Tormented In Tagalog Novels & Stories

"What? You sick asshole!" Napalunok si Luke. Nag-iwas siya ng tingin huwag lang makita ang malaanghel na si Felix na nagmumurang tila kakalarga lang mula impyerno. "Lander, ayoko. Also, remove the bug in my car you mighty fucktard!"

Hindi na rin ito nagtatanong at basta na lang sumunod sa kanya papunta sa dalampasigan. Naabutan nina Marcus at Ortega ang limang lalaki na parehong nakagapos ang mga kamay at paa. Naroon din si Simon na nag-eenjoy habang tino-torture ang mga nadakip na lalaki. "Tigilan mo na 'yan Simon," utos ni Marcus sa bodyguard ni Daniella. Kung siya lang ang masusunod, ayaw na niyang patagalin pa ang lahat at tuluyan ng idespatsa ang mga kaaway. Pero tama si Ortega. Magiging walang saysay ang lahat kung mananatili pa ring malaya si Troy Ramirez.

tanong ng kapatid. "K-Kasalan ko, p-pero h-hindi ko sinasadya. . . r-really! I'm in drugs k-kaya h-hindi ko nakontrol ang sarili ko at nasaktan ko siya!" amin ni Novice na ikinabigla ng dalawa.

I wanted to confess too but. "Mahal kita.Minahal ka ng taong sumira ng buhay mo. Minahal ka ng taong kinuha ang kalayaan mo. Minahal ka ng taong nang rape sayo. Mahal kita.... Mahal na mahal kita. Pero hindi pwede... dahil hindi sapat ang mahal kita para sa mga kasalanan na nagawa ko sayo. Sinira kita... Dinurog... At hindi ako yong taong bubuo ulit ng pagkatao mo."

"Sige." Umupo ako sa silya. Hays. Sayang ang pagkain ko. Nagpapasalamat nga ako dahil dito ako sinugod ng babaeng iyon, bihira lang kasi magpuntahan ang mga guro dito. Kapag may nakakita sa amin, malamang sa malamang, detention slip ang abot ko. Humina na rin ang tibok ng aking puso, kaya siguro ito mabilis dala ng hingal sa pakikipag-away. E, paano ang pagkakailang ko? God, Thrizel, kumbinsihin mo ang sarili mo. "Thrizel." Papalapit na si kuya sa kinaroroonan ko. May dala siyang bulak, bond aid at—what? Alcohol?

Makalipas ang kaunting oras, tuluyan na siyang inantok dahil sa alak at kalungkutan. "Argh.." ungol ni Jace nang iminulat niya ang kanyang mga mata at tumingin sa paligid. Pakiramdam niya ay parang may malakas na kumakabog sa kanyang ulo dahil sa mga ininom niya kagabi. Tapos naalala niya ang magkasintahan sa pasilyo at ang babae. "Hindi, hindi siya pwedeng maging siya. Sabi niya mahal niya ako, kaya hinding-hindi niya hahayaang may ibang lalaki ang humipo sa kanya nang ganun." bulong niya sa sarili, sinusubukang maniwala sa kanyang mga sinabi.

I'm sorry if I hurt you, I'm ready to any punishment. Napayuko ako at tinignan siya. “I-I'm sorry.” Napailing iling siya at nilampasan ako. I'm expecting this. Anong magagawa ko? Alangan namang pilitin ko ang tao. Napabitaw nalang ako sa payong ko at napatingala. Pumikit ako at dinama ang mga patak ng ulan. I deserve this anyway. Am I c-crying? —

"Ginamit niya ang natitirang liquidity ng Mondragon Enterprises para lang bilhin ang commercial advertising network at linisin ang pangalan mo?!" "He thinks public penance can replace years of emotional torture," ang malamig kong sagot habang ipinapatong ko ang aking mga kamay sa aking baywang. "Inakala niya siguro na kapag nakita ng buong lipunan na nagmamakaawa siya sa akin, mabubura nito ang lahat ng sakit na ipinaranas niya."

Inasumeng hahalikan ng isang estranghero at pagkatapos ay tatanggihan? Narinig niya ang mahinang singhap at pigil na tawa ng mga kaibigan niya sa likod. That was the final straw. It completely wrecked her pride. She clenched her fists tightly by her side, staring at him with absolute fury. "Excuse me?!" She snapped, her voice trembling slightly as she desperately tried to save her reputation. "Sino ang nag-assume?! I didn't close my eyes because I wanted you to kiss me! Napapikit lang ako dahil sa sobrang bango ng pabango mo, okay?! Sobrang tapang, nakakahilo! I was actually hoping you'd back away!"