Tula Ng Pasasalamat Mga Nobela at Kwento

usal ni Sara bago niya muling ikinasa ang baril. Agad naman silang dinumog ng mga tao at labis na pasasalamat at mga papuri ang kanilang natanggap.

“Masaya na ako na hindi ako nakulung sa China at naiwan doon… iyon na lang ang ipinagpapasalamat ko.” Sa gitna ng kasiyahan at selebrasyon, tahimik siyang nagmumuni at pinagsisihan ang ginawa sa nakaraan, at marahang umaasang balang araw... mapatawad din siya ni Tessa.

Hindi kaya siya naging taos-puso sa pagpapahayag ng kanyang pasasalamat? Hinawakan ni Travis ang kanyang baba gamit ang isang kamay habang nakasandal ang kabilang kamay sa headboard ng kama. "Hindi ko gusto ang paraan ng pagpapahayag mo ng iyong pasasalamat ngayon. Sapat na ba talaga iyon?” Mahinang sabi ni Hailey, “So, you prefer...”

Panlilinaw na paliwanag niya rito. "Hinihiling ko na sana walang nabuo." Umiiling na turan nito habang tumutulo ang mga luha nito. "Alam mo pasalamat ka pa nga e, sinuklian ko 'yang nararamdaman mo para sa'kin at 'yon ang aking pinahahalagahan," malumanay niyang sambit saka niya pinunasan ang mga luha nito. Hindi naman umangal ang dalaga sa halip ay nagpaubaya itong gawin niya iyon. "Mas maganda kung magkabait ka rito." Paalala niya saka niya ito ningitian.

Anong nangyayari? Kahit si Alana mismo ay hindi inaasahan na mananalo siya sa huli… "Salamat baby cockroach, salamat baby rice porridge, salamat baby leaf, salamat brother dog, salamat Kero_Dixlo..." Tiningnan ni Alana ang mahabang listahan at pinasalamatan ang lahat isa-isa, tuyo ang kanyang bibig. Kakasimula lang ng mikropono dito, at nasa listahan din ng pasasalamat ang ibang anchors.

Ito ay luha ng labis-labis na tuwa, pasasalamat, at kaginhawaan. Bago pa man makapagsalita muli si Reina, mabilis ko siyang dinaluhong at sinunggab ng isang napakahigpit na yakap. Isiniksik ko ang aking mukha sa kanyang balikat at umiyak ako nang umiyak sa labis na kagalakan. "Maraming salamat, Reina! Maraming-maraming salamat sa iyo at sa Panginoon! Salamat dahil hindi mo siya pinabayaan! Maraming salamat!"

Handa kaming magbayad sa lahat ng sakit na idinulot namin sa’yo. Si Lola Elena ay ngumiti nang mahina sa gitna ng luha. Lola Elena: (garalgal) Salamat, apo… salamat sa pagkakataong ito. Salamat sa pagiging malakas mo. Salamat sa pagiging mapagpatawad mo kahit papaano.

Chap 12 -- Napamulat ako ng mata nang maramdaman kong mainit na ang paligid ko. Wala na akong katabi pero naririnig kong may nag uusap "Alam kong naiintindihan niyo kami at gusto naming magpasalamat dahil tinutulungan niyo kami.." rinig kong sabi ni 50 "Salamat din sa pagco-cooperate niyo sa pagtakas namin ni 100. Hinding hindi namin kayo kakalimutan"

Tama nga siya dahil kitang kita sa mukha ni Faith ang tuwa at mukhang nagustuhan nito ang tungkol sa pagpapaubaya niya sa ibang gamit ng condo . '' oo sige . Thank you pala sa pagpapatira sa akin dito '' '' hindi kaba mauubusan ng pasasalamat '' kanina pa ito nagpapasalamat at parang hanggang sa isang taon niyang maririnig ang pasasalamat na salita .

Hindi ko napigilan ang pagbagsak ng ilang luha sa aking mga mata. "Patawad, paalam. Salamat sa lahat." Sa huling pagkakataon ay hinaplos ko ang lapida nito na kahit lumuluha ako ay may ngiti sa aking mga labi dahil may sumabay na hangin na tila s'ya dahil pakiramdam ko ay niyakap ako nito. Ngiti ng pagpapalaya, pagpapasalamat, pagpangungulila at pagpapaalam.