Truth In Tagalog Novels & Stories

Kaya, kaagad niyang sinilip ang mga ibang posts at inalam ang buong detalye. Napatakip siya sa kanyang bibig at halos mangiyak-ngiyak nang makita niya ang sarili sa screen ng balita, "This is not true!"

Her eyes were still on tears but i knew it was a tears of joy. Hindi ako magsasawang titigan ang ganda ng asawa ko. ASAWA damn, i have never thought that she would become my wife. Tila isang fairytale ang buhay ko. Pakiramdam ko panaginip parin ang lahat ng ito ngunit ang mga halik at init yakap niya ang gumigising sa akin at pinapaalalang nasa reyalidad ako at ang babaeng mahal ko tunay na ngang akin. Akin na siya at wala nang makakaagaw sa kanya sa akin.I waited for too long and now it's all worth it. I love my wife so much. I love my bestfriend so much.

Ashley Umaga na nang makatanggap ako ng tawag mula kay Mama. Nangungumusta lang naman siya. Marami siyang paalala tungkol sa buhay-may-asawa. At bigla ay bumundol ang kaba ko nang banggitin ni Mama ang tungkol sa honesty. “Be honest always. Be honest to your husband. Ang tiwala ay hindi basta-basta nakukuha o naibabalik sa dati kapag nasira na.”

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--

-=Jayden's Point of View=- "Pangako, dadating ang Mommy mo." pinigilan kong magtagis ang mga ngipin ko habang sinasabi ang bagay na iyon, ilang ulit ko na bang sinasabi sa anak ko iyon, and I hate lying to him, dahil alam kong hindi naman mangyayari iyon, pero ito lang ang makakapagkalma dito, na hindi na masyadong nagiging effective sa pagdaan ng mga araw.

Bumuntong-hininga siya. "Pero sabihin mo muna sakin kung saan mo ako dadalhin." "Sa Subic." Namilog ang mata niya. "Subic? Anong gagawin natin do'n?" "It's a surprise." Sinulyapan siya ni Law at kinindatan. "Just trust me." Trust. Isang salita na napakadaling sabihin pero napakahirap naman ibigay sa isang tao. To trust someone is to lay yourself bare in front of him or her. At napakahirap gawin 'yon lalo na at minsan nang nasira ang tiwala niya sa mga kabaro ni

Natawa ako "Ikaw talaga" Pumasok na siya sa sasakyan at nang makaalis na siya pumasok na din ako sa loob ng bahay.

Bakit ngayon ay nasasaktan ako na marinig ito sa iba? “Ay hindi naman ako ang may sabi nun. Narinig ko lang. Ganun lang talaga dito sa probinsya. Maraming tsismosa. Hindi ako kasali dun” ani Aneng. Mukhang natakot yata kaya dali dali itong umalis. Napansin yata nito na hindi ko nagustuhan ang sinabi niya. Napatawa si mommy Agatha sa ikinilos ng kasambahay.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.