Tula Ng Pasasalamat Novels & Stories

"Tawagan mo lang ako. At wag kang mahihiya." "Salamat po talaga." halos hindi matapos tapos ang pasasalamat nya dito. Bahagya pa syang tumungo rito. "Welcome, iha. Saka wag ka pa muna magpa salamat, hindi ka pa naman pumapayag." at napatawa pa ito sa sariling sinabi na ikinatawa rin naman nya. Pakiramdam nya palagay na agad ang loob nya rito. Masaya itong kausap at hindi nakaka- ilang. Para syang nakahanap ng bagong ina sa katauhan nito.

" Salamat. Nawala man ang panganay natin, hindi mo naman ipinagkait sa akin na punan ang pangungulila ko sa kanya mula ng ipakilala mo si Nenita sa akin.” “Ako ang dapat magpasalamat sayo. Salamat sa lahat lahat, Fatima." Senserong wika ni Hernan. “Tahan na. Baka makita pa tayo ng mga bata na umiiyak, mag-alala ang mga iyon,” tinuyo niya ang luha sa pisngi ni Fatima. Tara na sa loob. Baka naiinip na yun sila.”

aaari ay huwag niya muna kaming paalisin at gagawa ako ng paraan. Malaki pa rin ang pasasalamat ko dahil kahit papaano, kahit hindi namin pagmamay-ari ay meron kaming natutulugan at natutuluyan ng kapatid ko. Hindi ko rin hahayaan na mapaalis kami roon. As much as I don't want Mikas to see what I am doing, I don't want him to experience not having a home—ayoko siyang itira sa lansangan. Ayokong maranasan niya na matulog sa tabi ng kalsada, sa kariton, sa ilalim ng tulay, o kung saan pa man na maaaring pagpalipasan ng gabi. Ayokong maranasan niya 'yon. He's too innocent and pure to experience that. That is one of the reasons, as well, why I can't give up in this life. "Salamat po!" Malaki ang

Tinulungan siya ng nito, subalit hindi man lang siya nagkaroon ng pagkakataong magpasalamat nang maayos kagabi. Pagkaraan ng ilang sandali, nag-reply na rin sa wakas si Lucas. ‘You're welcome. Maliit na bagay lang 'yon.’

Dahil kung aware ang siya dito marahil sandamakmak na paliwanag ang gagawin ko sa batang ‘yun. “OMG! Thank you ninong!” “BLAG!” Natawa na lang ako ng marinig ko na nagpasalamat siya sa pasalubong ko. Ngunit, kasunod nito ang tunog ng pag sarado ng pinto tanda na lumabas na ito ng bahay. Maliit pa lang si Tara ay ganito ang eksena sa bahay ko tuwing umaga.

Kahit tapos na ang show nila ay hindi pa rin siya nito binitawan. "Salamat," mahina niyang sabi habang nakatingin sa mga ilaw ng siyudad na kanilang nadadaanan. Ang paghingi ng pasasalamat ay tila isang obligasyon na kailangan niyang gawin dahilan upang bumigat muli ang kanyang pakiramdam. “Ginagawa ko lang ang dapat kong gawin,” tugon ni Elias. Gaya ng nakasanayan ay walang emosyon iyon habang tinitingnan niya ang updates sa kanyang phone.

Wala na talaga akong kawala. "Offering ko kasi ito bilang pasalamat. Nagluto ako ng kaonting Manok at gulay na rin. Alam kong maliit na bagay sa inyo yun pero malaki iyon sa akin. Niligtas niyo po ang kapatid ko. Kaya, salamat," lumapit ako para ibigay ang hinanda ko. Ipinatong ko iyon sa lamesa. Nakita ko na bumaba ang tingin niya sa hinanda ko.

Ngumiti lang ako at pinakinggan ang pasasalamat ng bagong kasal. “Gusto ko lang mag pasalamat kay God kasi binigyan niya ako ng totoong pamilya, kaibigan mga taong handa akong mahalin ng hindi man lang kinukwestyon ang pagkatao. Kay Miss Flame, at sa buong Dela Vega, Lavistre at Valencia maraming salamat sa inyo sa pagtanggap sa akin ng buo.” Pasasalamat ni Ava at yumuko ito at mas lalo sa akin.

galak kong pasasalamat. “Mag-iingat kayo. Mamimiss namin kayo. Pumasyal kayo rito ah?” Hinawakan ni Tita ang kamay ko pagkatapos ay hinaplos niya ang ulo ng mga anak ko. “Thank you po!” Ani Nathalia. “Mamimiss kita. Good luck sa school mo!”

Nagtigil siya ng ilang segundo bago ngumiti ng may pasasalamat, "Kung ganoon, mas mabuti pa na sundin ko na lang. Gagawin ko ang aking makakaya para sa kooperasyong ito." Itinaas ni Luke ang tasa ng tsaa sa harap niya, "Kung ganoon, gagamitin ko ang tsaa na ito bilang pamalit na alak upang magpasalamat kay Doktor Fuentes mula sa lahat ng aking mga kasosyo." Ngumiti si Rhian at binangga ang baso sa kanya. Nang maalala ang tulong na ibinigay sa kanya ni Luke sa mga nakaraang araw, naramdaman niyang napuno siya ng emosyon.