Tormented In Tagalog Novels & Stories

Nung panahon na 'yon hindi ako malapit sa mga ka-edad kong babae. Napalingon ako sa nagsalita sa tabi ko ng mapahinto kami dahil sa hingal. "Geunyeoneun yeojaaiigo uliwa daleugo, uliui geim-e soghaji anh-ayo, geunyeoneun ulgo iss-eoyo." wika ng isa sa kalaro namin. (She is a girl and she is not like us, she does not belong to our game, she's crying.)

Mailigtas lang ang babaeng mahal ko. "Ahhhh!" sigaw ko. Dahil sa sakit na ginagawa nila sa akin. They tortured me. Sobrang hina ko na, gusto ko nang sumuko pero iniisip ko ang pamilya ako. "Ang tigas mo talaga!" galit nitong sambit sa akin. Ngumisi ako. "Hangga't may pamilya akong naghihintay sa akin, lalaban ako Ivy."

Pilit ko siyang pinipigilan sa tuwing ginagawa niya iyon ngunit mas lalo lamang siyang nanggigigil kapag pinipigilan ko siya. "Ahhh.. Rigor, mahal.." Hindi ko mapigilan hindi mapadaing sa kanyang ginagawa. Kung kaya't mas lalo niyang pinagbutihan. Impit akong napaungol nang maramdaman ko ang mainit na likido na dumaloy sa aking pagkababae. Nakita ko ang pag-ahon nang kanyang ulo sa aking ibaba. Nakita ko pa ang basang-basa nitong labi. Nanghihina na ako, ngunit hindi pa tapos ang laban. Sinunggaban niya ako nang halik sa labi. Sabik-sabik ang bawat halik niya. Kasabay noon ang pagpasok nang matigas niyang sandata. Napaliyad muli ako nang maramdaman iyon.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Tumango siya at sa pagtalikod ko ay isang lihim na ngiti ang lumabas sa labi ko. 'Sorry Lee but this is not what you think it is. I will be having my final torture and revenge. It's now the right time that you get to see the Tora in me, the wild tigress – siya ang makikita mo mamayang gabi.'

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Hindi ako malakas gorang dahil sa totoo lang iyakin ako at ikaw nga ang nagtatangol sa akin e. Tama na yang pag-iiyak mo nahahawa lang ako sa'yo iyakin e tumayo kana diyan may masakit pa ba sa'yo? Wala na ginamot mo na eh. Kasi nga andyan ka palagi para ipagtanggol ako salamat gorang. Dapat marunong karing lumaban hindi lahat ng oras nasa tabi mo 'ko. Isa pa bakit ka nagpapatalo sa kanila? Ang papangit ng mga yon. Maganda ka Dorothy sexy at matangkad.

Para namang nakaramdam si Angelo kaya't hindi na rin ito sumagot at nagkunwari nalang na nag-iikot sa loob ng bahay para mawili kahit pa ilang beses na siyang pumunta rito. Napabuntong hininga na lang ako. Pakiramdam ko ay pagod na pagod pa rin ako kahit nakapagpahinga naman na ako ng isang araw. Mas malala pa ito sa pagod sa paghahalo ng semento sa construction. "Kain na," aya ni Angelo sa akin. Tumango ako rito. "Tapusin ko lang ito saglit," wika ko. Minadali kong ilagay ang mga damit ko sa bag. Hindi naman sila nagmamadali pero ayaw ko nang magbagal-bagal pa dahil malayo-layo ang Sentro rito. Mahirap maglipat-bahay.

Hindi na ako nag-abalang lumingon pa. This is the end of my eight-year suffering. Panahon na para pagtuunan ko naman ang buhay ko kesehodang parang napakaimposible nang bumalik pa sa dati ang lahat. Malubhang sugatan na ako sa laban. Kaunting tulak na lang, maghihingalo na ako. Nabunutan na ako ng isang napakalaking tinik sa d****b. Sa wakas natapos din. Ang hindi ko lang napaghandaan ay ang pagtubo ng isa pang tinik sa loob.

“I’m sorry, I’m really really really really really sorry.” “Hindi mo naman kasalanan hindi naman ikaw ‘yong bumangga.” “Basta sorry kung hindi kita pinilit na salohin mo ang bulaklak hindi ka sana binangga.” “Hayst, okay na nga.” “Huwag ka na mag cr.” “Hindi naman talaga ako magsi-cr. Nahihiya lang talaga ako sa nangyari kanina. Kaya kunyari na lang magsi-cr ako.”