Tormented In Tagalog Novels & Stories

tugon n'ya. "Who gave you the courage to do this to us? " hamon nito. "I am just a Zaragoza. Wala akong tinitingnan na pangalan, it's just so happen na naging biktima ako at ang pamilya ko ng mga kagaya ninyo ni Don Mondragon," sagot n'ya. "Ang lakas mo magbintang, kaibigan. Mag-ingat ka!" banta nito.

He's saying the truth. "Go Home." Maawtoridad na utos niya kaya Napakurap-kurap ako sa narinig ko sakaniya dahil hindi ko ina-asahan papauwein niya ako. Tumulo ang mga luha ko Wala akong nagawa kundi yumuko at pinunasan ito bago bumalik sa higaan ko. "Devil is True, Tama ang kuya." sabi ko pa at pumikit.

Nag-angat ng tingin si Yael at tiningnan nang mata sa mata ang kaniyang Tito Jett. Napahilamos ang isang kamay ni Jett sa kaniyang mukha. “Nagkaroon kasi ng phobia ang Tito Jett mo sa dugo pero paminsan-minsan lang naman ‘yon umaatake kapag nagmumula ang dugo sa mga taong malapit sa akin pero kapag galing ‘yon sa ibang tao, hindi naman ako nagkakagano’n,” sagot niya. Nagulat siya nang biglang hinawakan ni Yael ang mga kamay niya. “Hayaan mo po, tito. Isasama po kita sa prayers ko palagi. Aalisin na po ni Lord ang phobia mong ‘yon, basta maniwala ka lang po sa Kaniya at saka kausapin mo rin po Siya madalas.”

tanong ulit ni Toru. **"Bilog ang mundo, hindi ko nga alam, pero mas okay ako ngayon. Parang weird, pero mas magaan ang pakiramdam ko mula nung naghiwalay kami. Kailangan ko bang magkunwaring umiiyak at broken-hearted?" sabi ni Clarissa, na may kasamang ngiti. Bigla na lang tumawa si Toru ng malakas. "Hindi ka talaga nauubos magpahanga, Clarissa. Talaga namang kakaiba ka." wika niya.

“Kung piliin niyang tumalikod, masakit pero hindi ibig sabihin na mawawala na ang halaga mo at ng batang dinadala mo.” Napapikit si Mae, at tuluyang pumatak ang luha mula sa gilid ng mata niya, tahimik na dumudulas pababa sa pisngi niya. Ramdam niya ang bigat ng posibilidad na iyon, parang unti-unting dinudurog ang natitirang lakas na pinanghahawakan niya. Pero sa gitna ng sakit, may maliit na bahagi sa kanya ang pilit kumakapit sa sinabi ng Lola niya na kahit anong mangyari, may halaga pa rin siya.

sagot niya sa akin “Okay lang po yun, misis! Hi baby, tara, sama ka kay tita!” inilahad ko ang kamay ko ko sa bata at nakakatuwa na tumigil ito sa pag-iyak at agad na sumama sa akin “Bakit ka umiiyak, hmmm?” tanong ko pa and I saw him sucking his thumb kaya naman naisip ko na baka nagugutom ito

Second Encounter Alam mo ang gawa ko ngayon? Ang magpeke ng ngiti sa harapan ng mga tao ngayon. Nandito kami ngayon sa office ni Madam kaming tatlo lang. Ipinapaliwanag niya kung paano ang takbo ng agency niya "Tita, you don't need to explain.. i can handle this" Sabi ni Christopher 'Ang yabang naman nito' Pinigilan kong mapangiwi dahil sa tigas ng english ng lalaking to.

Tangina. Hindi ko namalayang tumutulo na pala ang mga luha ko dahil sa naiisip ko. Bwisit na ‘yan. Dapat talaga ay hindi na lamang ako nag-abala pang pumunta don. Dapat ay kanina pa akong umalis at umuwi na. Dapat ay hindi ko na siya hinintay pa. Nakakainis, sobra. Bwisit siya. Bwisit!

Hindi nga sana mahirap ang buhay namin ngayon kung matino lang siya… hindi sana kami minamaliit ng mga kamag-anak ni nanay at kung sino pa, kung maayos lang siya— kung 'di lang ito mabisyo, kung sana ay hindi lang siya sugarol… Isinara ko ang pinto ng kwarto, nang maramdaman ko ang pagbabantang pagbagsak ng luha mula sa aking mga mata. Tahimik akong bumalik sa higaan. Dama ko ang pagbigat ng aking dibdib. Natakot ako na baka mapansin ako ni tatay, at kung ano pang masakit na salita ang marinig ko mula sa kanya. “I am worthless… sa mga mata niya, wala akong kwenta.”

Tumahimik ako. Kasi dapat oo. Dapat madali. Pero hindi. And that scared me more than anything. “I don’t know what I feel anymore,” bulong ko. That was the truth. At mas masakit ang truth kaysa galit. Torren closed his eyes for a second. Parang tinamaan siya. “Then break with me,” sabi niya. Natigilan ako. “What?” “Kung hindi mo na alam kung mahal mo pa ako… kung galit ka… kung takot ka… kung lahat na—then break with me.”