Novel & Cerita Tula Para Sa Magulang

Hindi maipaliwanag ng mga magulang ni Heilena kung gaano sila ka-proud sa anak nila. Hindi kayang tumbasan ng salita ang nararamdaman nilang saya para sa na-achieve ng anak nila. Dagdagan pa ng bagong miyembro ng pamilya na si Baby Tinsley. Kinahapunan matapos mamahinga ni Heilena ay nagpasya siya na mag-mall muna. Hindi kasi siya namili ng mga personal stuffs nila ni Tinsley dahil ayaw

Tuwing may activity sa school siya ang tinatawagan neto dahil alam niyang hindi talaga makakadalo ang magulang dahil nag-aasikaso din ito ng mga negosyo nila. Naiintindihan naman nila iyon pinaintindi na din niya sa kapatid niya na huwag magtatampo dahil lahat naman binibigay sa kanila. Kapag may espesyal naman na okasyon ay lagi naman present ang mga magulang niya. Sa gan'ong paraan makakabawi ang mga ito. Pero bilang lang sa isang taon sila na magkasamang kompletong pamilya. Masasabi niyang hindi perfect ang pamilyang meron siya pero hindi niya naman naramdaman na may kulang kasi gumagawa naman ng paraan ang mga magulang nila na makabawi sa kanila kahit papaano.

Pinag-uusapan ng lahat ang tungkol kay Layla, na nagsimulang tumanggap ng mga pandaigdigang aplikasyon para sa isang asawa. "Maganda kung si Layla Tate ay magpakasal sa pamilyang ito." Sumulyap si Mr. Woods sa kanyang mga anak. Parehong ang kanyang panganay at pangalawang pinakamatandang anak na lalaki ay nahulog sa loob ng mga kinakailangan sa edad; bukod sa katotohanang hindi sila nagmamay-ari ng 1.5 bilyong dolyar, natitiyak ni G. Woods na ang kanyang mga anak ay karapat-dapat na mga laban.

Chapter 48 Ginulo ni Lando ang buhok ng kaniyang anak saka ngumiti rito. "Paglaki mo dapat kang maging isang malakas at makapangyarihan ka para walang mangmamaliit sa'yo. Kapag nangyari iyon ako na ang magiging pinakamasayang tatay sa buong mundo." Tinapik-tapik nito ang balikat ng anak.

sigaw ni Mom at sinubukang habulin si Dad na lumabas ng bahay nina Tita. “A-ate okay ka lang? Umupo ka muna kanina ka pa nanghihina,” wika ni Dahlia at inalalayan akong umupo sa upuang malapit lang sa akin. “Hija, baka nagulat lang ang papa mo ha, wag mo masyadong damdamin at lalambot din iyon. Hindi naman matitiis ng isang magulang ang kanilang anak, kailangan lang nila ng oras,” marahang sambit sa akin ni Tita bago ako abutan ng tubig na maiinom.

Sumimangot pa ito na wari moy batang nagtatampo. “Base sa obserbasyon ko sa pagkatao ni Tara, Tita, mukhang wala namang problema sa kanya ang pagkakaroon ng anak kahit bata pa siya. So I think magkakaroon ng katuparan ang mga pangarap mong ‘yan.” Sulsol naman ni Lisha na labis na ikinatuwa ng aking ina. Kumislap pa nga ang mga mata nito na akala moy nakakita ng ginto.

Tuluyan ng tumulo ang kanyang luha. "Huwag kang umiyak apo, hindi makakabuti sa iyong baby ang masyadong maraming iniisip.". Sa ngayon, hahayaan kitang tumigil sito sa akin hanggat gusto mo."Ako ang mag aalaga sa iyo." "Magpahinga ka muna, ako na ang bahalang magligpit nito. " Bukas, wag ka na munang sumama dito. Sasaglit lang ako at babalik sin kagad para may kasama ka sa bahay."

" That's my good niece. By the way, your Uncle Favlo and I decided to enrol you on this coming enrollment. Para naman mabawasan ang pag-iisip mo sa mga magulang mo at mapagtuunan mo ang ibang magagandang bagay sa paligid mo. Remember, matagal kang naging bulag kaya dapat lang na samantalahin ang pagkakataong ito. Make some friends in school." Sumang--ayon na lamang ako sa sinabi ni Tita. Tama naman kasi siya. Matagal akong nabulay kaya dapat ay samantalahin ko ang pangalawang pagkakatong makakita na ibinigay sa aking ng Diyos. Baka nga kapag nag-aaral na ako ay hindi ko na masyadong maisip pa ang pagkamatay ng aking mga magulang. Whih is imposible, I think. Paano ko naman kasi sila hindi

1912 TILA NATAWA ang lahat nang marinig ng mga magulang namin ang sinabi ni Isagani. “Pagpasensyahan niyo na ang anak namin, alam nating wala pa sila sa hustong edad para magpakasal sa isa’t isa. Marahil kailangan natin na iplano ang kasal sa katapusan ng taong ito,” ani Don Emilio at palihim na sinamaan ng tingin si Isagani. Napatango ang aking mga magulang. Samantalang si Isagani ay pinipigil ang nangangalit na mga ngipin, alam kong sa mga panahong ito ay gusto na niya kaming isumpa.

Mukhang uulan yata dahil makulimlim ang kalangitan. "Napag-usapan kasi namin ni Razen na magkaroon kami ng feeding program para sa mga bata." "Talaga? Magandang idea iyan para sa mga batang narito." "Oo nga po, manang. Kaya lang hindi namin alam kung ilan ang mga batang narito. Para sana mapaghandaan. " "Naku, walang problema. Ako na ang bahala sa bagay na iyan. "