Tula Para Sa Guro Pasasalamat Mga Nobela at Kwento

says Hala to me while picking up her backpack, "I'll see ya at dinner." "Alright. Tell Morgan I said hi," I say. "I will," says Hala, and heads off. "Do you have track practice today?" I ask Tula, and she nods, her dark hair shiny and graceful. "Yeah. It was raining yesterday, so coach is probably going to try and crank in more today." "Ooh. Well, good luck," I say with a smile, and Tula returns it. "I'll need it. Thanks." "See you at dinner."

i rolled my eyes "Alam mo bang mas ok na yang ganyan ang ugali mo?" "Bakit?" "Baka sambahin ka nila pag naka ngiti ka na, maganda ka pa, mabait ka pa" "This is me" i said i look at the view so beautiful " Sos ganyan ka lang pero nakita kita kitang tinignan ang guro ng masama dahil sinabi sayong... hindi ka maganda" what oh? I remember that, that professor insecured in my beauty

"Pusa. Alagang pusa lang ng empleyado ko, Mr. Tañada.." P-Pusa???! Agad na uminit ang ulo ko dun. This shit! Ginawa pa talaga akong pusa ng gago! Good thing I have nothing with me right now na pwede kong gamiting pambato sa gagong 'to! Basag sana ang bukol sa noo nito! I think mali talagang pumunta pa'ko dito ngayon. I should've just stayed somewhere but never be here!

aniya. Tumawa ako at tuluyang kinuha ang gamit. I bid goodbye and thanks him for a ride. Saglit ko pang sinundan ng titig ang papalayong sasakyan bago tuluyang pumasok. Maybe striving something high was not good, at alam kong una palang hindi na tama. It was not that bad to strive, but it wasn't for something higher.

Nagawa kong ipasa ang entrance exam at makakuha ng sapat na average para makuha ang course na pangarap ko. Sa tulong na rin ng mga kaklase ko nasu-survive ko paunti unti ang buhay kolehiyo. Nasa second year college na ako at may dalawa o tatlong taon pa ay magtatapos na rin ako. Sa wakas. "Ay sis, nakalimutan kong sabihin sa'yo. Sabi ni Tiyo Raul pwede naman daw mag iwan ng letters para kay Mr. Lo tapos siya na lang daw ang magbibigay sa kaniya. Ipapadala sa opisina niya sa Manila."

Thankfully, I answered the question yesterday correctly kasi kung hindi anong aakalain sa akin ng ibang prof? " He complimented you don't worry. Sinabi niyang wala pa siyang naituturo na kahit ano sa inyo pero nakaka-mangha na nasagot mo yung tanong. Nalaman ko lang na ikaw yun dahil may nag tanong ng pangalan mo. " biglang nawala ang inis ko sa sinabi niya. Of course I am delighted about what Sir Tuglu said. Masarap sa pakiramdam na may nakakakita ng potential ko bilang isang studyante.

Thank you lola. "Salamat din apo. Kapag hindi ninyo ako pinuntahan dito, ako na lang ang pupunta riyan." Nanlaki ang mata ni Yesha. ALam na rin naman niyang malapit na ito umuwi ng pilipinas. Kaya baka ito na nga lang din talaga ang pupunta sa kanila.

"Tsaka mo na lang sabihin ‘yan ate, kapag hindi ka na nababalot ng galit. Ayaw kong sabihin mo lang iyan, dahil guilty ka… gusto ko kapag handa na ‘yang puso mo na magpatawad.” Tumingin naman ako kay papa at mama. "Tara na po. Hindi na natin dapat pa pilitin ang isang tao, na matagal ng sarado ang puso!" Nauna na akong pumasok sa sasakyan at doon ko lamang nailabas ang luha ko. Naramdaman kong hinila ako ni Kuya Lucas sa bisig niya. Mas lalo akong napahagulgol dahil sa pagpapatahan niya sa akin.

Hinintay ko na lamang na sumara ng tuluyan ang sugat saka ko siya tiningnan. Ang pilit na ngiting nakapaskil sa labi ko'y kaagad na naglaho nang makitang nakapikit na ito. Malalim ang paghinga subalit nakangiti rin ito. Nang magmulat siya ng mga mata ay puno iyon ng lungkot at sakit. "Thanks.." aniya at muling pumikit kasunod ng isang buntong-hininga. "Sorry.."

At parang nanlalambot siya. "Halinakayo rito," aya ng katulong na nakangiti. "S-salamat at nagustuhan mo na agad ang presensiya ko rito," sambit niya nang nakalubog na siya sa maligamgam na tubig na pulos mabangong bula.