drowning in my quicksand. Yeah, I've wronged; I drove you away all alone. And because I don't know when you'll be once again my own, so I'll just let me sing a sad song. *** (A Sad Song) ---Arnel T. Lanorio---

“Kanina ko pa napapansin ang pagiging balisa mo. Is that an aftershock?” Napakunot-noo ako at hindi naintindihan ang ibig niyang sabihin. “Anong ibig mong sabihin?” tanong ko at huminga ng malalim dahil talagang nagulat ako sa ginawa niya. “Sa susunod huwag ka ngang basta-basta susulpot at baka sa susunod ay may magawa akong pagsisihan mo pa.” “Ang ibig kong sabihin ay parang ngayon ka lang ninerbiyos kung kailan tapos na ang presentation mo habang kanina ay umaapaw ang confidence mo sa sarili,” ani Liam.

Pero napapagod ako, nasasakal ako at minsan ay hindi na ako natutuwa sa ginagalawan ko. And I fall into the ground, lahat ng tao ay inaantay iyon, ang mapanood nila akong bumagsak at sumuko. "Thank you so much, I found someone like you. Wala ako malapitan at makapitan on the darkest days of my life, and I find it hopeless." I bite my lips and EJ caress it, nawala ang pagkagat ko sa labi ko at tumingin ako kay EJ.

Only you could take the sorrows and forgive all of my mistakes But there was nothing I could do right now No matter how much I wanted to hear your voice again You were already gone, you left me… you left me now… And you would never be here again even how many times I begged God for you to come back Medyo gumagaralgal na ang kanyang tinig, hindi naglaon ay tila umiiyak na siya habang umaawit. Oh, I’m sorry for envying you For everything that happened to us And I’ve blamed myself since the day you were gone Huminto siya sa pagkanta at naulinigan ko na lang na parang nagmamadali siyang lumabas sa exit door. Wala sa sariling binuksan ko naman ang entrance door ng Music Room at tinakbo ang kabila

Silent, I can't wait here silent Gotta make a change and make some noise Undo my sad Undo what hurts so bad Undo my pain Gonna get out, through the rain I know that I am over you At last I know what I should do Undo my sad.. Nang matapos ang kanilang sayaw ay agad na niyakap ni Levi ang kaniyang ina, halatang praktisado iyon, kasunod ay agad silang nahiga sa semento at animo'y sabay na matutulog ng mahimbing. Yakap-yakap ang isa. Sa pagtatapos ng sound ay siya ring pagpikit ng mga mata nila.

Anong alaalang kaya kong isuko? For a moment, his face flashed in my mind—his laughter, the warmth of his touch, the way his eyes softened when he looked at me. No. Not him. Not us. I took a deep breath and made my decision. “Then take what you must,” I whispered. The shadow lunged, and the world around me shattered into nothingness. “On the night thou dared the midnight’s wane, Its silver glow ne’er seen again. What once was thine is now undone,

Pero natitiyak kong wala itong alam sa kinaroroonan ni Enzo. Malapit na mag-umaga ay hindi pa rin ako dinadalaw ng antok kung kaya't bumangon ako sa pagkahiga at binuksan ang stereo at pumaibabaw ang isang awit na lalong nagpasidhi ng aking kalungkutan. Oceans apart, day after day And I slowly go insane I hear your voice on the line But it doesn't stop the pain If I see you next to never How can we say forever?