Traditional Korean Costume Novels & Stories

he said, "now, if you're going to ask me to kill those guards, then, that was against what I believed to be correct." "I get it." I nodded, my thought that he was an airhead was incorrect. Shortly after that conversation, may dumating na isang lalaki't babae na may hila-hilang kariton; na naglalaman ng iba't ibang mga kasuotan na parang yari sa cotton at silk. Nakasuot sila ng mga balabal na yari rin sa mga itinitinda nila, nang makalapit sila sa'min ay huminto sila't inalok ang kanilang itinitinda.

Dinouble-check ko ang hitsura ko sa harap ng full-length mirror dito sa kwarto. Hindi ako masyadong 'girlie' kung manamit. Maong pants at shirt lang ang kadalasan kong sa tuwing lalabas ako. But for today's special event, umorder pa talaga ako sa isang online shop ng dress. A black pleated dress to be exact na kadalasan ay nakikita kong suot ng mga actresses sa mga napapanood kong korean series. At laking tuwa ko na bumagay naman ito sa akin. Naglagay din ako ng konting kolorete sa mukha para naman magmukha talaga akong isang binibini sa araw na 'to. "Palabas na po," sagot ko at mabilis na dinampot ang sling bag sa kama.

"Ayaw ko ng kumplikado. Pinahihirapan mo lang ako." Ang ipinadalang damit ay isang napakarangyang itim na cheongsam na may burda. Bagaman bagay na bagay sa kaniya, ang likod niyon ay hindi gumagamit ng karaniwang zipper kundi isang mahabang hilera ng mga butones na gawa sa perlas. Kailangan pang isa-isahin ang pagkabit niyon. Kaya naman mas pinili niyang isuot ang simpleng puting bistida mula sa kaniyang sariling aparador. Hindi niya akalaing babagay pala iyon sa suot nitong itim na suit.

Pero hindi namin malaman kung sino siya. “Gayunpaman, siya ay nakasuot ng tradisyonal na damit. Ang mga tao sa paligid niya ay pareho din, may mga espada na nakasabit sa kanilang mga bewang. Mukhang naiiba talaga sila kumpara sa lahat ng iba. "Maraming tao ang nagko-cosplay ngayon, pero sa tingin ko hindi ganun nangyari dito. "Sa tingin ko, Kora ang pangalan ng babae."

Maraming mga damit sa lugar na ito at halos lahat ng nanditong mga damit ay mga damit na common kong nakikitang suot ng mga Letdanese kanina. "Pili ka na. ‘Di mo maeenjoy ang festival kung wala kang suot na na Danai.” Napakunot ang noo ko. "Ano ‘yong Danai?” tanong ko sa kaniya. Never heard of the term before. "Yan ang festival clothes namin or parang traditional clothing na rin.” Napa-ahh na lang ako sa trivia niya. "Danai sa babae at Danae naman ang tawag sa suot ng mga lalaki.” Inilibot ko ang mga mata sa buong lugar na puno ng mga damit.

Habang abala akong tumitingin ay may napansin akong isang damit na maayos na nakalapag sa higaan. Mukhang iyon ang nakahanda para sa akin. Agad ko iyong sinuot at bahagya akong natigilan nang makita ang sarili ko sa salamin. Napakaganda nito. Para itong historical Korean dress ngunit mas simple at mas bagay sa modernong panahon. Ang kulay nitong mapusyaw na asul ay lalo pang nagbigay ng malambing na dating sa itsura ko habang ang mga detalyeng burda rito ay tila gawa mismo ng pinakamahusay na mananahi.

Actually it's a couple attire that's why I'll be changing my clothes later on as well. Am I being way too chessy and disgusting now? Maybe cringey? Just a few meters away from the comfort room, I can already see her waiting by the door, playing with her slim little fingers. With a smile, I approached her as I handed her the things I bought, "Steff ... Here you go. Change your shirt and pants too." After that, I went to the men's comfort room to change my clothes as well. Pagka-labas ko, saktong kaka-labas lang din ni Steff. Nanlaki pa ang mata nya nang makitang pareho kami ng damit. It's a Korean style sweat shirt na may magka-biyak na heart and ripped jeans.

Ang make-up ay nagbigay-diin sa kanyang mga mata at sa likas na hugis ng kanyang mukha. Samantala, pinili ni Soo-jin ang damit na isusuot niya—hindi ang pulang nakasabit kanina, kundi isang itim na gown na may simpleng linya ngunit may tagos na kapangyarihan. Ang tela ay sutla na dumidikit sa kanyang balat, may mababang neckline sa likod na nagpapakita ng kanyang likod hanggang sa bandang baywang.

They are wearing a black and gold renaissance-themed dress. Renaissance kasi ang motif na napili namin ni Dyq para sa kasal, kaya ganoon din ang itsura ng damit namin. Ako naman ay nagsuot ng red and white renaissance-themed gown. Long sleeve ito pati na rin ang kanila Shei at Shy, ganoon din sa lahat ng bridesmaid, groomsmen, maid of honor, best man at syempre ay sa mga abay.

[Enna's POV] "I DON'T understand why I have to wear this traditional chinese gown, Ate," Nataranta kong sabi kay ate habang palabas kami ng kwarto. Kahit siya ay bihis na bihis din. "I thought we're only going to have a family gathering with the Chiu? Bakit kailangang ganito ang suot ko? Bakit kailangang ayusan ako ng make up artist? Ate I'm asking you!" Hinila ko ang braso ni Ate kasi hindi niya ako nilingon.