Tula Para Sa Edukasyon Novels & Stories

Kaya mula noon, matapos niyang makasalamuha ang ilan niyang kamag-aral na mayroong pinag-aralan o higit na nay alam sa kaniya ay mas nangibabaw at tumindi ang kaniyang paniniwala. Ang pagiging isang edukado ay pagkakakilanlan ng isang tao. Ang pagiging edukado ay hindi sukatan ng kapangyarihan at estado sa buhay ng isang tao dahil minsan mas disiplinado pa ang mga taong pinagkaitan ng edukasyon kaysa sa mga taong pangalan lang ng school ang kanilang dala-dala pero ang mga itinuro ay nananatiling nasa kanilang mga paa at wala sa kanilang utak.

"Kaya nga nung nag-decide kaming lumipat dito nang tuluyan, alam naming tama ang naging desisyon namin. Mas tahimik ang buhay, pero mas may kabuluhan." "Nga pala, Tina," singit ni Nico habang nag-aayos ng kaniyang camera. "Pwede ba kaming kumuha ng maikling video clip niyo para sa page namin? Gusto lang naming pasalamatan kayo officially, at para na rin ma-inspire 'yung ibang tao na mag-donate din ng mga educational materials." "Oo naman, walang problema, Nico. Mas maganda nga 'yun para mas marami ang makaalam tungkol sa Isko's Hub," masayang sagot ni Tina.

sagot ni Nay Stella, nagulat sa biglaang pagbanggit ni Elijah ng pangalan ni Yohan. “Bagama’t kaka-uwi ko lang, nasa sistema ako ng edukasyon, marami akong kakilala at resources,” paliwanag ni Elijah, malinaw ang kumpiyansa sa kanyang tinig. “Kung tatanggapin ninyo ang kondisyon kanina, maibibigay ko sa inyo ang ilang educational resources. I assume you want your son to go to a top university more than anyone else.”

Kaya't maraming estudyante ang nagsisilipatan at maraming teachers ang humihinto sa pagtuturo at mas naenganyo pang magtrabaho sa ibang private schools o di kaya'y sa public schools na mas maraming benepisyo. Sinubukan kong humiram ng pera sa iba't - ibang lending institutions para punuan ang mga kakulangan sa academy at mas gawin pang high-tech ang teaching and learning ng academy. Ngunit, bigo ako. I was about to give up and quit everything.

Cameras froze mid-flash. “Education isn’t charity,” tuloy ko pa. “It’s the bridge that should connect us. I wasn’t raised in boardrooms or silver towers. I was raised in a house that learned what it means to lose everything—and start again. That’s how I learned that power isn’t given. It’s rebuilt.” Muling nangibabaw ang katahimikan. “I stand here not because I’m a Veyra,” turan ko, “but because I’m an Alcaraz who refused to stay fallen. Every child in this room deserves that same chance—to rise, to rebuild, to redefine themselves.”

Dahil kung matalino ang mamamayan, hindi nila ito basta-basta mapapaikot sa mga palad nila. Sabagay... ganun din naman sa panahon ko. Education is a right and not a privilege. Pero bakit marami pa ring hindi makapasok sa school dahil walang pera pampaaral? Dapat libre ang tuition fee at matrikula sa public school pero naniningil pa rin sila. Ang mga bata, hindi makapag-aral kasi walang gamit like notebooks and pens. May mga pumapasok sa school na walang laman ang tiyan. Mahirap mag-import ng new learnings kung walang laman ang tiyan. Kaya imbis na pumasok sa school at mag-aral, kumakayod na lang sila. Dahil mas mabuti na ang walang lamang utak kaysa walang laman ang tiyan.

tanong niya habang nakatanaw sa librong hawak ko. Oo! Ako ang tutor, yaya, at driver nila. At nag-aaral ako bilang third year student sa Della Torres International State University. Wow nakapasok ka pala Della Torres University ang pagkakaalam ko mga gifted lang din ang makakapasok doon. Sobrang taas kasi ng standard nila at mga international pa ang mga teacher. Di ba eskwelahan iyon ng pamilya ng triplets. Kaya ka siguro nakapasok dahil malakas ang back-up mo”

Mahabang pangaral ni Tita Gorya na ikinatango ko ng maraming beses. "Isa pa, pwedeng pwede ka ring mag aral ng kolehiyo dahil kayang kaya na tustusan ng kikitain mo ang tuition f*e. Pwedeng pwede mong pagsabayin dahil may ilang oras lang naman ang kinakailangan sa shoot. Katunayan, halos sa mga modelong hawak ko ay nag aaral pa." Sunod na salaysay nito kaya napaawang ako sa galak.

"It's a good offer, hija. Mas mahuhulma ka rito sa Iloilo. Your Lolo and I could send you to a private and prestigious school." Pilit akong napangiti kay Lola. "Pasensiya na po talaga, Lola. Hindi ko matatanggap ang alok niyo. Para sa akin po ay hindi batayan kung ang paaralan na pinapasukan ay prestihiyoso o hindi, nakadepende po iyon sa sistema ng pagtuturo at determinasiyon ng estudyante na matuto para mahubog sa mas magandang bersyon ng sarili nila at maging matagumpay sa hinaharap."

sagot naman nga ni Raymond at bigla ngang nanlamig ang kanyang mga mata. “Kung ganyan pala ang iniisip mo ay bakit hindi mo alamin ang mga pinagdaanan ko noong panahon ko?” sagot naman nga ni Theresa at nanatili lamang nga siyang kalmado. “Ang agwat sa edukasyon noon ay isang mahirap na oportunidad at ang sinasabi mo na mas maganda kong natanggap ang edukasyon,” dagdag pa nga niya. “Raymond, sabihin na nating pinakamagaling sa bansa ang pinaghalong genes namin. Pero sa lahat ng iyon ay ito lang ang naabot niya,” pagpapatuloy pa nga ni Theresa.