Tula Para Sa Guro Pasasalamat Novels & Stories

Nagawa kong ipasa ang entrance exam at makakuha ng sapat na average para makuha ang course na pangarap ko. Sa tulong na rin ng mga kaklase ko nasu-survive ko paunti unti ang buhay kolehiyo. Nasa second year college na ako at may dalawa o tatlong taon pa ay magtatapos na rin ako. Sa wakas. "Ay sis, nakalimutan kong sabihin sa'yo. Sabi ni Tiyo Raul pwede naman daw mag iwan ng letters para kay Mr. Lo tapos siya na lang daw ang magbibigay sa kaniya. Ipapadala sa opisina niya sa Manila."

Thankfully, I answered the question yesterday correctly kasi kung hindi anong aakalain sa akin ng ibang prof? " He complimented you don't worry. Sinabi niyang wala pa siyang naituturo na kahit ano sa inyo pero nakaka-mangha na nasagot mo yung tanong. Nalaman ko lang na ikaw yun dahil may nag tanong ng pangalan mo. " biglang nawala ang inis ko sa sinabi niya. Of course I am delighted about what Sir Tuglu said. Masarap sa pakiramdam na may nakakakita ng potential ko bilang isang studyante.

Thank you lola. "Salamat din apo. Kapag hindi ninyo ako pinuntahan dito, ako na lang ang pupunta riyan." Nanlaki ang mata ni Yesha. ALam na rin naman niyang malapit na ito umuwi ng pilipinas. Kaya baka ito na nga lang din talaga ang pupunta sa kanila.

You're my heroes! A hui hou, Mahalo nui loa! (Until we meet again, thank you very much!) Much love, Cara

mahina kong tanong at tinuro ang basket na papa-ubos na bulaklak. The vendor’s smile brighten and said with enthusiasm, “Ah! Yan ay tinatawag na Tulips! Hindi ka masyadong makakakita ng ganitong bulaklak dito dahil limitado lang ang supply. Galing itong mga tulips mula pa sa Avalor kaya naman mas malaki ang value nito.” Avalor again?

At parang yung security 'ata niya yun. Dala ang isang mesa at upuan. Itinabi ito sa tabi ko... Ang ayos... Pinapagitnaan ako... Halatang nagsibulungan silang lahat. Naupo si Jin na di pinapansin ang bulungan. Nagsimula na rin magturo yung teacher.

Hinintay ko na lamang na sumara ng tuluyan ang sugat saka ko siya tiningnan. Ang pilit na ngiting nakapaskil sa labi ko'y kaagad na naglaho nang makitang nakapikit na ito. Malalim ang paghinga subalit nakangiti rin ito. Nang magmulat siya ng mga mata ay puno iyon ng lungkot at sakit. "Thanks.." aniya at muling pumikit kasunod ng isang buntong-hininga. "Sorry.."

Louvier’s PoV Tulala’t lutang parin ang aking isipan at katawan hanggang ngayon matapos kung mabalitaan na bumalik na nga ang aking kapatid. “Malalim atah ang iniisip ng aking Reyna” Wika ni Niu habang itinataas ang bintana ng palanuing aming sinasakyan. “Wag kang mag alala, ilang sandali na lang at magkikita na rin kayong muli ng iyong kapatid” Muli nito sambit habang hinahawakan ang aking kamay. “Maraming salamat kamahalan, dahil palaging kang nandiyan para sa akin”

"Tsaka mo na lang sabihin ‘yan ate, kapag hindi ka na nababalot ng galit. Ayaw kong sabihin mo lang iyan, dahil guilty ka… gusto ko kapag handa na ‘yang puso mo na magpatawad.” Tumingin naman ako kay papa at mama. "Tara na po. Hindi na natin dapat pa pilitin ang isang tao, na matagal ng sarado ang puso!" Nauna na akong pumasok sa sasakyan at doon ko lamang nailabas ang luha ko. Naramdaman kong hinila ako ni Kuya Lucas sa bisig niya. Mas lalo akong napahagulgol dahil sa pagpapatahan niya sa akin.

At parang nanlalambot siya. "Halinakayo rito," aya ng katulong na nakangiti. "S-salamat at nagustuhan mo na agad ang presensiya ko rito," sambit niya nang nakalubog na siya sa maligamgam na tubig na pulos mabangong bula.